Yerden Şut, Üstten Aut !

Deplasmanda Kayıp:Samsunspor 3 - 1 Fenerbahçe SK

2012-02-02T23:52:00.002+02:00

Başlıktan gidelim; ilk yarıda ki Mersin deplasmanından beri 10 tane daha maç yapmışız dış sahada. Bu maçlarda alınan galibiyet sayısı rakamla 2, yazıyla iki. Otuz puanlık ralliden sadece ve sadece on tam puan almışız, tabi ne kadar tam puan denirse.

Öyle çok zor deplasmanlarda değil aslında Samsun,Ordu,Gençler,Antalya ve köprünün öteki yakasında ki Belediye. Kendi evinde oyunu dominant oynamaya çalışan takım hüviyetinden sadece boğaz köprüsünü geçince bu kadar uzaklaşmak inanılır gibi değil.

Gelelim fotoğrafa; geçen sene kanat beklerinin takıma katkısı Santos 5 gol 2 asist, Gökhan 3 gol 8 asist. Bu gol ve asist katkısı aslında çok şey ifade etmiyor tek başına. Bu sene Reto şu ana kadar 4 asist ile oynuyor ancak takıma hücum olarak katkısı sadece bu asistler ile sınırlı. Arkadaşlarının ileride oynamasına bu asistler dışında katkı veremiyor. Özellikle ikinci devre performansı gittikçe düşmeye başladı, ne ileriye çıkıp hücum gücünü artırıyor nede savunmada sertlik ve denge kazandırabiliyor.

Gökhan ve Retodan geçen sene ki seviyede destek alamayan forvet hattında nereye koşacağını çok iyi bilmeyen Henri, yürümekte zorlanan genç Semih olunca takımın kazanması daha da zorlaşıyor. Moussa Sow'un transferi aslında en çok bu anlamda eksikleri giderecek. Beklerin formu çok üst seviyede olmasa da daha çok gezen yanında adam taşıyan ileri uç kanat adamlarına şut ve boş alan sağlayarak deplasmanlarda kazanma alışkanlığını tekrar edinmemizi sağlayacak. Sezer bu dönemde çok ihtiyacımız olan merkez orta saha oyuncusu olacaktı Aykut hocanın planında ama bir türlü sakatlıktan kurtulamaması da cenabet senenin bize yüklediği yüklerden.

Tabi şu sarı adamı da unutmamak lazım, takımın ihtiyacı olan süpriz golü geçen sene 8 defa attı. Bu sene aynı role kimseyi sokamadık savunmayı önümüzde ki sene planlarken dikkate alsak iyi olur.

Dipnot: Gekasın gollerini süper ligde atması güzel de keşke bizi pas geçseydi :)

Unifeb Aydınlık Gelecek Ödülleri

2012-01-28T11:42:00.002+02:00

Buradan da ulaşabileceğiniz üzere bu sene de yerden şut üstten aut olarak Unifeb Aydınlık Gelecek Ödülleri'ne aday gösterilmişiz.

Normal şartlar altında ilginizi talep ederdim ancak Papazın Çayırı gibi bir gerçek var. Yerden Şut Üstten Aut'u böyle bir ödüle aday görenlere teşekkür etmekle beraber oyumun Papazın Çayırı'na gideceğini belirtmem gerek. Böyle güzel bir blogla aynı ödüle aday olmak da mutluluk verici.

Gerek okul gerek iş yoğunluğu sebebiyle boşladığımız blogun takip edildiğini bilmek güzel bir duygu. Ancak bunun motivasyonu ile Şubat sonunda daha sıkı ve yoğun şekilde döneceğimizi beyan eder, Papazın Çayırı'nı şimdiden kutlarım.

Yeni Kara İnci: Moussa SOW

2012-01-26T20:35:00.000+02:00

Futbol icat edildiğinden beri bu oyunu kara kıtanın evlatları kadar fizik ve hıza dayalı oynayan bir topluluk olmamıştır. Kamerunlu, Nijeryalı yada Senegalli olması fark etmiyor oynanan oyunda. Düzensiz ama bir o kadar yaratıcılığa açık, aceleci ama hızlı bir oyun.

Emenike bu türün en önemli temsilcisi olabilirdi eğer bu topraklardan kaçmak zorunda bırakılmasaydı, o gitti ardından Henri ile doldurulmak istendi boşluğu ama olmadı. Sow ise son yıllarda sürekli forvet oyuncusu üreten Senegalin Demba BA ile birlikte en değerli ismi.

Aslında 2010 yılına kadar ismini ülkemizde duyanların sayısı 10 kişiyi geçmezdi. Rennes ile sözleşmesini devre arasında uzatmayacağını söylediğinde ona şans vermek isteyen Lille'in transfer çalışmaları başladı. Vittek'in sürekli değişen performansı sonrası gözden düşmesi, De Melo'nun sakatlık sonrası bir türlü istenen seviyeye gelememiş olması ve Frau'nun bir türlü üst düzeye gelememiş olması bir şans kapısı açtı genç Senegalliye. Moussa bu şansı iyi kullandı, hemde çok iyi. Gervinho ve Hazard'ın sağdan ve soldan getirdiği topları öldürmeden değerlendirdi. Cabaye gibi bir orta saha oyuncusununda önünde oynamasıda aslında onun en büyük şansıydı.

Sow'un oyunu tamamlayan stili takımın tamamına etki etti, bir sezon önce 13 gol 9 asistle oynayan Gervinho sezonu 15 gol 14 asist ile tamamladı ve gunners'ın yolunu tuttu. 2009 yılını 10 gol 18 asistlik performansın ile tamamlayan Hazard 13 gol 19 asist rakamlarına ulaştı. Bu gol sayılarında Sow'un defansı sürekli sağa sola taşıması ve hep kanat hücumcularına alan boşaltmasının payı büyük.

Bu oyun tarzı neden önemli Fenerbahçe için? Niang bu takıma gol olarak müthiş bir katkı yapmadı ama yanında oynayan isimlerin kariyerlerine katkısı tartışılmazdı. Sow aynı etkiyi gösterecek meziyetlere fazlasıyla sahip. Topsuz oyunda sürekli alan arayışında olması, fizik fiziğe mücadeleden kaçmaması ve hızı onun takıma golden daha fazla şeyler katması demek.

Müthiş bir bitirici değil ama Henri gibi nerede duracağını bilmeyen bir oyuncuda hiç değil. Savunma arkasına sarkan ve hep olması gereken yere çabucak varıp dönen topu tamamlayacak kadarda hızlı.
Alex ve Aykut hoca daha ne ister ki; birde sağ kanata kanırtan bir açık.
Mesela Krasiç.
Neden olmasın.
Dipnot1:Ekvator gine takımının golüne bu kadar sevineceğim aklıma gelmezdi:)
Dipnot2: Foto canaria1907.com dan alıntı(Yakışmış koçuma)

Fenerbahçe-Güngören A2 Maçının Ardından

2011-12-13T17:48:00.007+02:00

Hasta olmamdan ötürü Dereağzı'ndan takip edemediğim bir maçı yazma niyetinde değildim. Ancak özellikle Recep Niyaz bu düşüncemi değiştirdi.

Maçı Fenerbahçe A2 Takımı üstün bir oyunla 5-0 kazandı. Sonucu ortaya çıkartan birçok sebep var, mesela Ömer Kandemir'in takıma dönüşü, Güngören'in nispeten zayıf bir ekip olması gibi. Dolayısı ile yine kişisel performanslara dayalı bir not düşme niyetindeyim...

Öncelikle Ömer Kandemir'in oynadığı maçlarda Fenerbahçe'nin farklı bir performans sergilediğini söyleyelim. Temposu, oyun için devamlılığı ve kararlılığı iyi seviyede Ömer'in. Dahası top tekniği ve hücuma verdiği destek gibi hususlarda da Okan Alkan'dan sonra oyuncu beğenmenin çok zor olduğu bir mevki ve ortamda takip edilebilir bir profili var. Bugün yine çok faydalı ve etkiliydi. Sakatlıktan ve şanssızlıktan uzak bir ikinci yarı geçirir umarım.

Gökay İravul bugün geçmiş maçlara nazaran iyi olsa da benim tandığım Gökay bu değil. A2 takımında oynamaktan mı şikayetçi, yoksa başka bir problem mi var bilemiyorum ama benim tanıdığım Gökay herşeyden evvel çok daha delici. Yine takıma önemli katkı veriyor, sahada '' farklı '' duruyor ama onun performanslarını 2-3 sene önce Ankaragücü'nden gelip de A2 takımla oynadığı zamanlarda '' huzursuz '' olduğunu hissettiren Abdülkadir Kayalı'ya benzetiyorum. İdmanlarda ve sahada elinden geleni yapmaya çalışması şart. Ben onun çok daha becerikli ve kaliteli bir oyuncu olduğunu biliyorum ancak tanımayanlar için kendisini biraz daha fazla tanıtsa fena olmayacak.

Berkay Öztuvan'ı genel olarak beğeniyorum. Bu sene ciddi bir fiziksel ilerleme katetmiş gibi geliyor.

Defansta, kaptan Hasan Erbey'in partneri Berkaycan Değirmencioğlu'nu geçtiğimiz senelerde izlediğimde pek beğenmememe rağmen bu sezon itibari ile çıkışta buluyorum. Hava toplarındaki hakimiyeti iyi seviyede. Ancak tabi ki olmazsa olmaz; çalışmaya devam etmeli.

Hasan Erbey geçenlerde hakkında ne yazdıysam hepsini okuduğunu söylemişti, bu maçta onun içinde birşeyler karalayalım. Kendisinin de söylediği gibi, gerçekten çok iyi çalıştığını düşünüyorum zira fiziği bunu ciddi manada kanıtlar durumda. Onun hakkında yazdıklarımı şöyle bir inceleyim dediğimde gözüme çarpan yazı üzerinden gitmek gerekirse;

''A2 sezonu boyunca Dereağzı'nda oynanan tüm maçları izleyen birisi olarak o maçlara yöneticilerin dahi ilgi göstermediğini gördüğümden rahatlıkla bu dört oyuncu hakkında detaylı bilgilendirme yapabilecek az sayıdaki futbolseverden birisi olduğumu söyleyebilirim. Bu sebeple Hasan'ı anlatmamda mani olduğunu düşünmediğimden kısaca bir oyuncu profili çizeyim...

Stoper mevkisinde oynuyor Hasan. A2 takımının defanstaki lideri idi. Yanında oynayan stoper ve bek oyuncularını çizgi halinde ileri çıkartan, defansta liderlik görevini üstlenen bütün sezon boyunca kendisi idi. Tipi, oyun için konsantrasyonunu, kısmen ağırlığını Lugano'ya benzetebiliriz ki kendiside edindiğim izlenime göre Lugano fanatiklerinden. Ayaklarının Lugano'ya göre daha düzgün olduğundan ve ileriye dönük olarak umut verdiğinden bahsedebilecek olsakta kısa mesafede Lugano gibi çevik olmadığını da söyleyebiliriz. Hava toplarında da gayet etkili. Çabukluk sıkıntısını atarsa ilerleyen zamanlarda iyi yerlere geleceğini söylemek güç değil.''

eskiden yazdığım bu yazı üzerinden birşeyler ilave etmek gerekiyor diye düşünüyorum. Hasan'ın hava hakimiyetine vurgu yapmışız ancak bir oyuncu Lugano'yu örnek alıyorsa bence duran toplarda en azından tehlike arzetmelidir ki Hasan'ın da bu özelliğin üstüne koyması yararına olacaktır diye düşünüyorum.

Son olarak Recep Niyaz...

Bugün hız, devamlılık, dribling ve bitiricilik özellikleri açısından olağanüstü bir gol attı Recep. Onun tarzındaki meziyetli oyuncuların skor üretmesi beni çok keyiflendiriyor. Ancak asıl önemli olan tabi ki gerek yaş, gerek fizik olarak rakiplerinden çok daha geride olmasına rağmen Recep'in bunları sahaya yansıtması, yansıtma isteği. Hakkında keskin ve çok umutlu mesajlar atmamaya çalışıyorum ancak Recep takım mağlupken de galipken de ortaya hep birşeyler koyma isteğinde. Toplu ve topsuz inanılmaz iyi oynuyor ki zaten en önemli özelliklerinden bir tanesi de topsuz oyunu oynama mahareti. Devam et Recep... Şımarmadan, hiçbir meslek dalında elde edemeyeceklerini doğru bir futbolcu olarak kazanabileceğinin bilincinde olarak , üzerindeki formanın Fenerbahçe forması olduğunu her daim aklında tutarak devam et...

Fenerbahçe-Kartal A2 Maçının Ardından

2011-12-05T23:22:00.002+02:00

Bugün Dereağzı'nda seyir zevki açısından oldukça düşük kalitede bir maç vardı. Ancak 0-0 biten maçı izlenir kılan, dikkat çekici oyuncular yok değildi.

Özellikle İlyas Yılmazer'den bahsetmek lazım ilk etapta. Herşeyden evvel belirtmek gerekiyor ki istikrarlı bir oyuncu İlyas. Sezon içinde oynadığı maçlarda takıma verdiği katkı her zaman üç aşağı beş yukarı aynı. Sadece sol bek de oynadığı zaman kendini bu maçtaki kadar göstereceği alanlar bulamıyor doğal olarak... Bugün ise çok iyi bir sol açık performansı verdi. Topla çok seri ve dönüşleri inanılmaz hızlı. Olağanüstü bir yetenek demek elbette güç ancak bu yaş grubu için artık yavaş yavaş fazla geldiğini belirtmek lazım. Adam eksiltmesi, sertliği, boyunun kısa olmasına karşılık özellikle üst bölgesinin genişliği ve seriliği ile A takıma geçişin sinyallerini vermeye başladı. İki sene önce geldiği Pendikspor'da A takımda da oynamışlığı olduğunu belirtmek lazım. İstikrarı ve yükselen çizgisi ile bana çok büyük umut veriyor İlyas... Yalnız şahsi fikrim hücuma katılma zamanı ve ters kademe gibi temel bek öğretilerini bünyesine katıp bek oynarsa çok daha iyi performanslar verebilir. Bugün onu sol açık performansı ile çok beğendim ancak kimi oyuncular arkadan geldiğinde daha etkilidirler ya, İlyas'da da bu söz konusu olabilir. Gerçi orada oynayamasa da, bugün oynadığı ön tarafta da gayet etkili, önümüzdeki senelerde A Takım'ın sol açık rotasyonuna katılması şaşırtıcı olmayacak benim için.

Recep Niyaz ilk yarı sonunda oyundan alınmasına karşılık topu her ayağına alışında nasıl bir futbolcu olduğunu gösterdi. Çok olağandışı işler yapmadı, skor üretemedi ancak top kontrolleri, seriliği ve adam ekarte etme becerisi yaşına göre çok fazla. Fiziksel eksikliklerini kapatmak için çok fazla zamanı olduğu için rahatlıkla Fenerbahçe'nin üst yapısına çıkıp senelerce katkı verecek yıldız potansiyelli bir oyuncunun geldiğini söyleyebiliriz.

Stoper Berkay'ı ilk izlediğim zamanlarda çok dağınık bulmuş konsantrasyon eksikliği olduğunu düşünmüştüm. Ancak özellikle son iki maçta kendisini iyi gördüm. Hava toplarında epey etkili. Tabi daha geniş alanlarda oynanan maçlarda hızlı rakiplere karşı da görmek gerekiyor.

Gökay İravul bugün geçen maça göre daha istekli ve iyiydi. Çok rahat ve oyunu iyi yönlendiriyor. Ancak bu sene bir kere gördüğüm '' A Takım havası solumuş oyuncu '' farkını sahaya yansıttığını söyleyemem.

Fenerbahçe-Kasımpaşa A2 Maçının Ardından

2011-12-03T00:31:00.003+02:00

Maç yazılarını sıcağı sıcağına yazmadığım zaman '' o an '' ki hazzı alamıyorum doğal olarak. Ancak bu maç özelinde çok önemli ve güzel performanslara şahit olduğum için geç de olsa Kasımpaşa maçına dair birşeyler karalayım istedim.

Dereağzı tribünlerinde yerimi almaya doğru giderken saha kenarında Recep Berk Elitez'i gördüm. Fizik olarak önemli bir gelişme trendi yakalamış gibi gözüküyordu. Ancak bu onun son maçlardaki formsuzluğunu ve doğal olarak sonradan oyuna girip skor katkısı yapan Emre Kara'nın onu kesmesini engellememişti.

Erten,Zeki,Berkaycan,Hasan Erbey,Devrimcan,Görkem,Gökay,Berkay Öztuvan,İlyas Yılmazer,Recep Niyaz ve Emre Kara ilk 11'i ile sahaya çıkmıştı Fenerbahçe. Kasımpaşa ısınırken gözüme çarpan fiziksel olgunlukları zor bir maç olacağı hissine kapılmama sebep olmuştu ki nitekim ilk 10 dakika top göstermedi Paşa Fenerbahçe'ye. Bunda günün '' kötü '' bile oynayamayan ismi Gökay'ın da etkisi yok değildi tabi. Görkem'in enfes derin topları ile etkili olmaya çalışıyordu Fenerbahçe. Oldu da... Ancak Emre'nin gününde olmamasından dolayı oyun anlamında zaten zor durumlara düştüğü müsabakada skoru elde etmesi de gecikiyordu. Derken klasik Fenerbahçe golü geldi. İlyas'ın kornerden ortalığı topa çok iyi yükselen Berkaycan güzel bir kafa vuruşu ile öne geçirdi Fenerbahçe'yi. Ancak orta alanda çok etkili olan ve izleyenlere gol atacağını hissettiren Kasımpaşa'nın cevabı gecikmedi.

İkinci yarıda Recep Niyaz'da Görkem'e eşlik etmeye çalışsa da Görkem'in 2/3 tane gollük pasını değerlendiremeyen Emre Görkem ve Recep'in bireysel çabalarını gölgeliyordu. Değişiklikte gecikmedi. Ve Emre Kara'nın yerine oyuna giren Recep Berk Elitez, Görkem'in ikramlarından birini oyuna girdiği gibi skora çevirip Fenerbahçe'yi öne geçiriyordu. Ancak son dakikalarda gelen Kasımpaşa golü ile maç 2/2 bitti. Nitekim maçın hakkı da beraberlikti.

Oyuncu özelinde birkaç şey yazacak olursak öncelikle Gökay'dan bahsetmek gerekiyor sanırım. Ben sahadaki Gökay'ı tanıyamadım. Bazen futbolcular kötü oynayabilirler, maçı tutturamayabilirler ancak Gökay kötü bile oynayamadı. Maçın başından sonuna kadar sahada var mıydı yok muydu belli değil gibiydi.

Ön libero Berkay oynadığı temiz futbolla bir kez daha dikkat çekti. Çok net ve garanti oynuyor. Basit oyununu bile zevk vererek seyrettirmeyi başarıyor. Umarım çizgisi devam eder.

Recep Niyaz özellikle ikinci yarı elinden geleni yaptı. Çok net futbol oynuyor o da. Top gelmeden ne yapacağının kararını vermiş olup herkesten önce harekete geçiyor. Yaşı sebebiyle gelişime açık olan fiziği ona bu kademede kimi ikili mücadelelerde sıkıntıya sebep olsa da oyun zekası, yeteneği ve estetiği ile gerçekten umut verdi Recep.

Son olarak Görkem Kulbay ile bağlayalım maç yazısını. Sene başında Karşıyaka'ya transferi son anda yatan Görkem'in yaşadığı bu talihsizlik bu performansını sürdürüp üstüne ufak eklemeler yaparsa büyük bir şansa dönebilir. Maçın bence en iyi performansı ondan geldi. Sağ kanattan defansın arkasına 3 tane gollük top attı ki toplardan biri havadan gelip forvetin koşu yaptığı kanalda tam anlamıyla öldü, Emre'nin topu kontrol etmek için ekstra bir çaba sarfetmesine gerek kalması. Yine ilk yarıda hareket halindeki topa baskı da varken kaptırdı gözüyle bakmama rağmen yaptığı '' Hamit Altıntop ortası '' ve ikinci yarıda rakibin sol bekini birebirde geçip attığı '' al da at '' pası maçın seyrini tamamen değiştirebilecek işlerdi. Ancak birtakım eksikler hala göze çarpmıyor değil. Bunlardan en önemlisi soldan gelişen ataklarda ceza sahasına girmekten çekinmesi ya da girmemesi. Bir kere denedi bunu Görkem, onda da gollük bir yarım vole imkanı buldu. Üst kademede '' kanat '' oyuncusu olmak istiyorsa bence bu asistçi özelliğini skorlarla da süslemeli. Oyun zekası ve tekniği ile doğru orantılı skor üretmiyor Görkem.

Kısacası A2 maçlarına gelin, size keyif verecek birşeyleri illaki bulursunuz. Birdahaki Dereağzı günlüğünde görüşmek üzere.

Fenerbahçe-Galatasaray U-16 Maçının Ardından

2011-10-30T21:59:00.003+02:00

Fenerbahçe Lefter Küçükandonyadis tesislerinde derbi dolu birgün geride kaldı. Sınırlı vaktim ve ilgim sebebiyle U16 takımını izlemeyi tercih ettim. U17 maçına göre maçta gol olması bile doğru tercih yaptığımın ispatı olmalı. Kıran kırana mücadele de cabası...

Oyunun başında aynen Beşiktaş ile oynanan hazırlık maçında olduğu gibi önde oynamak adına büyük bir çaba vardı Fenerbahçe'de. Daha ilk dakikalardan itibaren oyuncular oyunu Galatasaray yarı sahasına yıkmak istediklerini ortaya koydular. 3. dk da gelen gol frikikten gelen bir ortaya yapılan kafa vuruşu sonucunda oluşsa da takımın oyunu öne itme çabası maçın farklı kazanılacağı düşüncesi oluşturuyordu. Nitekim 6. dk da yine duran toptan ( kornerden ) gelen topa yapılan kafa vuruşu ile Fenerbahçe 2-0 öne geçmişti ki bu; oyunun yavaş yavaş basketbol maçına döneceği hissini iyice kuvvetlendiriyordu. Ancak dakikalar ilerledikçe Galatasaray ortasahada dengeyi sağlamaya başladı. Bunda şüphesiz Fenerbahçe'nin skoru erken elde etmesi ile rahatlaması da etkili oldu. Yalnız bu dakikalarda da dikkat çeken en önemli detay, Fenerbahçe'nin ilk dakikalardaki kadar agresif oynamamasına karşılık önemli pozisyonlar yaratabilmesiydi. Bunda da baş aktör 8 numaralı Bertuğ oldu. Bertuğ '' kadife '' diye tabir edilen sol ayağını mükemmel kullanan ve de bunu temposu ile birleştirmeye çalışan önemli bir organizatör... Bugün de çok klas derin toplar attı. Ancak bunlar golle sonuçlanmayınca Galatasaray'ın devre sonuna doğru kazandığı penaltı '' atamayana atarlar '' klişesinin doğruluğunu bir kez daha ispatladı. 2-1 biten ilk yarının ardından Fenerbahçe ikinci yarıya yine çok istekli başladı ancak yakalanan pozisyonları golle neticelendiremedi. Ve maç 2-1 lik Fenerbahçe galibiyeti ile sonlandı.

İki takım özelinde konuşmak gerekirse aralarındaki en büyük farkın Fenerbahçe lehine ''organize , yetenekli ve birbirini iyi tamamlayan bir takım '' olması olduğunu söyleyebiliriz. Öyle ki Fenerbahçe U 16 takımı gerek sahayı parselleme gerekse yardımlaşma konusunda Galatasaray'dan daha iyi seviyede. Bunun yanında iki takımın kontra atakları arasında da büyük farklılıkların olduğunu söyleyebiliriz ki bu da organizasyonun en önemli ispatıdır bence.. Bugün yakalanılan hızlı ataklarda Fenerbahçe oyuncularının koşuları yaptığı yerler ve özellikle Melih'in ters kanada attığı iki top birbirlerinin karbon kopyası gibiydi. Kısacası iyi de olsa kötü de olsa Fenerbahçe takımında bir organizasyon, bir bilinç görebiliyorsunuz. Bu da bu takımı izlemek için yeterli. Zira bugün tıp ki Beşiktaş maçındaki gibi ilk yarının sonlarında, takımın rölanti anında yediği gol ve Galatasaray'ın da oyunu topla oynama açısından dengelediği dakikaların fazlalığı takımdan olan beklentilerimin biraz altında bir izlenim bıraksa da bu takım diğer rakiplerinden '' organizasyon ve takım olma '' yönünden ayrılıyor. Bu da onları epey ayırıyor.

Bu kadar '' bütün '' bir yapının parçalarını ayrı ayrı değerlendirmek biraz güç. Ancak nispeten güçlü bir rakibe karşı oynadıklarından kimi oyunculara bugünkü performanslarından sebep parantez açmak şart. Bertuğ Başdemir ilk yarı boyunca kusursuz oynadı. Defansın arkasına atılan toplar, etkili duran toplar, ortasahada rakibe kaptırılan toplara anında yaptığı pres... Çok iyiydi. Ancak ikinci yarı etkisi biraz düştü.

Stoper ikilisi birbirini çok iyi tamamlayan oyunculardan oluşuyor. Onları bu sebeple ayıramayacağım. İyi bir performans sergilediler.

Sağ bek Egemen çok istikrarlı, çizgisinden kolay kolay sapmayan bir sağ bek oyuncusu. Bugün yine eski performanslarını tekrarladı. Oyunun son dakikalarında takım kontraya çıkma hazırlığındayken ilk önce topa basıp rakibi bayılttıktan sonrasında çizgiye paralel şekilde Melih Okutan'a yuvarlaması da sağ beke göre biraz fazla gibiydi.

Forvet Aziz Ceylan fiziksel avantajlarını çok iyi kullanan iyi bir ileri uç elemanı. Ancak bugün benim alışık olduğum keskinliği yoktu. Bazı pozisyonlarda topu ezdi. Ancak Galatasaray defansı ile çok iyi boğuştu. Defans arkasına attığı etkili koşular sürekli tehdit oluşturdu. Bu da Galatasaray defans çizgisinin biraz daha arkaya çekilmesine sebep oldu

Sol bek Yasir'i bugün bir kez daha çok beğendim. Hücuma katılacağı zamanı çok iyi bilen, oyunun iki yönünü de gerek kafası gerekse fiziği ile iyi oynayabilen bir bek oyuncusu. İkinci yarıda penaltı itirazına sebep olan müdahalesini çok beğendim. Penaltı mı değil mi bulunduğum yerden seçmek çok zor ancak bana değil gibi geldi. Penaltıysa da yerden kalkıp oyuna tereddütsüz şekilde devam etmesi öyle düşündürmüş olsa gerek...

Son olarak sağ açık Melih Okutan... Melih bugünün en başarılı isimlerinden biriydi. İkinci yarıda kontra anında attığı ters toplar çok iyiydi. Onun haricinde sağ beki ile çok uyumlu bir ikili oluşturdu. Boş alanlara sürekli yaptığı koşularla topa sahip olan oyunculara etkili bir tercih hakkı sundu. Oyunu genelinde etkili ve hareketliydi. ( Yanılmıyorsam ) Yaptığı kafa vuruşu da gol olsaydı çok güzel bir hediye olacaktı. Bir dahaki maçlara artık...

Galatasaray takımının kaptanı ve aynı zamanda 15 numarası olan çocuğu da çok beğendim. Adını bilmiyorum ancak takımının en çok göze batan oyuncusuydu.

Başka bir U16 haftasında görüşmek üzere...

Fenerbahçe-Beşiktaş U-16 maçı ve Fenerbahçe U-16 takım raporu

2011-10-10T22:28:00.008+03:00

Geçen sezon sonu kazanılan Türkiye Şampiyonası Finali'nden sonra ilk önce Macaristan'a, sonra ise Manchester'a gidip Dünya 5. olmuş çok özel bir takım Fenerbahçe U-16 takımı. Ancak onlar sadece başarılarından sebep özel değiller. Gerek arkadaşlıkları, gerek takımlarına ve camialarına olan bağlılıkları, gerek hemen hemen her oyuncunun karakter olarak sporcu kimliğini oturtmuş olmaları, gerekse yaşlarına göre oynayabileceklerinin en iyisini oynamaları... Birçok açıdan benim gördüğüm en organize altyapı takımı. Tabi bu takımın kurulması ve idare edilmesinde büyük payı olan hocaları Tamer Sivrikaya'yı da söze dahil etmezsek sanırım haksızlık etmiş oluruz. Gerçekten inanılmaz başarılı ve her açıdan '' istenen '' bir takım yaratmış başarılı antrenör.

Takım kaptanı İbrahim Serdar Aydın ile hoca twitter'dan cumartesi günü maç olduğunu yazınca biz de bu genç kardeşlerimizi sadece Fb TV'den izlemekle kalmayalım dedik ve Dereağzı'na yola koyulduk. Onlar da maç başlar başlamaz çok organize gelişen bir atak sonrasında çok klas bir gol atarak bizi daha büyük bir merağa sevkettiler. Bu dakikadan sonra top ne kadar Beşiktaş'lı oyuncuların ayağında kalsa da oyunun kontrolü Fenerbahçe'de idi. Beşiktaş Fenerbahçe'nin oynamaya müsade ettiği kadar futbol oynayabiliyordu ki burda da hocamız için ayrı bir parantez açmak gerekiyor diye düşünüyorum. Yaşı nispeten küçük futbolcuları birbirine sıkı sıkıya bağlamak, birşeyler öğretmek ne kadar kolay gözükse de Fenerbahçe U-16 takımının yaptığı saha parselizasyonunu yapmak pek kolay değil. Ancak Fenerbahçe U-16 takımı bu açıdan yaşlarına göre mükemmel denebilecek bir disiplin ve uyuma sahip görüntü veriyordu. Zaten ilerleyen dakikalarda da savunma anında rakibi pas hatasına zorlayarak istediği anda tempo yapmasını beceren Fenerbahçe, yine organize bir şekilde sürüklediği ve meziyetli oyuncusu Ramazan Civelek'in ortaya yeteneklerinden bir tutamını bıraktığı pozisyonda penaltı kazandı. Kaptan İbrahim Serdar Aydın atışı gole çeviremese de kaçan penaltıda aslan payı Beşiktaş kalecisine aitti. Çok çevik şekilde çok iyi uzandı topa. Ancak ilerleyen dakikalarda maç boyunca en az 10 defa tanık olduğumuz defans arkası toplarından birini atan İbrahim Serdar'ın enfes pasında onunda yapacak çok fazla şeyi kalmamıştı. Fenerbahçe kendini çok sıkmadan 2/0 öne geçti

Oyun bu şekilde sürecek diye beklerken bir anlık konsantrasyon kaybı sonrasında Beşiktaş'ın golü gelse de takım izleyenlere '' farklı '' olduğunun mesajını veriyordu. Oyuncu değişiklikleri ile Fenerbahçe yedek takımına dönüp Beşiktaş Fenerbahçe'ye göre nispeten daha az değişiklik yapınca Beşiktaş maçı 3/2 kazandı. Ancak kazandığı sadece bir hazırlık maçıydı. Zira Fenerbahçe takımı oynadığı futbolla Beşiktaş'tan çok daha iyi olduğunu ortaya koymuştu. Beşiktaş adına ise takım bazında çok fazla şey söyleyemesek de 10 numaralı oyuncuları Muhammed Şahingöz yetenek olarak, 5 numaralı oyuncuları ise fizik olarak takımdan ayrı bir yerde duruyordu.

Bu sezon daha fazla U-16 maçıyla karşısınızda olup daha fazla oyuncu tanıtacak olsam da ilk etapta gözüme çarpan birkaç oyuncudan bahsetmek gerekiyor. Öncelikle kaleci Anıl Demir çok başarılı , geride takımına güven veren bir kaleci. Zaten yaş grubunda da Milli olması onun yeteneklerinin farkında olan birilerinin olduğunun ispatı... Kaleciliği kadar oyun kuruculuğu ; yani ayak gücü ne seviyede şuan için net birşey söyleyemiyorum. Ancak epey iyi kaleci olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Macaristan'da ki turnuvanın en değerli kaleci seçildiğini de ekleyelim.

Sağ bek Egemen Zengin, Kayseri'ye kiralanan Okan Alkan kadar yetenekli olmasa da hücuma katılması ve savunma disiplini ile göze batan diğer isimlerden. Sert, topla sağ bek oyuncusuna göre iyi seviyede. Zaten herhangi bir bek oyuncusunu Okan Alkan ile kıyaslamak ona yapılmış büyük haksızlık olur. Zira Okan bir sağ bek oyuncusunun sahip olabileceği en üst seviyede yeteneğe sahip bir oyuncu.

Orta sahanın ortasında oynayan ve 8 numara giyen Bertuğ, yetenekli ve teknik bir solak. Çok isabetli derin toplar atıp, oyunu orta sahada iyi yönlendiriyor. Savunma anlamında da çok üst seviyede olmasa da şok preslerle ve birebir mücadelelerde top kazanmasını biliyor. Saf sol ayağının yanına bir de bu özelliğini daha da geliştirerek koyarsa kendisini bir anda iki siklet öteye taşıyabilir diye düşünüyorum.

Forvet arkası oyuncusu İbrahim Serdar takımın en farklı ve özel oyuncularından. Milli Takımlarda sağ bek oynayan, zamanında stoper oynamışlığı olan bir forvet arkası oyuncusu. Kısacası hocanın elinde çok yönlü iyi bir joker ve tabi iyi bir lider oyuncu var. Onun sağ bek ve stoper performanslarını hiç izlemesem de mücadele azmi ve devamlılığı sebebiyle buralarda oynayabilmesine şaşırmadım. Forvet arkası oyuncusu için de tekniği iyi seviyede olan İbrahim, zaman zaman Alex tarzında yaptığı topsuz koşuları ile forveti ikileyip süpriz goller atan iyi bir pasör. Şutları da gayet net ve etkili. Şahsen A2 takım seviyesinde oynayabilir gibi geldi bana. Zaten zamanla oralara geleceğinden de hiç şüphem yok. Dünya Şampiyonası'nda elde ettiği gol krallığı da bunun ispatı olsa gerek...

Forvet oyuncusu Aziz Ceylan'da bu özel grubun en özel oyuncularından. Defans oyuncuları için '' bela '' denilebilecek özelliklere sahip. Ve topla münasebeti de gayet iyi gibi gözüküyor. Stil olarak Torres'e benzettim kendisini. Onun da Cv'sinde Macaristan'da kazandığı gol krallığının olduğunu ekleyelim.

Esasen bu takımdaki oyuncularının hepsi çok özel ve meziyetli oyuncular. Stoperler Mehdi ile Çağrı, açık oyuncusu Melih, ( Fenerbahçe.org sağolsun ) ismini bilmediğim sol bek oyuncusu ( edit: Hocamız adının Yasir olduğunu söyledi ) ve Ramazan Civelek'te bahsedebileceğimiz oyuncular ancak onlar bir sonraki yazıya kalsın.

Bu çocukları bir de Dereağzı'nda izleyin derim.Ancak izleyemesenizde biz yerinize izleyeceğiz ve işallah 3/4 sene daha önceden yazmaya başladığımız Gökay ve Okan abileri kadar iyi oyuncular olmaya aday bu yetenekli gençleri burada tanıtmaya devam edeceğiz.

Yarına not

2011-10-10T02:08:00.001+03:00

Yarın Fenerbahçe U 16 takımı raporu yazmaya niyetim var . Tabi terslik olmadığı taktirde. İki gün önce Beşiktaş karşısında izlediğimde de buna niyetlenmiştim ancak kavuşturamadık. Biraz maç,biraz oyuncu tanıtımı iyi olur gibi. Herkesin bu muhteşem çocukları tanıması gerek bence.

Sonrasında bir zamanda da bir '' Aykut KOCAMAN '' yazısı.

Görüşmek üzere.

Türkiye-Almanya Milli Maçının Ardından

2011-10-08T01:55:00.001+03:00

Kısa ve öz...

Ben en temel sorunumuzun Spor Kültürümüzün olmaması olduğunu düşünüyorum.

Bunu tetikleyen etmenlerin ise herşeyi bilme hastalığımızın ve spor algımızın yanlışlığı olduğunu düşünüyorum.

Bakıyorum; biri Hiddink'e sallamış biri başkasına. Sahada olup da sallanmayan oyuncu kalmamış. Aslında Hiddink seçimi tartışılabilir ancak onun da başlığı adamın fazla profesyonelliği, bizim ise gazman oluşumuz olur. Bu açıdan bir değerlendirme yapılabilir ki yine temel problemin ne olduğu ortaya çıkar.

Hiddink belki bugün çok kötü günündedir, çok kötü kadro çıkarmıştır... Dersine iyi çalışmamıştır... Baştan sona rezalet bir hazırlanma periyodunun ardından sınavda 0'ı çakmışızdır Milli Takım olarak... Ancak bizim çözülmesi gereken problemimiz kadroda olması gereken Fenerbahçe'li futbolcular değil. Servet, Sabri,Selçuk Şahin, Hakan Balta değil. Burak Yılmaz değil. Anadolu'dan adam alınmaması hiç değil... Tamamen yukarıda saydıklarım.

Bu Milli Takım Dünya 3.sü oldu... Antrenörü kötü giyiniyor, konuşamıyor diye eleştirildi. O antrenör geçtiğimiz üç senede 1 Türkiye kupası aldı, 1 kez takımını şampiyonluğa oynattı. Bizim kazmanın alası dediğimiz Serkan Balcı ile, kütük Burak Yılmaz ile mücadele ederek yaptı bunu. Onları yıldız yaparak...

Bu ülkede bir takım Metalist Kharkiv'e elendi. Elenen hoca suçlunun ta kendisi olduğu için kovuldu. Ve Bursa'da şampiyon oldu.

Bu ülkenin Uefa ve Süper Kupa sahibi takımı Tromsolara elendi, Helsinborglara yenildi.

Bu ülkenin şampiyonu şampiyonlar liginde 0 çekti.

Ve yine bu ülkenin Milli Takımı Dünya 3. olduktan sonra baraj maçlarında Letonya'ya elendi...

Dolayısı ile biz aynaya bakmadıkça, Beckenbauer kadar cesur hareket edemedikçe bugün Sabri ile Hiddink olur günah keçisi yarın ise Selçuk Şahin... Bizim medyamız Arda vs. Messi demeye devam ettikçe biz daha çok küfrederiz Mesut'un Alman Milli Takımını seçmesine... Çünkü biz kendimize sormayız '' Neden bu adamı biz yetiştiremiyoruz '' diye... Aynen Hamit Altıntop ya da Nuri Şahin'in klup performanslarının Milli Takıma göre neden ve nasıl bu kadar iyi olduğunu ya da kısaca bu adamların Milli Takımda neden yapamadıklarını soramadığımız gibi... Ve ya sorarız, '' paragöz i*neler, Milli Takımı sallamıyorlar klup takımı kadar '' deriz. Arda'nın Galatasaray'da Atletico'da oynadığının yarısını oynaYAmadığını da görmeyiz, görsek de yine Arda'ya kızarız.

Hakem kötüydü, Ahmet gününde değildi, Mustafa kazmanın teki, biz çok iyiyiz ancak Mehmet s*çtı batırdı, bundan yenildik... Rakip hiç iyi değildi. Ya da biz hiç kötü değildik...

Dün facebookta Neslihan'a smaç servis atmayı öğreten ondan önceki gün Ersan İlyasova'ya 3lük atmayı öğretiyordu. Bugün ise Sabri'ye orta yapmayı.

Dün facebookta voleybol antrenörüne sallayan ondan önceki gün Orhun Ene'ye küfrediyordu. Bugün ise Hiddink'e...

Acı gerçeğimiz budur. Biz değişmedikçe, biz herşeyi bilmedikçe, biz yeteneklerimiz doğrultusunda yapacağımızın en iyisini yapma gayreti göstermedikçe... '' Coşkulu ve istekli takım '' gibi saçma sapan bir sıfat ile kendimizi, bizden aslında bir halt olmayacağını açık etmemeye karar vermedikçe. Hiddink yetmez Mourinho olsun diyorum ben. Sabri yetmez, Xavi Hernandez olsun.

He maça gelince de Almanlar gerçekten müthişler, top değil futbol oynuyorlar. Daha ciddi ve tam kadro bir Almanya karşısında Türkiye'nin 7 yemesi bile süpriz değildir.

Futbol Dolu Hafta İçinin Ardından

2011-09-24T00:53:00.002+03:00

Şike operasyonunun etkisini kırdırmak için mi düzenlenmiştir bilmem ancak sıkışık maç programı, aşırı bir bıkkınlık yaratmasına karşılık, bu sürecin hukuğa aykırı ve insan onurunu ayaklar altına alan bir biçimde ilerlediğini öne süren beni dahi futbola yeniden döndürdü diyebilirim. Tabi şuan için, Fenerbahçe hakkında çok uzun uzadıya yazı yazacak bir enerjiye sahip olmasamda genel olarak birçok futbol maçı izleyerek geçirdiğim hafta içini dikkatimi çeken 2 maç ile özetleyebilirim diye düşünüyorum.

Valencia-Barcelona

Geceleri uykumun gelmediği zamanlarda bilgisayarı kapatıp televizyon izlemek üzere kanepeye kurulurum. Valencia-Barcelona maçına da bir gece yarısı maçın tekrarında rastladım. Her çıkışın bir inişi olduğunu doğa kanunu olarak gören ve buna bağlı olarak ta Cecs Fabregas hamlesinin değiştireceği oyun formasyonu itibari ile Barcelona'yı geriye götürme ihtimalini azımsanmayacak kadar güçlü gören birisi olarak Guardiola'nın Cecs'i monte etme uğruna sistemde çok fazla değişiklik yapmadığını gördüğümden ötürü bu beklentimin tam olarak karşılandığından bahsetmek güç. Buna rağmen ben Bayern'e ve önüne gelene 4/5 atan; üç sezon önceki Barcelona'dan aldığım keyfi nasıl geçen sezon izlediğim takımdan alamadıysam bu sezon izlediğim takımın da geçen sezon ki keyfi vermediğini söyleyebilirim. Barcelona'nın makine düzeninde oynadığı maçlardan sıkılmış olmama rağmen Cecs'in Katalanlara ne vereceğini merak ettiğimden dolayı bu sezon çok az maçlarını kaçıracağımı tahmin ediyorum. Bakalım ilerleyen zamanlar neler gösterecek?

Atletico Madrid-Sporting Gijon

Çok övülmesine karşılık Falcao'yu çok izlemiş bir futbolsever değildim ki halen daha değilim. Soranlara bu sebeple pek fazla yorum yapmıyordum zira izlemediğim oyuncuları yorumlamak bana uzak bir hadise.Yine uykunun tutmadığı bir gece yarısı golcü kardeşimizi alıcı gözle bir inceleyeyim dedim. Hava hakimiyeti hakkında bilgi ve görgü sahibi olduğumdan '' forvet '' özelliklerini yani attığı koşuları, rakip stoperleri topsuz olarak nerelere götürdüğünü gözlemlemek istedim. Bunun forvet oyuncuları için modern futbolda çok önemli bir yer tuttuğuna inanırım ancak Falcao muhtemelen uyuya kaldığım 40. dakikaya kadar atılan 10 kornere %80 civarı vurduğu için böyle bir değerlendirmenin adil olmadığı kanaatine vardım. Kluivert, Morientes ya da Hakan Şükür... Kafasıyla şut atan, plase yapan birçok iyi kafacı gördüm ancak böylesini daha önce görmemiştim diyebilirim. Rastgele yapılan ortalara dahi vurabilmek büyük bir sezi ve zamanlama işi. Daha yakından takip etmek gerek. Sadece hava hakimiyeti bile bunun için yeterli sebep.

Bad Teacher

2011-09-24T00:46:00.003+03:00

Bu hafta ''Şu filmi izleyeyim. '' şeklinde bir düşünceye sahip olmadan gittim sinemaya. Vizyondakilere baktığımda oyuncu kadrosu itibari ile ( Justin, Cameron Diaz ) '' Bad Teacher '' ı izlemeye karar verdim.

Beklentim olmaması itibari ile eğlenceli vakit geçirdiğimi söyleyebilirim. Detaylara inmeden kısaca filmin konusu hakkında bilgi vermek gerekirse film; mesleğiyle alakası olmayan , paragöz bir öğretmenin, silikon taktırmak uğruna attığı taklaları anlatan, yer yer mantık hataları olan ( komedi filminde mantık hatası aramak en büyük mantık hatası gerçi ) eğlenceli bir film. Ancak bunlara rağmen sinemaya bu film için gitmek para ve vakit kaybı olur diyebiliriz. Evde izlemek için ideal bir film.

Cameron Diaz'ın ve Justin'in oyunculuklarını beğenmeme rağmen Justin'in canlandırdığı karakterin ona uymadığını; dolayısı ile karakter uyuşmazlığından bahsetmemizin acımasız bir eleştiri olmadığı kanaatindeyim. Filmde ''kötü polis'' olan Amy'nin filmin sonunda haklı olmasına rağmen tayininin çıkmasına sevindik tabi. Kısacası koleksiyonunuza katabileceğiniz ancak sinemada izlemenizi önermeyeceğim bir film.

Kolombiyalı:İntikam Meleği

2011-09-11T00:12:00.002+03:00

Filmlerin ilk dakikalardan itibaren kendisini izlettirecek sebepleri sunmasını beklerim. Mutlaka '' Ne oluyor '' dedirtecek bir detay ya da filmin gelişme kısmını açık etmeden bir olağandışılık... Kolombiyalı filmi de bu açıdan daha ilk dakikalarından yakaladı beni. Ve film bittiğinde zamanıma acımadan, film izlemenin keyfine vararak ayrıldım salondan.

İzlemeyenler olabilir diye filmin içeriğini açık etmek istemiyorum. Ancak kısaca söylemek gerekirse film, ailesini gözünün önünde katledenlerden intikam almak üzerine yemin etmiş olan bir kızın bu yolda yaptığı mücadeleler üzerine kurulmuş. Çok iyi bir senaryo çok güzel mekanlarda işlenerek hayli pahalı bir filme imza atılmış.

Filmi izlemeye başladığınız andan itibaren silahlı sahnelerin canlılığı ve gerçekliği dikkatinizi çekiyor ki bu da benim gibi aksiyon meraklısı bir sinemaseveri hayli etkiledi. Tabi bunda Kataleya karakterinin müthiş bir oyunculuk sergilemesi de etkili oldu. Eğer yolunuz düşerse eminim sizde vaktin nasıl geçtiğini anlayamadığınız bir film seyredeceksiniz.

Oyunculuklar, silahlı sahnelerin inandırıcılığı, senaryo, oyuncuların karakterlere uyumu,yaratıcılık gibi birçok açıdan değerlendirmek gerekirse benim filme puanım 10 üzerinden 8.5 tur. Mutlaka tavsiye ederim.

Eve Dönüş...

2011-09-07T23:08:00.003+03:00

En son mesajın üstünden ne kadar geçti onun hesabı dahi güç. Sanırım haklı sebepler vardı; Taurasi skandalından itibaren ilerleyen süreçte Fenerbahçe ve Türk Sporunun nezdimde izlenmeyecek hale gelmesi en önemlisi benim için. Ancak şuraya iki satır birşey karalamamak ta onca emeğe haksızlık sanırım. Öyle ya da böyle Dünya dönüyor.

Bu sene üniversiteyi bitirme niyetinde olduğumdan çok tempolu deparlar atayamacağız belki ama yine de bu kadarı da olmaz sanırım. Bir de dil kursu ve yüksek ihtimal çalışma temposu eklenince zaman çok kısıtlanacak ama şuraya iki satır karalayacak kadar vaktimiz olur sanırım. Vakit buldukça - ki bu konuda genelde bulurum - A2 maçlarını aktarmaya devam edeceğim. Bahis hayatına geri döndüğüm taktirde maçta paylaşabiliriz. Kısacası çok özel anlar olmadığı müddetçe Fenerbahçe Futbol Takımı hakkında birşey yazmak gelmiyor içimden. Onun haricinde hayatından her alanından satırlar bulabilirsiniz.

Bir de Öss Maratonundan sıyrılmayı başaran Mali'nin Motor Sporları ile ilgili yazıları ve evliliğin ilk zamanlarını atlatan Adem Öztürk'ün Fransa ve Brezilya futbolu temelinde Dünya futbolu ile ilgili yazıları da eklenirse güzel olur tabi. İrtibatı sağlayıp blogu daha güncel hale getirme isteğim bu sefer başarı ile sonuçlanır diye umuyorum. İlk yazıda görüşmek üzere...

Brasileirão'nun Yeni Yıldızları

2011-08-14T20:19:00.000+03:00

Son dönemde ki olaylar yüzünden futboldan soğumayan yoktur, özellikle Fenerbahçe'li olmanın gururunu taşıyan benim gibi taraftarlar için ise tekrar bu dünyaya adapte olmak biraz zaman alacak. Sadece tek bildiğim bu sürecin sonunda sevdiğim renklere olan aşkım her zamankinden daha güçlü olacağıdır.

Ağustos ayında yeni yıldızları, yeni bir şampiyonluk hedefini, şampiyonlar ligi coşkusunu beklerken kucağımızda böyle bir süreci bulmak şevkimi kırsa da yazın beni tekrar bu oyuna aşık eden Brezilyalılara teşekkürü borç biliyorum.

2010 yılında Santos'u aşmaya başlayan performanslar göstermeye başlayan Neymar ve Ganso ikilisi zaten göz önündeydi ama takımdan ilk ayrılan Danilo Silva oldu. Üstelik 12 milyon euro gibi yüksek bir bedelle yetenek parlatma kulübü Portoya satılan genç sağ bek, gerektiğinde oynadığı orta alanda da ne kadar başarılı olabildiğini gösterdi.

Danilo ne kadar önemli bir performans gösteriyorsa Botafogo'lu Elkeson da bir o kadar futbolseverleri şaşırtmaya devam ediyor. Cenk Tosun nasıl bizi yarım sezonda attığı gol çesitliliği ile etkiledi ise Elkeson da Brezilyada aynı etkiyi gösteriyor. Sağ ayağının büyüsüne kapılmamak ise imkansız, hele ki Coritiba maçında attığı inanılmaz frikik belkide sezonun ilk üç golünden biri olacak.

Eskişehir brezilyalı dede ile sözleşme imzaladı haberi bizim topraklarımızda yer bulurken bir diğer Dede (Anderson Vital) samba ülkesindeVasco ile milli formaya aday olacak performans sergiliyordu. Genç defans oyuncusu hızı ve kademe anlayışıyla Lucio sonrası milli takım tandemine David Luis ile aday olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz.

Bütün bu genç isimlerin yanında asıl dikkat çeken Sao Poulo'nun genç yıldızlara verdiği şanstı. Sezonun ilk bombası Lucas'tı ardından bir diğer alt yapı ürünü Casemiro çıktı sahneye. İki isimde daha 19 yaşındalar ve Lucas altı ay gibi kısa bir sürede milli takım hocası Menezes'in gözüne girmeyi başardı bile. Genç oyuncu sürati , pas yeteneği, hızlanması ve sakin yapısıyla şimdiden bir çok takımın göz hapsinde. Casemiro ise orta alanda takıma güç katan bir isim. Fizik olarak Tottenham'lı Sandro'ya oldukça benzeyen yetenekli isim sahanın her yanını görebilmesi ile bu yaşta kolay kolay elde olunamayacak bir artıya sahip.

Yine Bekleriz

2011-07-22T20:19:00.008+03:00

Şu Fenerbahçe tribünleri ne kadar acaip bir topluluk değil mi yahu?

Sen o kadar şike yap, bir o kadar maç bağla. Sonra kendini bilmez taraftarın sahaya girsin.

Sen senelerce Türk futbolunun lekesi ol. Başkanın Türk Futbolunun anasını ağlatsın. Sonra bir grup taraftar Taraf binasının önüne gitsin, slogan atsın. Yok canım, iflah olmaz bunlar. Bu kadar yüzsüzlük fazla. Bu kadar da olmaz.

Fenerbahçe 104 senelik camia, Aziz Yıldırım ise bu camianın 14 senelik başkanı yahu. Nedir bu hukuğa karşı yürümeler, anarşist ayaklar? Kafanız mı güzel, yoksa sıkıntı daha mı derin?

Ben cevap vereyim dilim döndüğünce;

Anlayamazsınız siz.

Daha bir sene önce Fenerbahçe tribünlerinde açılan '' Adam gibi adam Recep Tayyip Erdoğan '' pankartı ile dün taraftarın kalbinden dökülen '' Hükümet istifa '' sloganlarının tezatlık katsayısı hesabını yapmaya çalıştıkça anlayamazsınız. Zira bunun hesabını yapmaya çalışırken aynaya bakamama aciziyeti gösterecek kadar zavallısınız.

Siz ki; her sene Fenerasyon diye ağlayıp, damgalı Fenerbahçeli M.Ali Aydınlar'ı Federasyon başkanı yapacak kadar omurgasızsınız.

Siz ki; Fenerli Medya diye bir yangın çıkartmaya çalışıp Fenerbahçe taraftarının o kendi tarafındaki(!) insanlara bakış açılarını görmeyecek kadar kör ya da gördüğü halde tersini söyleyecek kadar ikiyüzlüsünüz.

Siz ki 15 /16 yaşındaki çocukları dövüp bundan tribün destanı yaratacak kadar adamsınız.

Siz yalancısınız arkadaşım, hem de en pisinden.

Siz farklı olayım, namım yürüsün diyip Ramiz dayı triplerinde pankartlar açan ; farklı duracağım diye ona buna boyun eğerken kıçı açığa çıkartanlardansınız arkadaşım.

Siz yüzsüzsünüz, hem de dik alasından ! Zira sizsiniz şampiyon olmuş takımı su şişesi atma organizasyonu ile karşılayan... Yine sizsiniz tüm sezonu telef ettikten sonra acısını, acıtanın kafasına rakı şişesi atarak çıkarmaya çalışan...

Hikaye anlatmayı bırakın bize; biz böyle sevdik rengimizi. Aşkımız, tribünlerde sebebi belirsiz showlar yapıp '' En büyük biziz '' palavrası atma gereksinimi duymayacak kadar büyük. Caddede yürüyen on binlerin tanık olup sebep olduğu büyüklüğü, onlar; biz biliyoruz ya... Biz biliyoruz ya; kim eğri , kim doğru diye. Biz biliyoruz ya kavgamızın renginin sarı lacivert, adının ise Fenerbahçe olduğunu. Siz, varın Aziz koyun o adı. Siz varın hukuğa karşı görün davamızı....

Bu dakikadan sonra sakın düşünmeyin ama kanal kanal gezip hakimin karar vermediği konuları karara bağlama cürretini gösterenlerin kimliğini.

Sakın düşünmeyin görevinin dışına çıkarak, yetkili merci olmamasına karşın 19 maçta şike ispat ettik diyecek kadar abartanların neye hizmet ettiğini.

Sakın düşünmeyin; koskocaman camianın başkanının henüz hiçbir suçu ispatlanmamasına karşın medya linçi ile ülkenin en baba suçlusu figürüne uydurulmasının sebeplerini.

Ve yine sakın ama sakın düşünmeyin; '' Fenerbahçe düşmezse , biz bu deplasmana nasıl gideceğiz ? '' diye.

Düşünseniz de bir sonuca varamazsınız çünkü...

Düşünseniz de bu yangına en fazla odun atarsınız çünkü...

Bırakın. Bizim ateşimiz yeter de artar bize.

Klubün kapısını kitletip , Türk futbolunun kara lekesi Aziz Yıldırım'ı hapishane köşelerinde çürütseniz de bitirebilecek misiniz 6 yaşındaki çocuğun Fenerbahçe ve Aziz Yıldırım sevdasını?

Bitiremeyeceksiniz arkadaşım, bi-ti-re-me-ye-cek-si-niz. Bak siz inandınız; siz suçu ispat edilmemiş bir adamı linç ettiniz ama o çocuk kadar aklınız yoktu sizin. O çocuk kadar temiz değilsiniz, o çocuk kadar saf değilsiniz.

O çocuğun '' suçlu olma ihtimaline karşı sevdiğinin yanında durma '' erdemini gösterecek kadar sahip değilsiniz aşkınıza ve aşkınızı paylaşanlara...

Bu ateş bundan yeter işte Fenerbahçeli olana; bir Aziz'i içeri aldın sevdasını kelepçeledin, ne fayda? Kelepçeleyebilecek misin 6 yaşındaki çocuğun sevdasını?

Yapamayacaksınız. Ancak yaptıklarınız yetecek size. Ve bir ihtimal yarın öbürgün aynı süreçten geçtiğinizde '' Hukuksuzluğa karşı yürüyoruz '' dediğinizde bulamayacaksınız kimsecikleri yanınızda. Bilakis, oturduğumuz yerden kıs kıs güleceğiz yüzsüzlüğünüze...

Biliyor musunuz; şaşırmayacağız, zor da olmayacak aslında...

Pardon, biraz alıştık ta...

Sorular, Sorular ve Yine Sorular

2011-07-05T22:06:00.005+03:00

Burada yeri geldiğinde çok sert Aziz Yıldırım ve Aykut Kocaman eleştirileri yapmış, basit bir bloggerım. Sonrasında da Aykut Kocaman'ın hakkını teslim ettiğinde olumsuz geri dönüşler almış, bir şampiyonluk ve kazanılan 16 maç neticesinde dönüş gösterdiği düşünülen basit bir blogger... Sanırım gelinen şu noktada sahip olduğum bakış açısı daha net olarak ortaya çıkacaktır.

Peşinen belirtmek gerekir ki Aziz Yıldırım'ın atarlı karakteri ve taraftarla olan iletişim bozukluğu sebebiyle kendisine hayranlık duyduğum söylenemez. Ancak bazen Sezar'ın hakkını Sezar'a teslim etmek gerekir. Tıp ki hocaya ettiğimiz gibi...

Bir adam düşünün. Yerlerde bir ekonomiyi ayağa kaldırmış olsun. Tek haneli bir ekonomiyi üç haneye taşımış; Fenerbahçe üzerinden ticaret yapan, rant sağlayan zararlı taraftar gruplarını Fenerbahçe'nin yakasından düşürmüş olsun.Bir adam düşünün, Fenerbahçe sevdası sebebiyle hayat ortağından ayrılmak zorunda kalmış olsun.İşini gücünü bir kenara bırakıp her zaman en iyisini nasıl yapabilirim diye düşünen biri olsun. Fenerbahçe üzerinden para kazanma sevdası sebebiyle yönetime girmiş futbol çakallarına avcunu yalatmış, cebinden verdiği paraların bir kuruşunu dahi almayacağını beyan etmiş olsun. Çocuk gibi büyütmüş olsun kısacası sevdasını. Her türlü zorluğa -seveninin olmadığı bir ortamda- tek başına göğüs germek zorunda kalmış, tırnakları ile camiasını bir yerlere taşımış...

Böyle bir adam, böyle bir sevda uğruna yanlış yollara girebilir değil mi?

Peki, o halde başka bir adam daha düşünün. Camiasının, taraftarının gücü ile yaptığı bir stad varken başka yollarla yapılan stadlar için '' Türk futbolu için bunlar lazım '' demiş olsun. Yaptığı tesis koskocaman ülkede yeni hamleler adına yol olsun. Keza stadı da... Kadınların 8. sınıf vatandaş olarak görülüp, ülkenin yönetiminde söz sahibi idarecilerin 2-3 kadınla yaşayarak kadınlık onurunu ayaklar altına aldığı bir ortamda bu ülkenin en başarılı kadın atletini , kadın basketçilerini, kadın voleybolcularını bünyesinde toplayıp Avrupa yolunda çığır açmış olsun. Herkesin üvey evlat olarak gördüğü amatör spor branşlarına gösterdiği hassasiyet ile - ki o hassasiyet idmanlarına gidecek kadar bir hassasiyet - sponsorları, camiaları , müessese takımlarını uyandırmış olsun. Getirdiği Dünya Çapındaki kadın basketbolculara karşılık onlar kadar iyilerini getirme zorunluluğu doğurmuş; kısacası ülkedeki tüm spor organizasyonlarında öncü olmuş bir adam olsun. Ama en can alıcısı, bugün satın almakla itham edildiği camiaların naklen yayın ihalesinden aldıkları gelirleri arttırmak için gecesini gündüzüne katmış, düşük bütçeli takımlar için çok büyük problem olan menajerlik hadisesini bitirmek için somut adımlar atmış olsun. Ve yine, sözde büyük camialar ''köylü kurnazlıkları'' ile Anadolu'da parlayan yıldızları kendileri ile olan her maçtan önce '' transfer '' ederken, bahsi geçen oyuncular kendisini aradığında '' Şimdi seninle görüşmem doğru değil, zamanı gelince klubünle görüşeceğiz '' diyebilmiş olsun. Bu kadar kötü bir adam düşünün yani ! Ve tabi ki bu kadar işbilmez... Zira işi biliyor olsa idi, o ''satın alacağı'' Anadolu kluplerinin gelirleri artsın diye uğraşmaz, kendi aldığı pay ile onları ezer geçerdi. Her geçen gün artan bütçeleri ile iyi futbolcular transfer eden bu klupleri alt etmek için şike gibi yollara başvurmazdı. Ama hem bu kadar kötü, hem de bu kadar işbilmez bir adamdan bahsediyoruz işte. Oysa ki ne kadar kolaydı değil mi X adlı oyuncu kapısına geldiğinde başını bağlayıp onun çıkaracağı sorunlarla klubünün o X oyuncusuna biçtiği meblağın yarısına transferi bitirmek. Ama bu kadar iş bilmez bir adam bu. Etik ? Hiç bilmez.

Beyler; oynanan oyunun farkında mısınız?

Fenerbahçe'ye gol atan ve sahada mücadele edip te en çok etki bırakan oyuncu olan Musa Aydın'ın Fenerbahçe aleyhine delil sayıldığının farkında mısınız ?

Fenerbahçe'ye atılan golün asistini yapan Mehmet Yıldız'ın da Musa'ya keza delil kabul edildiğini, Milli formayı giymiş bir futbolcunun nasıl utanarak emniyete girdiğinin farkında mısınız?

Aziz Yıldırım'dan sonra Fenerbahçe başkanı olması beklenen Mehmet Ali Aydınlar'ın, her sene ''Fenerasyon'' diye ağlayan camialar tarafından nasıl başkan yapıldığını, gelinen noktada başkanlık için ismi geçen Hamdi Akın ve Murat Ülker gibi isimlerin kimlere yakın olduğunun farkında mısınız?

Soruşturma kapsamında ifade vermesi beklenen Serkan Çalık gibi bir isim varken, soruşturmanın nasıl sadece Fenerbahçe'ye ihale edildiğinin farkında mısınız?

Geçen sezon Onur Kıvrak'a gol yemediği taktirde istediği herşeyi alacağını söyleyen Ozan İpek gibi, '' Trabzonspor için oynayacağız '' diyen Hurşut ve Aykut Demir'in isminin bir kere telafuz edilmemesinin farkında mısınız?

Aranma ve ifadesine başvurulma belgesi basına verilen Serdar Adalı'nın hala dışarıda rahat rahat gezebildiğinin farkında mısınız?

Geçen sezon hemen hemen her maç sonrası ortalığı yangın yerine çeviren Trabzonspor yöneticilerinin hala ''Kupamızı verin'' cıngarını çıkartmamalarının farkında mısınız?

Geçtiğimiz sezon yanlış bir kararla ofsayt gerekçesi ile iptal edilen golünü değil de mağlup olduğu rakibi Trabzonspor'un '' verilmeyen penaltılarını '' konuşan Yıldırım Demirören'in söz konusu olaylarda adının dahi geçmemesinin farkında mısınız?

Deniz Feneri ile ilgili haberlerin yayın yasağına takıldığı bir ortamda talep edilen '' yayın yasağı '' nın kabul edilmediğinin, Fenerbahçe ismi ve camiasının alenen herkesin diline pelesenk edildiğinin farkında mısınız?

16 Nisan'ın bir başlangıç olarak görüldüğü söylenirken daha önceki tarihlerde oynanan Eskişehir-Fenerbahçe maçınında inceleneceğinin söylenmesinin ne anlama geldiğinin farkında mısınız?

Gizli bir soruşturmanın söz konusu olduğu söylenirken, daha ifadelerin dahi tamamlanmadığı bir soruşturma ile ilgili ''Fenerbahçe'nin küme düşürüleceğini'' ve daha çarpıcısı '' belgeleri incelediğini '' söyleyen bir gazetecenin varlığının farkında mısınız?

Şuan muhatap olduğu yasa çıkarılsın diye senelerce emek vermiş bir başkanın, son beş senede iki şampiyonluğu son maçta kaçırdığının ve bu yasa sebebiyle içeriden çıkamama durumu ile karşılaşma ihtimalinin olduğunun farkında mısınız?

Yine yasanın çıkış tarihi sebebiyle, averajın şampiyonu belli edeceği senelerde Ankaragücü'nü son maçta 8-0 yenen bir Galatasaray'a , linkteki yazı gibi bir ihbara rağmen Beşiktaş'a birşey olmayacağının farkında mısınız?

"Özellikle kariyerinin sonuna gelmiş oyuncularım resmen bana ve takıma ihanet ettiler. Başta Zago, Cordoba ve Ronaldo olmak üzere yabancılar iyice kenara çekildiler. Ama yöneticilere söylemiştim. Onlara kariyerinin sonuna gelmiş, para için oynayan futbolcuların, her şeyi deneyebileceğini anlatmıştım. Buna rağmen Beşiktaş yönetimi onların parasını vermedi. Onlara yol açtı. Boşluk bıraktı. Konya maçından sonra Cordoba'yı kenara çekip 'Maç sattın mı?' diye sordular... Geriye dönüp baktığımda, şüphelerimin yerine oturduğunu görüyorum. Şimdi kendime kızıyorum. Çünkü o zaman kötü adam ben olmuştum. Türkiye'deki sisteme karşı mücadele etmek çok zor.''

''Alaattin Çakıcı: ‘Sinan Sinan, ufak bir şey istiyoruz onu da halledemiyorsun. Oğlum, şampiyonlukta hiç mi payımız yok? O kadar olay oldu. Bir Allah’ın kulu açıp ağzını size bir şey söyleyebildi mi? Kızdırıyorsunuz beni.’

Sinan Engin: ‘Şey abi, tamam tamam... Abi, öyle değil başka bir şey oldu. Biliyorsun. Telafi ederiz abi. Kızma.’ ''

*****

15 Mayıs 2004 (Saat: 19.33)
VP: 11 numara Sinan var ya!
X: Abi, o özellikle koştu, abi biraz koşması lazımdı.
VP: Yok yok, .... çocuğu gol atmak için oynadı.
X: Yok abi! Sergen konuşmuş şimdi abi. Yemin ediyor öyle bir şey yok.
VP: Sergen mi diyor?
X: Evet.
VP: Ne dedin Sergen'e? .... edecek Vedat abin dedin mi?
X: Evet abi. Hiç koşmasak olmaz!
VP: Tamam onu da kaybetmeyelim! Hepsine teşekkür et, Sergen'le konuş. Hepsiyle konuş, hepsine teşekkür et.
X: Konuşacağım tabii abi!

VP: Uçakta beraber olacağım zaten hepsiyle ya!

Şeklinde demeç verme cesaretini göstermiş bir teknik direktörün sesini kulak vermeksizin, mafya babaları ile menajerler arasında geçen konuşmaların basında çarşaf çarşaf yazılmasına karşın söz konusu camianın herhangi bir cezaya muhatap tutulmayacağının farkında mısınız?

Şayet tüm bunların farkında değilseniz... Sorularıma cevap verin bir zahmet. Tüm bunları açıklayın bana...

Fenerbahçe'ye karşı takımlarının en etkili isimlerinden olan oyuncuların nasıl delil olabildiklerini mesela...

Veya çok büyük yolsuzluklara rağmen yayın yasağı ile haberlerin kesildiği konular sıcaklığını korurken, Fenerbahçe'nin yayın yasağı getirme talebinin reddedilme sebebini açıklayın. Gizli bir soruşturmada birtakım gazetecilerin nasıl belge temin edebildiklerini, daha ifadelerin alınma işlemi dahi bitmeden Türkiye gibi hukuk alanında ağır bir ülkede nasıl Fenerbahçe'nin düşürüleceğinden bahsettiklerini açıklayın. 3günlük bir soruşturma ile hangi sebeple kamuoyunda '' şikeci ve küme düşürülmüş Fenerbahçe'' algısının oluşturulmaya çalışıldığını da bir zahmet...

Bazı medya patronlarının sahibi olduğu, ülke geleceği ile son derece alakalı olan haberlerin atlandığı kanallarda daha bitmemiş bir soruşturma ile ilgili hangi hak ve hukuka dayanarak karalama kampanyası düzenlendiğini anlatın bana. Keza bunların amacını da...

Oynanan her maçtan sonra gözyaşları ile ülkeyi sele boğan rakip camiaların yöneticilerinin nasıl hala ses çıkartmadıklarını anlatın bana... Her ortamda Fenerbahçeliliğini vurgulayan, Fenerbahçe'nin sponsoru bir adamı , her sene Fenerasyon diye ağlanırken , hangi sebeplerle Federasyon başkanı yapılma isteğinin uyandığını açıklayın mesela...

Sosyal paylaşım ağlarında böyle bir soruşturmanın olacağını 10 gün öncesinden haber veren isimler varken başbakanın böyle bir soruşturmadan haberinin olmadığını söylemesini açıklayın bana... Aynı paylaşım ağlarında başbakanın Aziz Yıldırım ile ilişkisini bir hafta önce kestiği haberlerinin dolanmaya başlamasının sebebini de açıklayın bir zahmet... Ve tabi Fenerbahçe yönetimindeki Cihan Kamer ve Hüseyin Topbaş gibi isimlerin ortalarda neden gözükmediğini de...

Verecek cevabınız yok mu yoksa? O halde oynanan bu tiyatroya daha fazla seyirci kalmayın lütfen. Kalmayın ki yarın öbürgün bu tiyatronun kötü karakteri olarak sizin üzerinizden bir oyun sahnelenmesin. Bir suç varsa elbette cezası olacak, kurulduğu andan itibaren Türk Sporuna yön veren Fenerbahçe camiası bunun cezasını çekecektir. Tüm camialar ve vatandaşlar gibi Fenerbahçe Spor Klubününde hukuğun karşısında boynu kıldan incedir.Yalnız hukuksuzluğa karşı değil...Küme düşürülme cümlesini en basit gazetecenin bile şiddetle ve altını çizerek sarfettiği bir ortamda federasyonun vereceği karar son derece önemli ve manidardır. Zira bu kadar apar topar verileceği söylenen bir kararın soruşturma nihayetinde çıkacak karardan farklı olmasını beklemek hayalciliktir. Dolayısı ile önümüzdeki günler çok önemli gelişmelere gebe olup söz konusu gazeteci ve habercilerin söylemlerinin doğru çıkması durumunda sonuna kadar takip edilmesi gereken bir süreçtir. Bu noktada belirtmek gerekiyor ki, bu süreç sonunda Fenerbahçe taraftarının ''izleyici'' rolünü seçmeyeği de aşikardır.

Kısa Kısa Yeni Genç Oyuncular

2011-07-02T20:43:00.003+03:00

Soldan sağa: Hasan Erbey,Mehmet Topçu,Berk Elitez,Gökay,Aykut Kıratlı, İlyas Yılmazer, Recep Niyaz

Özellikle A2 sezonu başladığında daha ayrıntılı şekilde yazacağız ama şimdiden meraklısı için kısa kısa notlar düşelim dedim.

Hasan, Berk ve Gökay iki sezon önce devre arasında kampa dahil edildiği için tanıtıma ihtiyaç duymuyorum. Oyuncu künyesi için arama kısmına bu oyuncuların ismini yazarak arama yapabilirsiniz.

Öncelikle Mehmet Topçu'dan başlayayım. Kendisi orjinal ve ''süpersolak'' tanımına uygun bir oyuncu. Oyun görüşü ve pas kabiliyeti çok iyi. Yalnız , bahsi geçen klasman A takım klasmanı ise bunlar yetersiz kalabiliyor. Mehmet'in bu dakikadan sonra yapacağı şey fiziksel yüklemelerle özellikle üst bölümünü geliştirmek. Klasik , pasör 10 numaradır kendisi. A Takımın sağlık heyeti Beşiktaş'ın Muhammed'e uyguladığı programın benzerini Mehmet'e uygulayabilir. Kendisi İngiliz takımlarının takip ettiğini ve Fenerbahçe'nin ciddi uğraşlar sonunda camianın içinde tuttuğu belirtmek lazım.

Aykut Kıratlı yanılmıyorsam Fenerbahçe'nin futbol okullarından gelip altyapıya yerleşen, oralarda da her klasmanda oynadıktan sonra A Takım alınan bir isim. Ben kendisini çok fazla izleme şansına sahip olamadım ama içeriden gelen haberler kalecilik yeteneğinin çok iyi olduğu yönünde. Keza ayağınında iyi olduğu söyleniyor. Seneye a2 takımda direkt oynamaya başlayınca daha çok şey yazarız elbet.

İlyas Yılmazer geçtiğimiz sezonun devre arasında Pendik'ten alınan iki genç oyuncudan birisi. Esasen sol açık olmasına rağmen Aykut Kocaman'ın Hasan Erbey'i ön libero denetme isteği üzerine stopere kayan sol bek oyuncusu Devrimcan'ın yerine sol bekte oynadı sezonun önemli bir bölümünde. Ayağı pas yapan, rastgele top atmayan, hırslı,mücadeleci ve sert bir oyuncu. Genç yaşında Pendik'te A Takım oynaması önemli bir referans hakkında. Zira oynadığı ligde (Spor Toto 2. Lig) bu yaşta müsabakaya çıkmak kolay iş değildir. Nispeten daha tecrübeli ve fizik olarak iyi seviyede olan oyuncuları tercih ederler ki İlyas Pendikspor'un altyapı takımlarında kazanılan başarılarda başrol oynadığı için A Takıma layık görülenlerden olmuş. Onun içinde daha detaylı değerlendirmeyi önümüzdeki zamanlarda yazarız.

Recep Niyaz Denizli'den gelen ve gerek fiziksel özellikleri gerek yeteneği ile '' Yerli Messi '' etiketini üstünde taşıyan bir oyuncu. Yalnız Messi yakıştırması aldatmasın, zira Recep'in bence kendine has ve yaş grubunun üstünde bir oyun tarzı-kafası var. Futbolun topsuz yanını çok iyi oynayan, ayağına gelen top gelmeden ne yapacağına karar verip ; topla buluştuğunda en kısa zamanda en basit şekilde en verimli kararı veren bir oyuncu. Hani Messi gibi üç kişiyi bağlayıp gittiğine çok tanık olmasam da a2 takımından bir oyuncunun benim Muhammed Demirci'yi övmem karşısında '' Bu da birşey mi, bizim Recep bundan çok daha iyi; ayağından top alamıyoruz '' dediğini de vurgulamak gerek. Üç dört kişiyi bağlayan oyuncu görme arzusunu kısa vadede tatmin etmez ancak bu yönününde olduğu sıkça söyleniyor. Kısacası değişim sürüyor, darısı sahada görmeye...

Şükrettiniz mi?

2011-06-18T00:44:00.004+03:00

Bu yazıyı geçen sene kazandığımız Efes serisinden sonra yazmıştım. Antu'ya koymuştum fakat bloga koyma fırsatım olmamıştı.

"Biz bir sevdanın peşinde koşarken siz rahat koltuklarınızda bizim başarısızlıklarımızı beklediniz. Yılmadan beklediniz...
Her gün farklı birini desteklediniz. Bir gün Bursalıydınız hepiniz‚ ertesi gün Trabzonsporlu‚ sonra Vakıfbank Güneş Sigortalı sonra Efes Pilsenli ve daha nicesi...
Öyle ki kendi tuttuğunuz takımları bile unuttunuz sadece bizim başarısızlıklarımızı beklediğiniz için.
Evet belki bir defa bu zevki tattınız ama artık sezon bizim için bitti‚ bizim için yorucu sezon oldu sizin için ise her gün "Fenerbahçe kaybeder" konulu rüyaya yatıp gece boyunca kabus olarak Fenerbahçe´nin şampiyonluklarını görmekti bu sezon...
Sonuçta iyi olan ve sevdasına sahip çıkan kazandı ve siz kabusunuzla başbaşa kaldınız. Daha kötüsünü söyleyeyim; bu henüz daha başlangıç. Bundan sonra her sene bir önceki senenize şükredecek duruma geleceksiniz ama kabusunuz değişmeyecek. Kabusunuz her zaman Türkiye´nin en büyük SPOR KULÜBÜ olan FENERBAHÇE OLACAK!
Hala daha anlamadıysanız günün anlam ve önemine uygun olarak şunu dinleyebilirsiniz:

"

Şimdi soruyorum, şükrettiniz mi?

Belçika-Türkiye Milli Maçının Ardından

2011-06-04T02:26:00.003+03:00

Futbol klişeleri ile aram pek iyi değildir ancak hakikaten ''bir puanın dahi'' iyi sonuç sayılabileceği bir ortamda sahadan lazım olanı alarak ayrılmak başarı. Hele oynanan oyunu göz önüne getirirsek büyük başarı dahi diyebiliriz. Zira tarih boyunca eleme maçı oynayamayan ve oynanacak dakikalar ya da maçlar varken ya demoralize olup elek olan ya da maça yatmaya çalışıp eline yüzüne bulaştıran bir neslin torunlarıyız biz. Esasen bugün izlediğimiz maçta da puana yattık denilebilir gayet tabii yöntem de eleştirilebilinir. Ancak '' geleceğim '' diye bağıran ikinci gole hamle yapılmamasına karşılık, ben gelen puanı olumlu karşılıyorum. Önceden biz bunu da başaramıyorduk galiba ?

Çıkan kadroyu eleştirmek '' Alex küçük maçların adamı '' diyip üzerine '' Zico adam değil '' diye bağlayan ülkemizin futbol duayenlerinin işi. Ayağına top versen bomba diye karakola götürecek bu zihniyet elbet ne eylerse güzel eyler. Muhtemeldir de taraftarın sesi olup Sabri ve Selçuk Şahin'e sarar ki ben de tam bu noktada devreye girmek isterim. Evet, bu sezon hangi maçta oynadığını hatırlamadığım Çağlar'ın neden oynadığını bende merak ediyorum da hepsi bu. Asıl Sabri ve Selçuk üzerinden Milli Takım kurtaranlarla işim... Yahu; bahsedilen adamlar senelerce camialarına hizmet etmiş, gördükleri onlarca klup teknik direktörleri tarafından senede ortalama 25 adet maçta ilk onbire layık olmuş, Milli Takım antrenörleri tarafından da genel olarak kadroya çağrılma şerefine nail olmuş, özetle bu ülkenin '' seçkin futbolcuları '' arasına girmeyi başarmış isimler. Tamam; sağlıksız bir spor medyamız var, bunu kabul edebiliyorum. Ama taraftar olarak bizler hiç mi ders almayız? Ali Bilgin, Gökhan Emreciksin ve daha nicelerinin Anadolu'da '' Messi '' olup bu büyük camialarda tutunamamalarının sebebi hep mi antrenör, yönetim çapsızlığı olacak? Hadi bir dönem için böyle olsun. Peki bunca eleştiri ve önyargıya rağmen senelerdir buralarda barınmaya başarmaları neyin nesi bu oyuncuların? Uluslarası arenada büyük başarılara sahip onca antrenör '' kötü '' ama iki futbol izleyen herkes Mourinho ülkede. Eh, böyle devam öyleyse...

Saha içine dönecek olursak... Ben Arda Turan'a özel bir ödül verilmesi taraftarıyım. Objektif olalım; Arda Turan ne çok iyi bir pasör, ne çok iyi bir şutör. Hatta araya oynama kabiliyeti ortalamanın biraz üstü, şutu ortalama dahi diyebiliriz. Ek olarak Milli Takım performanslarının etkisiyle hızına da ortalama diyebiliriz. Ancak onun farkı zaten burada ortaya çıkıyor. Futbol sahalarında hala beyni ile oynayabilen oyuncular özel oyuncu olarak adlandırılıyor ki Arda Turan'da öyle bir oyuncu işte. Ve tabi ki tam bir ''Milli Takım oyuncusu.''

Esasen gelişimlerini başladığı yerden itibaren ilgiyle takip ettiğim çok yetenekli bir jenerasyona sahip olmalarına rağmen Belçika bize karşı oynayabilecek takım değil. Ancak hocanın yaşadığı kafa karışıklığı ve ''bir puan yeter'' anlayışı ile birleşerek oyuncuların zihin aleminde yer etmiş olacak ki epey kopuk bir Milli Takım izledik. Burak sezon performansı itibari ile ismini yazmadığınız taktirde ayıp edeceğiniz bir adam ki sahadaydı. Kazım Kazım her ne kadar istikrarlı ve formda bir sezon geçirmemiş olsa da Kompany'nin kucağına Semih'i atmaktan daha iyi bir tercihti, layıkıyla mücadele etti. Emre ve Volkan bildiğimiz gibi... Yalnız bende en büyük hayal kırıklığını kalitesine ve yeteneklerine güvendiğim Selçuk İnan yarattı. Ofansif ortasaha çıkışlı bir oyuncunun ön libero mevkisine devşirilmesi sonucunda yaşadığı mevki sıkıntısı sahada kendisini gösterir gibiydi. Zira çok yetenekli ve potansiyel şut tehlikesi olan bir oyuncu Selçuk. Ancak bugün bunları gösteremediği gibi çok ta yumuşak kaldı. Defansta üç adet çabuk sayılabilecek oyuncusu olan bir takımın defans ile ortasaha arasındaki mesafeyi ortasahaya yaklaşarak kapatmasını bekliyordum ki psikolojik olarak geriye yaslanan defansa ortasahada yarı sahaya gömülerek ; yani defansa yaklaşarak tepki verince olay Selçuk ve Emre'nin atacağı uzun toplara kalmıştı. Ancak bugün genel olarak çok koşup yorulan ortasaha oyuncularından tarz olarak kırılgan olanının tarafından pozisyon yiyerek tamamladık maçı. Selçuk'un hücum anlamında etkisi olmamasına karşın defans anlamında da oyundan düşmesi sebebiyle istenileni verememesi Sabri'yi çok zorladı. Sağımızdan gelen her atak potansiyel gol tehlikesi oldu diyebiliriz.

Tüm bu olumsuzluklara rağmen çok değerli bir puan aldığımızı tekrarlıyor maçın adamı olarak Arda Turan'ı seçiyorum. Hatasız oynayarak '' hata yapsın da gülek '' diye bekleyenleri hayal kırıklığına uğratan Selçuk'un oyuna yaptığı pozitif katkıyı da çok beğendiğimi söyleyebilirim. Haddini bilip basit oynadığı sürece Selçuk Şahin bu ülkenin mevkisindeki en değerli oyunculardan biridir. Aynen Sabri gibi....

Geciken Yetenek, Rafinha.

2011-06-02T10:56:00.006+03:00

Bayern Münih hemen her yıl olduğu gibi bu sene de kadrosuna fark yaratacak isimleri katmak istiyordu. Neuer ve geçtiğimiz sene aynı takımdan ayrılan Rafinha ile Bundesliga için fantastik bir takım olma yolunda emin adımlar ile ilerliyorlar. Bu şekilde her bölgede ligde yıldız vasıflarını taşıyan bir takıma dönüşmeleri içinde yapılacak hamle sayısı bir hayli azaldı.

Fakat şu an Almanya'da vitrinde olması sebebi ile Neuer daha büyük transfer gibi gösteriliyor, Rafinha bir miktar geride kalıyor. Almanya'da bilhassa kalecilerde ve sarışınlarda bu tarz ortamlar hep yaratılır. Alman medyası bir oyuncuyu seçer ve onu en iyi yerlere getirene kadar asla elinden bırakmaz. Türk ve türk asıllı oyuncular da bundan nasiplendiler aslında.

Fakat aynı basın zamanında Rafinha'yı hiç sevmedi. Rafinha da defalarca takımından ayrılmak istediğini, önünün açılması gerektiğini söyledikçe kendi kuyusunu tırmaladı durdu. İstemeye istemeye oynadığı futbol ile milli takımdaki yerini de kaptırdı. Genoa'da ise Cicinho gibi alışkın olmadığı bir kültürün mücadelecisi oldu. Ancak şu an Bayern gibi bir fırsat geçti eline ve Rafinha bunu en iyi şekilde kullanacaktır. Oynadığı en büyük kulübün Bayern Münih olmayacağı görüşündeyim.

Aykut Kocaman'a Dair

2011-06-01T21:30:00.004+03:00

Hocanın kendisininde ifade ettiği gibi ''şık'' bir şekilde görev değişikliği olmadı sene başında. Aykut Kocaman gibi bir ismin daha uygun bir ortamda göreve gelmesini beklerdik ama kısmet böyleymiş. Bir gün sonrasına dair birşeyler dahi tasarlayamadığımız Fenerbahçe'nin kendisine sunduğu ateşten gömleği giymesinden sebep, başlarda ''küçük harfler'' ile yazmaya çalıştık. Oldurabildiğimiz kadar...

Hoca hep umut dağıttı. Sık sık '' devrim '' kelimesi tekrarlandı ki Aykut Kocaman'dan değil de medyadan duymaya başladıktan sonra kıllandık haliyle. Zira o medyadan bir kişinin dahi Zico'nun hakkını teslim ettiğini hatırlamakta güçlük çekiyorum. Altan Tanrıkulu, Gürcan Bilgiç ve daha nicesi... En can alıcısı ise Deniz Barış'ı transfer eden Daum'u Lille maçından sonra '' Deniz Barış'ın stoper oynadığını Daum yeni keşfetmiş, aferin. '' şeklinde aşağılayan Gürkan Kubilay... Hemen hemen hepsi, haftalar boyunca '' Kocaman Devrime '' olan inançlarından bahsettiler ki bünye alışık olmadığından ters tepmeye başladı açıkçası. Zira efsane diye nitelendirilen oyuncusunun, camianın en büyük başarısını yakalamış hocayı başkana şikayet eden satırları dün gibi hafızalarda.

O günlerde benimde, Aykut Kocaman'ın teknik olarak Fenerbahçe'yi taşıyacak kapasitede olup olmadığına dair şüpheler taşıdığımı söyleyebilirim. Ancak başlangıçta '' Aykut Kocaman '' diyip sineye çekmiştik elbet. Fenerbahçe taraftarı da Fenerbahçe gibi nihayetinde. Efsane kontenjanından maksimize edilen tolerans, söylemler ile eylemlerin paralellik göstermemesinin ardından bir neslin gördüğü en büyük futbolcu ile yaşanan problemlerle birleşince sabır sınırları zorlanmaya başlanmıştı ki sıkıntı yaşanan tek futbolcu Alex De Souza değildi. Bana göre mevkisindeki oyuncuları sıralarken ilk 10'a mutlaka yazacağım Andre Santos ve nicesi. Sonra farkettim ki eleştirinin temeli teknik direktörlükten önce insan idaresi olmalıymış ki Aykut Hoca ilk yarı itibari ile malesef bu konuda da ciddi sıkıntılar yaşadı. Eh, kayış Yeni Malatya maçıyla koptu haliyle.

Ancak ikinci yarı itibari ile geçen sezon yazdığımız maç yazıların finalini yaptığımız cümle tekrar gözümüzde canlanmaya başladı: '' Fenerbahçe'nin olduğu yerde her zaman umut vardır. '' Bir , iki derken bir baktık ki Fenerbahçe bu işin içine girdi tekrar. O günden itibaren yazmayı aksattığım maç yazılarını yazmayı aklımdan bile geçirmedim. Ve daha bir sürü totem.. Sene sonu gelsin istedim hep, uğuru bozmayayım... Ama aslında yazılacak onlarca şey olmuştu. Biraz bahsetmek gerekirse mesela Schuster ve Hagi'nin çingeneliklerini gördükten sonra burada bir nevi günah çıkartmak; ''ne olursa olsun başımızda doğru düzgün bir adam var yahu'' yazmak istemiştim ama kısmet bugüneymiş. Evet; Aykut Kocaman hala rol model olarak ortaya koyduğu Barcelona'nın ''B'' sini sahaya yansıtabilmiş değil. Evet; Fenerbahçe normal şartlar altında ligi çok rahat şekilde şampiyon bitirmesi gereken kadrosu ile çok zorlanarak şampiyonluğa ulaştı. Ve işin zorlaşmasında gerek Alex gerekse Andre ile yaşanan sıkıntılar gibi Aykut Kocaman kaynaklı birçok faktör aktif rol oynadı. Ancak hoca bu sıkıntılı dönemlerden öyle bir başarıyla ayrıldı ki bunun sonucunda hanesinde artık '' güven '' ve '' şampiyonluk '' yazıyor. Şayet o şampiyonluk yazmasaydı da çok zor dönemde ayağa kalkan hoca ve takım 17'de 16 yaptıktan sonra ''gönlümde şampiyon olmuştur'' yazardı zaten.

Yine hocanın hakkını teslim etmemiz gereken bir konu daha var diye düşünüyorum. Birçok maçta oyuncu değişikliklerinin - ki aslında direkt Stoch tercihinin - geç kaldığını düşünüyordum. Hala da bu konuda sıkıntılar yaşandığı söylenebilir. Ancak Stochundan Guizaına, Crisinden birçok oyuncusuna kadar bu kadar geniş bir rotasyonu , yaşanan onca sıkıntıya rağmen maçlara bu kadar hazır ve motive tutmak çok zor iş. Burada aslan payı direkt hocanındır. Belirtmeden geçmek olmazdı.

Sözün özü; diyerek bir son vermek istedim ancak sözün özü Can Bartu tesislerindeki tezahüratlar olsa gerek. Umuyorum ki şuana kadar son derece isabetli gördüğüm transferlerde kısa sürede takıma uyum sağlayacak ve gelecek senede bu olumlu hava devam edecektir.

Fenerbahçeli Ses Ver !

2011-05-19T22:38:00.003+03:00

Fenerbahçeli;

Senin camianın şampiyonluk mücadelesi verdiği şu günler; senin birlik olma, en keskin virajlardan Fenerbahçe'ye leke sürmeden ve başını hiç öne eğmeden geçerek seni her daim sevindirmeye çalışanlarının yanında olma günüdür. Gün ; ne kadar büyük bir aile olduğumuzu ispatlama, içeriden ve dışarıdan emeğimize ve kupamıza göz dikenlerin karşısında avazımızın çıktığı kadar Fenerbahçe'nin gücünü haykırma günüdür. Sen de ses ver Fenerbahçe'li. Veya sesin olanın yanında dur.Senden ricam şuradan ulaşabileceğin linki paylaşabildiğin kadar Fenerbahçe'li ile paylaş ve paylaşmasına vesile ol. Ol ki ; takımının başarısızlığı üzerinden oy hesabı yapan, emeğin üzerinden rant sağlama kaygısı taşıyanlara karşı sesimiz çıksın.

Fenerbahçe'nin Genç Yetenekleri: Okan Alkan ( Bölüm 2 )

2011-05-06T22:21:00.011+03:00

(1. bölüm için tıklayınız.)

... 4/1 kazanılan özel maçta sonradan gösterdiği performans kendisini iki gün sonra oynanacak maçta direkt 11 oynama şansı sundu. Okan bu şansı da iyi değerlendirdi. Ve Milli Takım forması altında oynadığı başarılı performansların yanında hocalarının da referansıyla İstanbul'un yolunu tuttu. Artık Galatasaray deplasmanında doksanıncı dakikayı görebilmek onun için çok daha yakın ve inanılır bir hedefti.2007 Haziran'ı itibari ile o artık Fenerbahçe'nin futbolcusuydu...

Tff kayıtlarına göre Fenerbahçe ile ilk maçına benimde bir zamanlar formasını giydiğim Anadolu Üsküdar 1908 karşında 2008'in Mart ayında çıktı. Ve o maçta yalnızca 26 dakika süre aldı. Ancak Milli Takımın sağbeki olarak oynamaya devam eden Okan, Anadolu Üsküdar maçından 15 gün kadar sonra birkaç sene içinde Fenerbahçe taraftarının kendilerine dair büyük umutlar besleyeceği Gökay İravul ve Berk Elitez ile beraber Ukrayna maçının ilk 11'inde yer alıyor..Müsabaka 1/1 eşitlikle bitiyor. Gol ? Oynadığı tüm Milli kademelerde olduğu tabii ki Recep Berk Elitez'den...

2007/2008 sezonu itibari ile Okan Alkan ağırlıklı olarak 90'lı oyuncuların şans bulduğu DSGL liginde kısıtlı sayıda müsabaka deneyimi kazanması rağmen U15 Milli Takımı ile başlayan Milli Takım serüvenini bir üst yaş grubuna, yani U16 Milli Takımına taşımayı başardı. Ancak 2008/2009 sezonda göstermesi gereken daha çok şey vardı. Zira birkaç sezon birlikte oynayıp, kademeleri birlikte atlayacağı bir genç takım kurulmuştu. Okan Alkan, Gökay İravul, Hasan Erbey ve Berk Elitez'in yer aldığı takım sezona 6/1 Düzcespor galibiyeti ile başladı. 6 gün sonra Okan yine Milli Görev için Milli Takım ile beraber sahadaydı. Ancak gerek Milli Takım'ın altyapısındaki belirsiz ortam, gerek onun yeteneği çok kısa sürede onu U17 takımına taşımıştı. ''Milli Takımdaki belirsiz ortamda etkili oldu'' diyorum çünkü Tff kayıtlarından

ulaşabileceğiniz üzere 2008/2009 Avrupa Şampiyonları elemeleri süresince U16 Milli Takımından birçok yetenekli oyuncu üst yaş grubunda şans bulamadı. Ayrıca kadro istikrarı, yani çekirdek Milli Takım

kadrosu oluşmadı. Okan ise böyle bir ortamda şanslı çıkan oyunculardandı. 2/0 kazanılan Malta maçında oyuna 41. dk da dahil oldu. 3 gün sonra oynanan ve 3/3 biten Rusya maçında ise 90 dakika sahadaydı.

Milli mesainin ardından Dereağzı tesislerine dönen Okan Alkan istikrarlı yükselişine devam ediyordu. Ve Okan adına beklenen an gelmişti. 2008 takvimini çöpe atmamıza 3 gün kala Okan Alkan Gebzespor deplasmanında Fenerbahçe formasını 13. kez giyip sahaya çıkıyor ve resmi müsabakalarda ilk golünü atıyordu. Gebzespor maçı dahil olmak üzere 18 maçlık periyotta Fenerbahçe inişli çıkışlı bir grafik çiziyordu. Ancak Okan Alkan bu süreçte U17 Milli Takımına özel maçlarda katkı vermeye devam ediyordu. 5 maçlık özel turnuvalarda Millilik sayısını arttıran Okan Gökhan Töre ve Engin Bekdemir'in sık sık rotasyon kurbanı olduğu bir ortamda Avrupa Şampiyonaları için sahada olmaya devam ediyordu. 2009 Nisan'ı geldiğinde Milli mesaiden fırsat bulup klup takımıyla iki müsabakaya çıktıktan sonra Avrupa Şampiyonası finallerine gidiyor yedekten oyuna girdiği ilk Almanya maçından sonraki iki müsabakada ( Hollanda ve İngiltere) sahaya yine 11 çıkıyordu. Turnuva Milli Takım için pek parlak geçmese de Okan basamakları hızla tırmanmaya devam ediyordu. 3 senede hayatı tam anlamıyla değişmişti. Artık hayalini kurduğu formaların altında mücadele ediyor daha büyük hedeflere ulaşmaya yaklaşmanın heyecanını yaşıyordu.

2009/2010 sezonu Okan'ın kariyerinin belki de en önemli sezonudur. Gerek Fenerbahçe gerek Milli Takımda istikrarlı bir şekilde görev alan Okan 09/10 sezonunda A2 takımında forma giyecektir. Ancak bu sezonun başında bu detaydan çok daha önemli bir olay yaşanmıştır. Fenerbahçe Karşıyaka'nın başarılı sağ bek oyuncusu Rıdvan Şimşek'i transfer edip sağ bek rotasyonunu derinleştirmek ve geleceğini garanti altına almayı düşünmektedir. Tam bu noktada Şenol Çorlu alt takımlardan, 91 doğumlu Rıdvan'dan bir yaş küçük bir gencin gümbür gümbür geldiği bilgisini verir. Bir anlamda Okan'a yapabileceği en büyük güzelliği yapıp hem önünü açar hem de dikkatleri üstüne çeker. Nitekim Fenerbahçe'nin Rıdvan transferinden vazgeçmesi sonucunca Beşiktaş genç oyuncuyu kadrosuna katar. Artık sahne Okan'ındır. Hayallerine ulaşmak için yapması gereken tek şey çok çalışıp üst yapının dikkatini çekmeye çalışmaktır. Nitekim Okan sezonun ilk maçında gerekli mesajları vermeye başlamış, kanadını son derece etkili kullandığı müsabakayı bir asistle tamamlamıştır. Milli mesai arasından sonra oynadığı dört müsabakada da artık kendine çok güvenen ve yere sağlam basan bir Okan vardır. Benim kendisi ile tanışıklığımda aşağı yukarı bu zamana rastlar. Ve kendisi tüm bu olumlu referanslar ve performansı neticesinde unutamayacağı bir turnuvaya gider: FİFA U17 Dünya Kupası.Bu süreçte gruptan çıkmayı garantilediğimiz Yeni Zelanda maçı harici tüm maçlarda 11'de forma giydi Okan. 50 dakikasını 10 kişi oynadığımız 2. tur maçında Birleşik Arap Emirlikleri karşısında da 11'deydi. 2/0 kazanılan maç sonrasında Türkiye'nin tarafından finale çıkmak eşleşmelerin diğer tarafına göre daha kolay gözüküyordu. Ancak bir engel vardı. O da etkili oyunu ile dikkatleri üzerine çeken Kolombiya idi. 20. dk da öne geçtiğimiz müsabakanın 90. dk sında yediğimiz gol aslında maçın sonucunun önceden habercisi idi. Okan o gün Milli Takımlar forması altındaki ilk golüne önce uzatmalara sonra da penaltılara giden müsabakalarda imza atmasına karşın Türkiye bu fantastik maçta Kolombiya'ya penaltılar sonucunda elenerek yurda döndü.

Türkiye kupaya hüzünlü bir şekilde veda etmişti. Ancak oynanan oyun ve bu yaş grubundaki oyuncular heyecan vericiydi. Orhan Gülle, Engin Bekdemir, Muhammet Demir ve tabii ki Okan Alkan. Milli oyuncular yurda dönmeden isimleri basında daha sık yer almaya başlamıştı ki içlerinde benim açımdan en çarpıcı olanı '' Gökhan Gönül'ün Mardinli veliahtı '' başlıklı haberdi. Ve nihayetinde önce U18 , sonrasında ise U19 Milli Takımına yükselen ve gerek Milli Takım gerekse A2 takımda etkili performanslarına devam eden Okan A takıma yükseliyor, Antalya kampına katılıyordu. Yanında ise seneler önce Mardin'den kalkıp Milli Takım kampına gittiğinde karşılaştığı ve o günden beri çok samimi bir dostluğu olan Gökay İravul vardı.

A Takım performansı herkes tarafından biliniyor Okan'ın. Ben geçmişinden ve basamakları nasıl tırmandığından bahsetmek; 5 senede hayatının nasıl değiştiğine dikkat çekmek istedim. Okan'ın bu kademelerdeki performanslarını da çok önceden ( A Takıma çıkmadan ) buralara not düştüm, hatta kendi çapımda büyük çaplı isteklerde bulundum. Dönemin hocası Daum pek oralı olmasa da Okan ve diğerleri Aykut Kocaman ile gerçek manada şans bulmaya ve kendilerini göstermeye başladılar. Ancak ben Okan Alkan hikayesine son vermeden önce birkaç ufak detayda eklemek istiyorum. Fenerbahçe altyapısında izlediğim oyuncular arasında yetenek bakımından benim en çok etkilendiğim oyuncuların başında geliyor Okan Alkan. Hızlı, seri, teknik ve hırslı bir sağ bek oyuncusu. Ben kendisini Dani Alves'e benzetiyorum. Yalnız bu benzetmenin teknik yanları olduğu kadar mental yanları da var. Hırsından ve basamakları çok hızlı tırmanmasından sebep mağlubiyetlerde ya da olumsuz durumlarda kontrolünü kaybedebiliyor Okan. Basamakları sindire sindire tırmanmamasına sebep olan tek bir faktör var; o da kuşkusuz yeteneği. Ancak bazen hem yeteneğinden hem de bahsettiğimiz diğer sebeplerden dolayı kontrolden çıkabiliyor Okan. Bu da hem diline hem oyununa çok çabuk şekilde yansıyor. Öncelikli olarak bu yanlışlardan kurtulması gerekiyor.. Son dönemde gereksiz bir mevki polemiğine girip kesik yediğini riqfutbol.com ve çeşitli kanallardan duysak ve yine ek olarak başka sıkıntıları da işitsekte doğru bir rehabilitasyon süreci sonrasında Okan'ı yazın bir yerlere... Oynayamayacağını söylediği sağ ya da sol önde de oynar başka yerde de. Yeter ki hayallerinin kıymetini bilsin...

Fenerbahçe-Tavşanlı Linyitspor Maçının Ardından

2011-05-02T19:56:00.005+03:00

Böylesine güzel bir havada Dereağzı Lefter Küçükandonyadis tesislerinde müsabaka olup gitmemek? Yerden şut üstten aut blogunun tarzı olan hareketler değil tabi. Nitekim ne geç kaldım ne de tribünde yer bulamayıp tellerin arkasından izlemek zorunda kaldım maçı. Zemin, hava, takım; kısaca herşey güzeldi. İki senedir takip ettiğim organizasyondan ilk defa bu kadar tat aldım diyebilirim.

Maç mahalle maçı edasında başladı desek yanlış olmaz sanırım. İlk 15 dakika geçildiğinde skor çoktan '' üst '' olmuştu. Ki çok ta önemli bir detay olduğu söylenemez zaten. Zira bizim bu müsabakaları takip etmemizin sebebi hem sistem hem oyuncu kalitesi açısından muhteşem bir takıma sahip olmamız değil tabiki. Bilakis Fenerbahçe altyapısının en kör topal ilerleyen takımı dahi denebilir. Ancak sahada A takıma çıkan oyuncuların tamamı olunca bunların pek bir önemi kalmıyor tabi. Oyun ve fizik olarak nerelere geldiklerini gözlemlemeye çalışmakla geçiyor zaman.

Öncelikle yarın hikayesinin ikinci parçasını yazacağım Okan ile başlamak gerekiyor sanırım. Beni bu kademede en çok etkileyen oyuncu kendisidir. Seri, süratli, yetenekli. Hatta bir sağ bek oyuncusuna göre fazla yetenekli. Ancak Okan A takım idmanlarına bir seneden beri çıkıp, Alex ile, Gökhan Gönül ile aynı havayı soluyan bir oyuncu. Kazandığı ciddi deneyimin oyununa yansımaması beni hayal kırıklığına uğrattı. Fazla yeteneğinin farkında bu da başına iş açıyor. Her topla iki - üç oyuncu bağlamak istiyor, topa olan sevdasından sebep hatalı kararlar verip ; atakları başlamadan bitirebiliyor. Oysa ki iyi oyuncu kendisi oynadığı kadar yanındakileri de oynatan oyuncudur. Bence bu maçı bir kez daha izlemeli. Ve kendisinin A Takım idmanlarına çıkan, fark yaratması gereken bir oyuncu olduğunu unutmamalı.

Bu bağlamda Gökay bence Okan'ın neleri yanlış yaptığının canlı örneği. Gökay bugün Okan'ın aksine son derece basit, topu paylaşarak oynadı. Ancak çok etkiliydi. Fark yarattı. Dışarıdan izleyen bir izleyici kendisini '' A Takım adayı '' değil, '' A Takım oyuncusu '' olarak rahatça ayrıştırabildi ki altyapıdan üstyapıya çıkan oyuncularda en başta aradıklarımdan biri bir alt kategoride fark yaratmasıdır. Kullanmadığı ayağı ile attığı iki tane ters top ve top kendisine gelirken baskı altında olduğunu bildiği için kontrolünü aynı zamanda rakibi ekarte etmekte kullanması Gökay İravul'da gördüğüm olumlu değişikliklerden. Ve en güzeli, sahada anlamsız yere kendisine tepki gösterilen tepkiye yanıt vermek zorunda kalsa da o verdiği tepki dahi iyi bir futbolcu kadar iyi bir insan da kazandığımız canlı örneğiydi. Ben Fenerbahçe taraftarı bir futbolsever olarak Arda Turan'ı nasıl seviyorsam Gökay İravul'da Arda gibi sevilecek bir oyuncu olacaktır. Hatta Arda Turan'ı sevmeyenler için Ergün Penbe dahi diyebiliriz.

Recep Berk Elitez vücut çalışmaktan çıkan kanatlarının etkisi ile uçacak gibi olsa da futbol anlamında ben üstüne koyduğu herhangi birşeyi tespit edememiştim bugüne kadar. Bugünde tablo değişmedi. Hızlı, aya kafa atacak kadar hava toplarında baskın ancak hala dar alanda birebir kaldığında gösterecek bir numarası yok gibi. Ancak mevcut özellikleride lazım olabilir, tabi üstüne biraz daha sezgi koymak şartıyla.

Hasan Erbey ise benim bugün sahada en çok beğendiğim oyunculardan biriydi. Yalnız, nasıl Aykut Kocaman'a olumsuz gördüğümüz bir konuda eleştiri getiriyorsak Hasan Erbey'i ön liberoda kullanılmasına vesile olmasından dolayı tebrik etmeliyiz. Hasan ayağı yere sağlam basan ve hava toplarında etkili bir stoperdi. Bu sebeple Beşiktaş derbisinde onu ön liberoda gördüğümüzde Aykut Kocaman'ın isteği doğrultusunda bu mevkide oynatıldığını öğrenene kadar bir şaşkınlık yaşamıştık. Aykut Kocaman Hasan'ı epey beğeniyor ve farklı özelliklerde yüklemek istiyor ki Hasan bu rolü oldukça iyi oynadı bugün. Hatta stoper performanslarından daha fazlasını verdi denilebilir.

Fenerbahçe A2 takımında olmasını anlayamadığım oyuncuların başında sol bek Devrimcan geliyordu. Ancak Hasan'ın ön liberoya geçmesinden sebep stoper olan Devrim'i ben çok iyi buldum. Sol bek olmasından dolayı ayağı herhangi bir stopere göre oldukça iyi. Bunun yanında agresif yapısı ile göbekte epey iş yapıyor. Tabi biraz daha izlemek gerekiyor ama eski performansları bugün verdiğinin yanından bile geçemez desek yanlış olmaz.

Gözümüz A Takım oyuncularının üstündeydi ancak sağ bek Ömer Kandemir'in maç boyunca yaptığı bindirmeler dikkat çekiciydi. Keza Beykan attığı golde seri çalımlarla iki üç kişiyi çok dar mesafede bağlayarak yaş handikapına rağmen neden bu takımda olduğunu gösterdi. Henüz 16 yaşında olduğunu göz önünde bulundurarak gelişimine umut bağlamak yanlış bir hareket olmaz sanırım.

Fenerbahçe'nin Genç Yetenekleri: Okan Alkan ( Bölüm 1 )

2011-04-30T18:23:00.009+03:00

Okan Alkan...

A Takım forması altında aldığı kısıtlı sürelerde Fenerbahçe taraftarında iz bırakmayı beceren safkan bir kanat oyuncusu. Son zamanlarda formadan uzak olsa da Fenerbahçe'nin geleceğinde belkide en kilit oyunculardan birisi olacak bir yıldız adayı. Çok önceden sözünü verdiğim üzere; işte Okan Alkan hikayesi...

1 Ekim 1992... Alkan ailesinin yedi çocuğundan biri olarak Mardin'de Dünya'ya geldi. Bu topraklarda doğan birisi için gelecek adına oluşturabilecek en iyi senaryo belki İstanbul'da bir üniversite kazanıp hayatını kurtarmak, belki emlakçı olan babasının işlerini devam ettirerek hayata tutunmaya çalışmak... Ancak Okan Alkan herhangi birisinden çok daha fazlasına sahip. Neye mi? Tabiki yeteneğe. Fazla yeteneğe...

Fenerbahçe'li bir ailenin, doğuştan Fenerbahçe'li çocuğu olarak 12 yaşında Mardin'de bulunan Fenerbahçe futbol okulunda başladı futbola Okan. Ne kadar iyi olursanız olun Mardin'den İstanbul'a; gönül verdiğiniz klube gelme ihtimaline inanmak dahi biraz zordur. En fazla doksana giden bir şutunuz sonrasında ''Pierre Vaaan Hooijdooonkk'' diye bağırırsınız. Ya da uyku tutmayan bir gecede kendinizi bir Fenerbahçeli futbolcu yerine koyarsınız. 90. dakikada Galatasaray deplasmanında şampiyon yaparsınız takımınızı. Onun içinde en fazlası buydu. Hayalleri vardı, doğruluğunu sınayacak yaşta olmadığı zamanlarda kurduğu hayalleri... Ancak karşısına çıkan birileri ona dilediği hayali kurmayı öğretecekti elbet.

Bir sene Fenerbahçe Futbol Okulunda oynadıktan sonra şehrin sıradan takımlarından birinde filiz lisansı çıktı Okan'ın. Çok geçmeden şehrin takımına; Mardinspor'a geçti Okan. İki sene önce seçmelerini kazandığı Fenerbahçe Futbol Okuluna gitmek için yapması gereken masrafları babasına nasıl izah edeceğini gerektiğini düşünürken iki sene içinde şehrinin takımında şehrini temsil etme fırsatı yakalamıştı. Belkide hayatının dönüm noktalarından birine gelmişti.Çünkü artık onu Milli Takım vitrinine çıkartabilecek bir takımdaydı. Belki de Milli Takım forması altında müthiş performanslar gösterecek ve iki sene evvel parasal sıkıntılar yüzünden gidememe korkusu yaşadığı futbol okulunun bağlı olduğu camiaya gelecekti.

Okan altyapıda oynadığı maçlarda son derece başarılı bir grafik çiziyordu. Bu, o dönemin teknik direktörü Feyyaz Uçar'ın gözünden kaçmadı. Onu A Takım kampına dahil etti. Ancak profesyonel sözleşmesi olmadığı için oynanacak müsabakanın kadrosuna girememişti. Ancak iki sene içinde şehrin A takımının kampına dahil edilebilecek bir performans sergilemek dahi yeterince sıradışı idi Okan için. Ama onun yürüyüşü daha yeni başlamıştı.Çünkü onun yetenekleri farkeden Milli Takım yetkilileri onu U-15 Milli Takımına çağırmışlardı.

Milli Takım kampına geldiğinde Denizli'den gelen turuncu kafalı bir çocuk ile karşılaştığında muhtemelen onun kendisinin en yakın arkadaşlarından birisi olacağını ve tüm hayallerini beraber gerçekleştireceğini bilmiyordu. Nihayet, 2007 Nisan'ının 17'sinde 40. dakikada oyuna dahil oluyordu Okan. O turuncu kafalı çocuk ise Milli olmak için 10 dakika daha bekleyecekti.

4/1 kazanılan özel maçta sonradan gösterdiği performans kendisini iki gün sonra oynanacak maçta direkt 11 oynama şansı sundu. Okan bu şansı da iyi değerlendirdi. Ve Milli Takım forması altında oynadığı başarılı performansların yanında hocalarının da referansıyla İstanbul'un yolunu tuttu. Artık Galatasaray deplasmanında doksanıncı dakikayı görebilmek onun için çok daha yakın ve inanılır bir hedefti.2007 Haziran'ı itibari ile o artık Fenerbahçe'nin futbolcusuydu...

Devamı gelecek...

Bucaspor-Fenerbahçe Maçının Ardından

2011-04-25T00:48:00.003+03:00

Son şampiyonluğun geldiği şehir, karnaval havası, tıklım tıklım tribünler...Bucaspor açısından formalite maçı olacağını düşünüyordum bu maçın. Büyük eksiklikler vardı ki daha önemlisi ligden düşmeme umudu taşıyan bir tane oyuncusu kaldığını düşünmüyordum. Ancak sahaya çıkıp neredeyse şampiyonu belirleyeceklerdi. Gönül böyle takımların ligde kalmasını istiyor ama yetkili merci gönlümüz değil, kendilerinin performansı. Futbolcu fabrikası olan Buca umarım tekrar Süper Lig'e döner ve daha istikrarlı bir yapı ile ( gerek yönetim, gerek TD ) altyapısından gelen pırıl pırıl gençleri kullanarak kalıcı olmayı başarır.

Stoch'un daha etkili kullanılması gerektiğini savunan birisi olarak maça Stoch ile başlanmamasını yadırgamadım. Zira burada sürekli olarak kimi oyuncuların yedek klubesinden gelerek hamle üstünlüğü verdiğinden bahsediyorum. Semih bu kategorideki oyuncuların kralı, Stoch'ta ''Semih etkisi'' yapmaya çok yakın. Şampiyonluk kazanıldığı taktirde 30 sene sonra dahi adı hatırlanacak oyunculardan olacak. Yalnız burada iki oyuncu arasında şöyle bir fark var; Semih hiçbir zaman 11 oyuncusu olacak fiziksel özellliklere sahip olmadı. Ayrıca oyun karakteri itibari ile baskı kuran takımın yıprattığı takıma karşı gol silahı olarak oynaması onun performansını %100 arttırıyor. Kapalı ve sert başlayan savunmalara karşı baskı yapacak, stoperlerle boğuşacak bir yapısı yok. Yapsa da Niang'a göre çok etkisiz olduğu ortada. Stoch ise tam tersi, ister maça başla istersen sonradan oyuna al. Sonradan gelip katkı vermek zordur, rakip fizik olarak senden daha kötü durumdadır ancak psikolojik olarak daha iyidir, daha konsantredir oyuna. Kendisini gerek fiziksel gerek zihinsel açıdan hazır tutan Stoch bu bakımdan çok kıymetli katkılarda bulunuyor. Tebrik etmek gerekiyor kendisini.

Maçın uzun uzadıya yazılacak bir tarafı yok. Daha doğrusu bu maç için taktik yazı yazmak maçın ''özel''lliğine ters. Şampiyonluk yolunda gidiyorsun, küme düşmeme ihtimali düşme ihtimalinden beş misli fazla bir takım seni yere seriyor. Sonra enfes bir şut çıkıyor Emre'nin ayağından. Ama bir türlü oyun hakimiyetini eline alamıyorsun, dolayısı ile skor hakimiyetini iki farklı rakibine veriyorsun. Sonra hala '' acemi '' bir stoper olan Ediz saçma sapan bir penaltıya sebebiyet veriyor. Alex 1,70 boyuyla yine üç tane stoper arasından enfes bir kafa vuruşu yapıyor. Ve kıyamet alameti: Daniel Guiza enfes bir gol ile seni öne geçiriyor. Bundan Alex ve Guiza'nın ana karakterler olduğu güzel bir hikaye olur ama sezon sonunu beklemek gerekiyor. Tarih kazananları yazar...

Her maç sonrası Aykut Kocaman'a bir paragraf ayırdığım için bu seferlikte hakkında iki kelam etmem gerekiyor. Maça çıkan 11 anlaşılabilir bir 11. Caner verilen görevi yapmaya çalışan, sol önde oynadığında gerçek performansına yaklaşan bir oyuncu ki oyunun karakterini analiz etme safhasında oyunu tutmak ve önde baskı kurmak adına tartışmaya çok açık bir tercih değil bana kalırsa. Ancak bana kalırsa Stoch'u oyuna sokmakta yine geç kalındı. Galatasaray ve Gaziantep maçlarında da aynı hata yapılmıştı, bu sefer bedelinin çok ağır olacağını düşünüyordum ki Stoch kısa sürede çok fazla fark yarattı yine. Kazanan haklıdır. Guiza oyuna girerken maçın en kötü, hatta rezalet ismi Semih'in sahada kalması ise belkide sezonun hareketidir. Zira Semih'i kenara aldığın andan itibaren yenilecek bir golde yapabileceğin forveti ikileme hamlen kalmazdı. O Semih enfes bir top atınca sahada kalması seni hamlelerini de taçlandırıyor tabi. Sonrasında Özer-Semih değişikliğinin altına da imzamı atarım.

Fenerbahçe bana kalırsa böyle kritik bir haftada oynamaması gereken bir oyun ortaya koydu ama şans melekleri Guiza'nın geçen sezon Bursaspor maçında döktüğü gözyaşlarını hatırlamış olacak ki onunla beraber tekrar sahaya girdiler. Psikolojik olarak ağır bir darbedir bu rakibe, şimdi mikrofonlarımız Trabzon'da, Avni Aker'de. Gözler Fenerbahçe'ye karşı sahada ölmeye çıkan Gaziantepspor futbol takımı futbolcularında....

Teşekkürler

2011-04-17T18:53:00.002+03:00

Bu kupada emeği geçen herkese milyonlarca teşekkürler. Benim adıma futboldan sonra en anlamlı kupa geldi, darısı futbola işallah..

Fenerbahçe-Gaziantepspor Maçının Ardından

2011-04-17T10:45:00.002+03:00

Öncelikle sahada tüm eforunu sarfeden Gaziantepspor takımı oyuncularını tebrik ederek söze başlamak gerek. Daha önce Fenerbahçe karşısında sahaya '' ölmeye '' çıkan Gençlerbirliği oyuncuları gibi varlarını yoklarını gol yememek adına harcadılar. Bir futbol takımının verebileceği mücadeleyi sonuna kadar verdikleri dakikada '' şansın hakedenin yanında olduğunu '' birkez daha ispatlanmasına ortam sağladılar. Bu bağlamda kendilerini kutlamak ve teşekkür etmek gerek. Tabi aynı performansı Trabzonspor karşısında da beklemek hakkımız. Keza olası bir mağlubiyet golünden sonra suratlarında aynı ifadelerin belirip belirmeyeceğine özellikle dikkat edeceğim. Onlarda 3. lük için oynuyorlar tabi, üzülmeleri;böyle kahramanca mücadele etmeleri yadırganmamalı.

Maçta tek tek irdelenmesi gereken çok konu var aslında. Aykut Kocaman'ın Stoch'u yanında oturup hem hamle üstünlüğünü eline alması hem de kazanan kadroyu bozmaması ne kadar doğruysa Stoch'u ısrarla son düzlükte oyuna sürmesi bence hata. Maç 55. dk dan sonra Stoch'u çağırmaya başlamıştı çünkü.Maçta olanlar tribünlerin Dia baskısından söz ediyorlar, Fenerbahçe tribünlerinin en sevmediğim huyudur bu da. Tabir-i caizse sahada tecavüz edilen Guiza'nın gözyaşlarının 3/2'e getirdiği maç ve kaçan şampiyonluk... Tabi bir sıra arkamda her maç '' Özer'i oynatsana laaynn'' şeklinde bağıran adamın Özer oynadığında Daum'dan Özer'e herkesi sıradan geçirmesi. Beğenmesek te bu da Fenerbahçe taraftarının hastalığı işte, birşey yapılamıyor. Yalnız bunun yenilmesi adına Aykut Kocaman büyük şans, zira kendisine inanan taraftar sayısı inanmayanlardan çok daha fazla. Dün oynanan futbol bir tarafa, ligin ikinci yarısında ligi domine eden Fenerbahçe'nin oyun karakteri Aykut Kocaman'ın insani karakterinden izler taşıması sebebiyle bu da doğrudur ve kabul edilebilir ama yine de özellikle Stoch konusunda dikkat çekmek gerekiyor diye düşünüyorum. Galatasaray maçında da 60. dk civarı Stoch girmeli diyorduk ki girdikten sonra dün oynanan maç kadar görünen etkisi olmasa da bence daha direkt etkisi vardı galibiyete. Küstürmemek ve daha doğru zamanlarda daha çok kullanmak gerek Stoch'u. Yanlış diziliş, oyuncu tercihleri, saha içi planlama ve oyuncu değişiklikleri ile Bursaspor'da maçında bıraktığımız üç puanın sebepleri üzerinde durulmalı ve son maçlarda tekrarlanmamalı bence.

Sahada sanki savunma prensipleri çalışan bir grup ile onu delmeye çalışan ikinci grubun müsabakasını izliyor hissi oluşmasısebebiyle teknik-taktik bir detay yazmak gereksiz gibi. Pek kıymetli Hüseyin Bey üzerine yazmaya başlarsak ise çarşaf çarşaf yazmamız gerekeceğinden susmak en iyisi. Veremediği penaltılardan sonra suratında oluşan '' hapı yuttum '' havası sebebiyle sadece Fenerbahçe lehine bir hata yapmamasını istedim maçı izlerken ama Lugano'yu atmayarak tüy dikti. Şimdi değerli Türk basını da bir hafta boyunca Lugano'nun hareketini konuşur, Antep'in Trabzon karşısında nasıl oynayacağının yaratacağı merak ya da verilmeyen penaltılar unutulur. Ne yapalım, bu ülkede böyle işte.

Gözler Bursaspor'un sergileyeceği onurlu mücadelede artık...Ben o kadar umutsuz değilim açıkçası.

Real Madrid-Barcelona #1

2011-04-17T01:20:00.009+03:00

Mourinho ilk maçta şapkasını içinden tavşanı çıkartamadan takmak zorunda kalınca bu maç adına beklentim epey artmıştı. Onun canını çok acıtacağını tahmin ettiğim bir yara almıştı ki, o 5/0lık mağlubiyetten sonra dahi meydan okumaya devam etmekten geri kalmadı. Ben Real Madrid forması taşıyan oyunculara ''Barcelona'yı yenecek'' düzende oynatma şeklinin taraftarlar tarafından hoş karşılanmayacağını düşünüyordum ki bugün gördüğüm kadarıyla onlar beraberlikte dahi şampiyon olmuşçasına sevinecek hale gelmişler. Eh , kolay değil tabi.

İlk yarı '' Fenerbahçe - Galatasaray maçı derbi ise şu maç nedir?'' diyenleri utandıracak derecede sıkıcı idi desem yanlış olur mu bilmiyorum ancak en azından benim açımdan öyleydi. Ronaldo'nun yay üzerinde Valdes'i içeri sokmak üzere salladığı ayak topa isabet etseydi oyun daha renklenebilirdi ancak o da olmayınca akıllarda Messi'nin aşırtamadığı top ve Villa'nın penaltısı kaldı. Rıdvan Dilmen ve Ercan Taner pozisyonu penaltı olarak yorumlasalarda bu pozisyon bence yoruma açık bir pozisyon. Hakem bence de Real'i özellikle Pepe'ye kart vermeyerek epey gözetti ancak bu pozisyonda hem açısı hem pozisyonun gelişimi açısından ben birşey diyemiyorum. Ayrıca Villa'nın sağ bacağının çok erken kırılması, yani müdahale olmadan düşmeye hazırlanması gözüme çarpmıştı izlerken ki bu fotoğrafta düşüncemi destekler nitelikte.Casillas şayet elini Villa'nın ayağına takmış olsaydı Villa dizini kırarak değil yüzüstü düşerdi yere. Bu demek değil ki pozisyon kesinlikle penaltı değil. Hayır sadece yoruma açık bir pozisyon bence, hepsi bu.

Ama bu pozisyonun yorumu yok tabi. Direkt penaltı ve kırmızı kart kararı doğru olsa da sürekli aklımı kurcalayan ve twitterda Riqquelme'nin de yazdığı bir hususun üzerinde durmadan edemeyeceğim. Penaltı demek zaten büyük bir gol şansı demek, penaltı vererek rakibi cezalandırıp bir de kırmızı kart vererek cezalandırarak toplamda hanesine iki ceza puanı yazmak bence doğru değil. Bu gözden geçirilmeli diye düşünüyorum.

Yarın yazacağım Antep maçı yazısından önce gelen bu yazıdan sonra sonuçlara çok fazla bağımlı yorum yaptığım düşünülebilir ancak bence Mourinho'nun Mesut tercihi son derece doğru bir karar olmuş. Sert, dirençli, fiziksel açıdan üstün bir takım ile ayakta durup olursa hızlı toplarla sonuca gitmeyi; olmazsa da 60'lardan sonra Mesut ile galip gelmeyi düşünmüş ki bence bu çok doğru olmuş. Kimi oyuncular vardır, klubende oturması sana hamle üstünlüğü verir. ( Stoch ve Semih'te en yakın örneklerdir hatta.. ) Öyle oyuncularda vardır ki onlar futbol sanatçısıdır. Totale vurduğunda bir Messi ya da Ronaldo'nun altında kalabilirler ama izlerken daha bir keyif alırsınız. Mesut'ta onlardan benim gözümde. Ve Mesut gibi oyuncuyu oyunun başından beri alan parselizasyonunda kullandıktan sonra skor yönünden yararlanmak zor gibi geliyor bana. Elbet olabilir, elbette Mesut bunu verecek hem fiziksel hem de teknik kapasiteye sahip. Ama bu maçtaki kadar alenen olmaz işte. Muhteşem resimler çizen bir ressamın beyninden fırçasına dökülendir sanatı. Sen şayet ona ''Benim resmimi çiz'' dersen o çizer, yine güzel de çizer de kafasındaki bu mudur, sanatı bu mudur orası tartışılır. Ama bence değildir işte.

Maçta eğlenceli dakikalar da oldu tabi. Ancak ben Pepe'nin Messi'ye yaptığı '' delirdin mi? '' hareketi kadar anlamlısını görmedim. Pepe'de müthiş oyunun taçlandırmış oldu böylelikle.

Bu pozisyonda bana penaltı değil gibi geldi ancak El Classico'dan önce Fenerbahçe-Antep maçını izlemiş olmamızdan sebep hakemi tartışacak psikolojide değilim gibi sanki.

Maçtan önce Barcelona hayranlığım ve futbola olan ilgimden sebep sonuç soranlara Valdes'in '' Real bizi en son yendiğinde Tv'ler siyah beyazdı galiba?'' tarzı rakibi ekstra motive edecek açıklamalardan dolayı ilk maç kadar kolay olmayacağını, bu maça ne bahis ne de yorum yapılmaması gerektiğini söylemiştim. Real'i ayakta tutan psikolojik faktörler bence bu sefer Barcelona'yı ateşler ve kupa maçında açık bir tarife olur. Şartlarda değişme olursa buradan paylaşırız yine fikrimizi...

El Classico Öncesi Isınma Hareketleri #3

2011-04-16T13:38:00.002+03:00

Bu linkte görebileceğiniz üzere Sport kadroları bu şekilde vermiş.

Barcelona bu dizilişle çıkarsa ilk maçtaki kadar ağır favori değil bence. Guardiola '' rakip ilk maça göre daha iyi durumda ancak kazanacağız'' demiş. Az kaldı zaten şunun şurasında.

El Classico Öncesi Isınma Hareketleri #2

2011-04-15T15:16:00.002+03:00

Ronaldo'nun El Classico kramponu.( Kaynak:Ertem Şener Twitter)

El Classico Öncesi Isınma Hareketleri #1

2011-04-14T22:02:00.002+03:00

Uğur Meleke ve Düşündürdükleri

2011-04-14T14:01:00.005+03:00

Uğur Meleke'nin bugün yazdığı yazı ile Türkiye'nin kanayan yarasına parmak basmış desek pek bir medyatik giriş yapmış oluruz değil mi?Ama sanırsınız ki müthiş bir yazı yazmış, söylenmeyenleri söylemiş. Hayır. Yazı burada, biraz göz gezdirirseniz ne demek istediğimi daha net anlarsınız diye düşünüyorum. Çünkü biraz suçüstü yakalanma durumu var yazıda. Bir de dediğim gibi ''Türkiye'nin kanayan yarası '' ilgi ve bilgi sahibi olmadan eli kalem tutanların kendilerini nasıl açık ettiklerinin en bariz örneklerinden diyebiliriz.

Kendince incecidir Uğur Bey. Yazdığı yazıda da belki çoğu Fenerbahçe taraftarının şampiyonluk mücadelesi sebebiyle dikkat etmediği bir hususa dikkat çekmiş başlangıçta. Sol kanatta son 5 maçta değişen oyuncuları teker teker sayarak yazının anafikrine geçiş yapmaya çalışmış. Keşke direkt buradan geçiş yapsaymış. Ya da vermeyi sevdiği istatistiki verileri de verdikten sonra söylemek istediklerini söyleseymiş. Yazıyı detaylandırarak '' her kıtaya hakimim '' mesajı vermek istemiş ama malesef ''kavuşmamış'' bu kez.

Uğur Meleke diyor ki Brezilya Milli Takımının iki sol beki ( Andre ve Bastos ) sol açık kökenli. Ve ekliyor; ''Barcelona solunda sağbek için transfer edilmiş Adriano'yu oynatıyor.''

Ben esasen İstanbul Üniversitesinin Endüstriyel Futbol paneline geldiğinde kendimce nasıl bir düşünce yapısına sahip olduğunu anlamıştım Uğur Bey'in. Zira Aragones'in yaşından dem vurup '' Bu yaştaki teknik direktör Fenerbahçe'ye ne verecek? '' diye soran öğrenciye '' Alex Ferguson'da 70 yaşında, ne alakası var yaş ile, olmayınca olmuyor.'' şeklinde çıkışmıştı üç sene önce. O zaman Alex Ferguson 66 yaşındaydı, bende söz alıp kendisine hem bunu hatırlatıp hem de arkadaşın kastetmek istediği şeyi yanlış anladığını söyleyince yine son derece bilirkişi tavırları ile enteresan yanıtlar vermişti. Bir de en büyük hayalinin büyük bir takımın Ceo'su olmak olduğunu söylüyordu. O derece güveniyordu kendisine. Peki biz ne diyorduk?

Uğur Meleke yine bilirkişi gibi ( İngiltere, İspanya, İtalya benden sorulur ama Brezilya'ya kadar geniş bir portföy sahibiyim. ) konuşmuş ki Ceoluk hayali kuran bir köşe yazarının bu tavrına şaşırmadım. Ama gönül isterdi ki izlemediği ligler, bilmediği futbol yapıları hakkında yorum yapmasın. Yapıyorsa da bilen birilerine sorsun... Zira Andre Santos sol açık filan değil Brezilya futbolunun neredeyse sol açıksız anlayışının direkt sol bekidir. Şayet Brezilya'dan bir iki maç izlerse kendisinin sol açık oynadığını sandığı oyuncuların aslında sol açık olmadığını anlayacaktır ki zaten Brezilya'dan ''mevkisiz'' olarak Avrupa'ya gelen oyuncuların Avrupa futboluna alışma sürecini uzatan faktörlerden biridir bu. Ancak yazıda bana göre çok daha büyük bir gaf söz konusu. Zira Uğur Meleke bu satırları yazarak değil Brezilya ligini; La Liga'yı dahi Barcelona harici izlemediğini kanıtladı gözümde. Zira izleseydi Adriano'nun Fenerbahçe ile de eşleşmiş olan Sevilla'da nerede oynadığını, dolayısı ile Barcelona'nın nereye transfer yapmış olabileceğini anlardı.

Türk sporunun böylesine değerli kalemlere ihtiyacı var diyerek noktalayalım yazımızı.

Peki blogu neden mi boşluyorum?

Neden acaba...

Fenerbahçe-Beşiktaş A2 Maçının Ardından

2011-04-12T18:44:00.006+03:00

Dün Beykan, Okan, Hasan ve Berk'in oynayacağını haberini aldıktan sonra bugün Dereağzına gitmemek olmazdı. Nitekim yine 10 dakika geç kalmış olsakta müsabakaya yetiştim. Maçı sağımda eski A2 futbolcumuz olan Erdal Güçükkara, solumda ise Recep Berk Elitez'in babasının ortasında izledim. Maçın durağanlığından sebep bol bol sohbet etme fırsatımız oldu. Açıkçası sadece bu maçı izleyip eve dönmüş olsaydım ''keşke gitmeseydim'' derdim muhtemelen. Ancak altyapıya dair yaptığımız sohbetlerden sebep maç son derece sıkıcı olsa da keyifli bir gün geçirdim diyebilirim.

Kısaca oyundan bahsetmek gerekirse Beşiktaş'ın daha takım gibi oynadığını söylemek yanlış olmaz. Oyuncular belli bir sistem doğrultusunda hareket ediyorlarmış hissi veriyorlar izleyenlere. Beklerin gideceği yer ve zaman, stoperlerin oyuna katılımı herşey kontrol altında gibiydi. Dolayısı ile daha baskındılar Fenerbahçe'ye göre. Ancak bunda Fenerbahçe'nin sahaya anlaşılmaz bir saha tertibi ve yeri değişmiş oyuncularla çıkması da etkendi. Sol açık İlyas sol bek, sol bek Devrimcan stoper, stoper Hasan ön libero çıkmıştı maça. Ömer Kandemir Okan ile değişmeli olarak sağ kanadı savunuyor, Zeki ise stoper oynuyordu. Ancak benim dikkatimi en çok Hasan'ın ön libero oynaması çekmişti. Fenerbahçe'nin ortasahada üstünlüğü ele alamamasının ve üretken olamamasının sebebinin bu olduğunu düşünüyordum ki Hasan'ı ön liberoda gördüğümde yaşadığım şaşkınlık maç sonunda Aykut Kocaman'ın direktifi doğrultusunda orada oynatıldığı bilgisini almam ile kayboldu. Daha önceden Aykut Hoca'nın Hasan'ı çok beğendiği bilgisini almıştım, böylece bu da teyit edildi gözümde.Hoca Hasan'a farklı özellikler kazandırmak istiyor sanırım.

Devre arasında sahaya ısınan oyuncular çıktığında gözler direkt Muhammed Demirci'ye çevrildi. İsmi basına düştüğü zaman çok ufak tefek görmemizden sebep iyi bir fiziğe sahip olamayacağını düşündüğümüz Muhammed'in fiziğinin düşündüklerimizle uzaktan yakından alakası yoktu. Son derece sağlam duran ve daha da geliştirilebir bir fiziği var. Boyu 1,70 lere gelmiş gibi. Isınırken küçük çaplı bir show sundu izleyenlere, biz de oyuna girmesini bekler olduk. O an Erdal'a Muhammed'i sorup Recep Niyaz ile karşılaştırma yapmasını istediğimde Muhammed'in çok iyi olduğunu ancak Recep'in ondan daha iyi olduğunu düşündüğünü söyledi. Ve ''Recep'in ayağından top alamıyoruz, daha iyi olur muhtemelen '' diye ekledi. Açıkçası ben gerek ısınırken gerek ise oyunda kaldığı beş dakika içerisinde gösterdiklerinden çok etkilendiğim Muhammed'in vadettiklerinden fazlasını vadeden bir oyuncuyu hayal edemiyorum. Top oynamak için yaratılmış bu çocuk. Top ayağında iken çok büyük keyif veriyor. Milli takımda beraber oynarlar artık Recep ile...

Maçta yaşadığım bir başka şaşkınlık Beykan'ın silik performansı idi. Yaşına göre muhtemelen 1,90 civarı olan Atınç ile çok iyi mücadele etti ancak çok istekli ve etkili olan Berk Elitez'e yeterli desteği veremedi. İstediklerini yapamayınca da oyundan çok çabuk düştü ki ortaokuldan beden öğretmenim olan ve aynı zamanda Beykan'ın da hocalığını yapmış U 17 antrenörü Semih Özü motive etmeye çalıştı kendisini. Ama genel olarak bekleneni vermekten uzaktı.

Berk'in boyu 1,81 olarak yazılmış resmi siteye ama hava topuna çıktığında 1,90 oluyor gibi. İnanılmaz bir zamanlama ve sıçrama özelliğine sahip. Babası da bu özelliğinin farkında olduğundan her hava topunda '' Bak nasıl alacak şimdi... '' diyordu.Tekrardan hava topu aldığı adamın 1,90 civarı olduğunu belirtmekte fayda var.

Maç sonunda kısa bir sohbet yapma imkanı bulduğum Enis Gül yine standart performansı ile oynadı. Her maç aynı oynayan, istikrarlı ve her takıma lazım bir oyuncu Enis. Ben hala neden A takıma düşünülmediğini merak ediyorum. Bana kalırsa herhangi bir sebebi yok ancak garip işler. Belki bir yaş daha küçük olan ve topla biraz daha iyi olan Berkay düşünülüyordur, bilinmez. Bence ikisi de potansiyelli ve iyi oyuncular.

Okan Alkan'ı top ayağında iken izlemek çok keyifli. Ama buraya maç temposu ve tecrübesini arttırsın diye gönderildiğini unutmadan oynamalı diye düşünüyorum. Çok yetenekli ve hızlı bir oyuncu olabilirsin ama iyi oyuncu yanındakileri de daha fazla sokmalı oyuna. Her aldığı topla üç adamı bağlamaya çalışan Okan'a bu kademe pek fazla birşey katmıyor. Seneye kadroda daha sık kullanılan oyunculardan olmayacaksa kiralanmasında fayda var.

Beşiktaş'ın ortasahasının ortasındaki Cumali, forvette oynayan 9 numara ve oyuna sonradan giren 13 numara iyi oyuncular. ( TFF sağolsun isimleri yazamıyoruz şuan) Gelecekte isimlerini duyabiliriz.

Maçtan sonra Baroni ve Spahija ile selamlaşmak, kapıdan çıkarken bir anda Gökay İravul ile karşılaşmak ise aklımda kalan son detaylar. Unutmadan bir de maç bitiminde soyunma odasından çıkıp arkadaşlarının yanına doğru koşar adımlarla ilerleyen Berk'i görünce selam veren, sonrasında ise Berk'in dedikodusunu yapıp ahlar vahlar içinde antreman salonlarına yürüyen altyapıdaki bayan(tahminen) basketbolcularımız da var tabi. Sene sonunda kendisine büyük ihtimal ile yer açılacak olan Berk A takımda daha fazla şans bulmaya başladığında, sahadaki golcü kimliğini saha dışına da taşır gibi.

Kaybedenler Klubü

2011-04-05T21:25:00.002+03:00

Yine klasik bir giriş; '' Blogu çok boşladığımın farkındayım. '' Ancak bu sefer ne isteksizlik ne de yazılacak birşey görmemden ötürü değil. Kimi zaman bir yazı yazmaya niyetleniyorum, blogu açıyorum. Ama mahkeme kararı ile mahkeme duvarına dönmüş bir ekran. Kimi zaman yine niyetleniyorum. Bu sefer ise başka bir bahane.

Aslında Okan Alkan yazısı yazmak hala aklımda. Gerçi o konuda da Lig TV erken davranıp bir klip hazırladı Manisaspor maçından hemen sonra. Eh, iki senedir performansından bahsettiğim adamın bir iki satır geçmişini ilk ben yazayım isterdim, bu sebeple o da ertelenip durdu. Ancak aklımdan çıkmış değil.

Keza maç önü ve sonrası yazıda yazmak istiyorum. Tabiki A2 takımını da. Ancak bir saldık mı toparlamak zor oluyormuş, biz bilgisayar başına geçene kadar bu konular gündemden düşüyor. Eh, ne yapalım; yazamadığımızla kalıyoruz bizde. Çok yakından takip etsekte ettiğimizle kalıyoruz.

Ancak bu ayın sonundan itibaren blog eski günlerdeki gibi(?) daha sık güncellenecek. Bunun sözünü verebilirim. Keza daha çeşitli konularla temeli futbol olan ancak farklı konularında konuşulduğu bir blog olarak geri dönmeyi planlıyorum.

Mesela çok sık sinemaya giden birisi olarak film yazıları da yazılabilir ki bugün izlediğim ''Kaybedenler Klubü'' böyle karman çorman bir girişe sebebiyet verdi. Ne güzel duruyordu blog burada, yazınca birşeyleri de açıklamak gerekti.

Filmin binevi gerçek kesit olması enteresan. Bu sebeple benzerlerinden ayrılıyor. Zaman zaman yaran diyaloglar kullanılmış ki böyle bir radyo programını dinleyememek filmi izlediğinizde size de üzüntü verecek. Başrol oyuncuları ( Nejat İşler ve Yiğit Özşener ) rollerine cuk oturmuşlar. Düşünüyorum, bu rollere bu kadar güzel oturacak bir ikili daha türetemiyorum. Bunun sebebi sanırım karakterlerin hakkını verdiklerini görmek. Bir ihtimal Yiğit Özşener ismi değişir ama filmdeki oyunculuğu eleştirilen Nejat İşler bence hakkını vermiş rolün. Zira o filmdeki karakterin izlerini taşıyor gibi. Yiğit Yenilmez daha çok Nejat İşler üzerine kurulu olan bir filmde annesi ile geçen diyaloglardaki mimikleri ile gayet başarılı bir iş çıkarmış.

İnternette filme ait yorumları okuduğumda gelen bir başka eleştiri bu adamların neden '' kaybeden '' olduklarının vurgulanmaması olmuş. Evet, bu eleştirilebilir bir taraf. Ama insanları saatlerce sinema salonunda tutmak zor, neden kaybeden olduklarını görsel olarak açıklamak ise filmin eğlencesini kaçırabilirdi. Bu sebeple istedikleri gibi yaşamaya çalıştıkları hayatlarından eğlenceli bir yapıt ortaya çıkarttığı için yönetmeni tebrik etmek gerekiyor. Zira bu adamların adı üstünde; ''kaybedenler''. Filme gidecek olan sinemaseverler yönetmenin eski işlerine açıp bakarlarsa, kaybedenlerin ne sebeplerle kayba uğradıklarını ve yönetmenin filmi filme sığdırılamayacak hangi temele oturtup geliştirdiğini anlayabilirler.

Kaan'ın filmde sevgilisine sorduğu '' Biz programda sex mi konuşuyoruz, bu kadarcık mı '' sorusu izleyeni filmde başka şeylerde aramaya itiyor. Evet, film birçok telden çalıyor ancak ben bu tarz cinsellik içeren filmlerin sinema salonlarına taşınmasının cinsellik konusunda alışılmışı değiştirme gayesi taşıdığını görüyorum. Yani evet, radyoda çok şey konuşuluyor ancak bu filmin gösterimde olmasının tek sebebi bence iki tane radyocunun yaptığı işi anlatmak değil.

Ben herkesten farklı bir noktayı eleştireceğim. Eskiden Türk yapımlarının sonu iyilerin kazandığı kötülerin kaybettiği bir sahne ile biterdi. Ancak Issız adam ile başlayan akım sonucunda filmlere cinsellik konusu eskiye nazaran çok fazla işlenmeye başladığı gibi sanki filmlerekötü bitme zorunluluğu da getirildi. Tamam, her film iyi bitecek diye birşey yok, bu film kötü de bitebilir de bu kadar çaktırmamak gerekiyordu bence sonu. Unutmadan Issız Adam demişken, Kaybedenler Klubü'nün Issız Adam'ın biraz daha geliştirilmiş versiyonu olduğunu söyleyebiliriz. Müzik seçimleri Issız Adam'ın ki gibi enfes, çekimler tıp ki Issız Adam'da ki gibi İstanbul'un güzel, eğlenceli yerlerinde geçiyor.Geliştirilmiş olan ise daha eğlenceli bir iş çıkmış ortaya.

Özetle filme gitmek istediğiniz taktirde izlenebilecek bir film, güzel bir alternatif. Benim puanım 10 üzerinden 7 bu filme.

Nasıl Anlatsam?

2011-03-20T22:00:00.000+02:00

Kontraya çıkmak için bekliyorlar herhalde.

Haftanın Yıldızları

2011-03-20T21:21:00.002+02:00

Bizde top oynadık, 11'e 11 ter döktük yeşil sahalarda. Ama hiç bu kadar etkili ve istekli top oynayamadık. Bu kadar güzel paslar veremedik. Atağa çıkarken hep top kaybederdik biz, kıçımızın dibindeki adama basmaktan acizdik. Nitekim topçu da olamadık. Haftanın yıldızlarısınız. Hey yavrum be, topçulara gel...

Galatasaray-Fenerbahçe Maçının Ardından

2011-03-19T17:14:00.005+02:00

Dün üzerimde Galatasaray forması, yüreğimde ise sarı kırmızı olup stadta olsaydım herhalde hala şokta olurdum. Öylesine bir atmosfer oluştu ki zamanla Galatasaraylılar dahi '' bu sefer olacak galiba '' diye düşündüler. Ancak yine olduramadılar. Fenerbahçe müsabakası oynanıyorsa 90. dakikaya kadar sabretmek lazım sevinmek için. Erken havaya girdiğin taktirde Fenerbahçe affetmiyor, Alex ise hiç affetmiyor.

Maçın kendi çapımda özeti iki tane büyük yanlışlar yapan teknik direktörlerden daha az yanlış yapanı kazandı diyeceğim ancak elinde Alex olanı kazandı. Zira Hagi daha az yanlış yapmış olsa dahi yetmeyebilir, rakipte Alex var çünkü.Böyle negatif bir tablo ortadayken maçı yanlışsız idare etmesi gerekiyordu ki o ve onun çizgisinden yürüyen Schuster'in varlığı ile Aykut Kocaman'ın hocalığına, daha fazlası ise adamlığına şükreder olduk.

Ben Hagi'nin maça Pino ile başlamamasının büyük hata olduğunu düşünüyorum. Elinde bir adamın var; daha önceki derbide müthiş oynamış, hızlı, yetenekli ve formda. Başka bir adam daha var; o da hala kendini bulmaya çalışıyor. Fenerbahçe rekabetine dair bildikleri muhtemelen soyunma odasında anlatılanlarla sınırlı. Normal şartlar altında şuan kahve sohbeti yapıyor olsam çok güzel sıfatlar takabilirdim Hagi'ye ama blog işte. Kısacası ben olsam Pino ile başlardım.

Ancak Hagi oyuna Pino ile başlamadığı gibi oyuna dahi almadı. Ortalama üstü performans veren, golünü atıp daha da iştahlanmış Kazım'ı oyundan aldı ancak Stancu hala oyunda idi. İzlerken böyle rezalet bir idareye karşı Fenerbahçe'nin kazanması gerektiğini düşünüyordum nitekim öyle de oldu. Sen maçın ilk yarısında oyun anlamında daha çok pozitif şeyler yaptığın ancak beraberlik beklenebilecek bir maçta ikinci yarıya oyunu sende tutan en önemli faktörü-yani ortasahayı- rakibe verecek değişiklikler yaparsan olmuyor işte. Kendi ayağına sıkmak bu olsa gerek.

Kafamdaki Hagi hamleleri gerçekleşse dahi Galatasaray belki 3/4 tane yiyebilirdi ancak bence futbolun doğrusu yapılmış olacaktı. Sezon başından beri maç temposu yakalamasına imkan olmayan,sakat iki tane kanat adamını oyuna aldığında bir rahatlama oluştu bende. Zira Arda'da Kewell'da istenilen tempoda değiller şuan ki Kewell hiç bir zaman olmadı da zaten. Bu hamleler ile maçın başından beri Fenerbahçe'nin etkili olamama sebebi olan ortasaha hakimiyeti yavaş yavaş Fenerbahçe'ye teslim edildi ki bahsettiğimiz gibi elde bir tane dahi kontra atakçı kalmayınca kaybettiği taktirde 3 puan değil 2 maç geriye düşecek olan takım için bulunmaz bir ortamdı bu.

Olayın Aykut Kocaman tarafına gelirsek...

Kimi maçlar vardır, kimi oyuncular rezalet bir oyun ortaya koyarlar. Ne pas verebilir ne mücadele edebilir ne de ayakta durabilirler. Bu takım oyununa olumsuz etkide bulunur , belli zaman sonra takım o oyuncuyu yoksayar ve yalnızlığa iter saha içinde. Ama daha tehlikeli olan bir durum varsa o da oyuncunun varlığının takıma verdiği negatif elektriktir. Dün Niang takım üzerinde böyle bir etkiye sahipti ya da ben öyle düşünüyorum. Gollerin onsuz gelmesi hamlelerin doğruluğunun değil futbolda elektiriğin( ya da enerjinin ) ne kadar önemli bir yer tuttuğunun kanıtıdır gözümde. Size saçma gelebilir tabi, saygı duyarım. Ancak ben futbolculuk deneyimiminde etkisi ile böyle düşünüyorum.

Emre-Topuz ikilisi nasıl savunma anlamında sıkıntı yaratıyorsa Cris-Selçuk ikilisi de hücum anlamında kısırlaştırıyor Fenerbahçe'yi. Maça bu ikili ile başlamak bence çok büyük hataydı. Buna bir de Mehmet Topuz'un son derece sinik ve silik performansı eklenince ortasahanın Galatasaray'a geçmesi süpriz olmamalı. İkinci yarı yapılan Cris-Semih değişikliği bu yanlışların üzerine tuz biber ekti, oyunu gereksiz şekilde Galatasaray cezasahası ile Fenerbahçe ortasahası arasına sıkıştırdı. Ancak sıkışan top değil, mevkisiz oynayan Semih'ti. Alex ve Semih sürekli top almak için geri geldi, böylelikle hücum anlamında bir bütünlük sağlanamadı. Böyle bir ortamda sonucu ancak Alex belirleyebiliyor işte.

Benim gözüme batan bir başka yanlışta kesinlikle Stoch'un oyuna sokulma dakikası idi. Tamam, futbol takımlarında papaz oyuncular vardır ve oyundan almak zordur. Ancak Niang ilk yarı itibari ile bugün birşeyler yapamayacağını her haliyle anlatıyordu. Hoca olarak bu hamleleri yapmaktan çekinmemek gerekiyor. Zira daha önce de yazdığım gibi kayıp 3 puan değil 2 maç olacaktı çünkü.

Tüm bu antrenör yanlışlarına sebebiyle sonucu Fenerbahçe ya da Galatasaray değil Alex belirledi. Senelerdir yaptığı işlere bir yenisini ekledi. Yalnız burada da bir parantez açmak lazım. Aykut Kocaman sene başında gerek eylem gerek söylemleri ile Alex'e bağlılıktan şikayet ediyordu, Fenerbahçe'yi bu sıkıntıdan kurtaracağını söylüyordu. Bu konuda attığı yanlış adımlardan ders aldığına , Alex'in harcanmamasına seviniyorduk ancak şuan sahada tamamen Alex'e bağlı bir Fenerbahçe var. Bundan önceki senelerde de Alex'e bağlılık söz konusuydu ki Alex varsa zaten bu normaldir. Ancak takıma puan tablosunda yazılacak 3 puan bu kadar Alex ile alakalı mıydı, bence değildi. Bunu bir masaya yatırmak gerekiyor diye düşünüyorum.

Kısacası Alex'in varsa hayata bir sıfır önde başlarsın. Heykel şart oldu bu sezon itibari ile...

Asi Ruh ve Onurlu Duruş...

2011-03-08T16:11:00.015+02:00

Yaşayan son efsanenin ölümü

Beşiktaş'ın iki Şeref'i var. Biri futbol şubesini kuran Şeref Bey. Ötekisi ise attığı 320 golün 99'unu vole ile atan (Asla kafayla gol atmadı) Şeref Görkey.
Beşiktaş'ı üst üste 5 yıl şampiyon yapan o efsane 5'li forvetin (Sabri, Kemal, Şeref, Hakkı, Şükrü) yaşayan son efsanesi Şeref Görkey öldü. Şeref Bey'i toprağa verirken bir anıyı yazmak istiyorum...
Beşiktaş, Galatasaray'la oynuyor. Yenerse Fenerbahçe şampiyon olacak. Ama Beşiktaş o maçta Şeref Görkey'i oynatmıyor.
Ertesi gün Cumhuriyet'in manşeti düşündürücü:
"Beşiktaş sahaya Şeref'siz çıktı!..."Konuyu değiştirmeyeceğim.Geçen sezon Beşiktaş, Rizespor'la oynuyor. Yenerse Rize düşecek, Bursa kurtulacak.

Ama Beşiktaş'ta Sergen Yalçın oynamıyor. Hadi kısa keseyim ve Levent Bıçakcı'ya sorduğum sorunun cevabını yazacağım...Beşiktaş-A.Sebat, Rize-Beşiktaş maçları hakkında Şike Tahkik Komisyonu araştırma yaptı. Ulusoy Federasyonu bu maçları onayladı. Sayın başkan dedim. UEFA'dan sorarlarsa, bu rezalete ne cevap verirsin:"Susarım. Başımı öne eğerim, utanırım

. Sonra yere bakarım ve kafamı kaldıramam!..."Lütfen... Beşiktaş'ı yönetenler. Beşiktaşlıları utandırmayın. Lütfen!.. Beşiktaş'ta kirli eller ve kirli ayaklar temizlensin.

12 Kasım 2004

Kazım KANAT-Sabah

Neden Beşiktaş'ı kaleme almadığımızı ne kadar güzel anlatmış rahmetli Kazım KANAT. ( Link ) Söylemeye lügatımızın yetmediği şeyleri, tarihten bir kesit sunarak olabilecek en yalın şekilde ortaya koymuş;

''Beşiktaş sahaya Şeref'siz çıktı''

*****

Tabi benim buralarda bu ne idüğü belirsiz camiayı kaleme almamamın sebebi tek başına Kazım KANAT'ın satırları değildir ki takipçiler net olarak hatırlar bu kararımı aldığım zamanı. Denilecek ki, '' Şimdi neden yazıyorsun o halde Beşiktaş'ı?''... Çok keyif aldığımdan değil elbet, sadece unutulan ve unutturulmaya çalışılıp, şerefli ikincilik ve amaçsız bir taraftar grubu ile övünmeye çalışanların geçmişini ucundan azıcık yazmak istedim. Zira sağda solda çok fazla duyar olduk ''Beşiktaşlılık duruşu'' ile içiçe geçmiş ''muhteşem taraftarlık'' kavramını.

Beşiktaş'ın o dillere pelesenk olan duruşu (!) çok önceden beridir vardır aslında. Ancak Ağustos'un 19'una kadar pek te umrumda değildir. Sözde 3. büyük takım taraftarlarına herhangi bir galibiyetten sonra tek mesaj atıp , tek bir söz söylemişliğim yoktur bu tarihe kadar esasen. Zira ne yanardöner bir camia oldukları, kendileri, sadece siyah-beyaz gören gözleri itibari ile idrak edememiş olsalar da ortadadır.

Peki ne mi olmuştur bu tarihte?

Avrupa Ligi'nde Paok ile eşleşen Fenerbahçe ilk maçını oynamak için Yunanistan'a gitmişti. Son derece ateşli Yunan seyircisinin önünde oynanacak maçta, Kadıköy'e avantajlı bir skor ile dönme hesapları yapıyordu. İşler istenildiği gibi gitmemiş Fenerbahçe bu deplasmanda avantajlı bir skor alamamıştı. Ancak maç sonundaki tabloda, 26 Ağustos'ta kapatılacak hesap sadece Avrupa Ligi hesabı değildi. Zira Yunan taraftarlar hadlerini aşmış, tribünlerde Türk bayrakları ve Atatürk posterlerini yakıp, çiğneyerek ; Milli değerlerine son derece bağlı bir Milleti provake etmiştir. Ya da biz öyle sanmışız.

(Beşiktaş'ın kardeşlerinin Ayasofya'ya haç dikme videosu için tıklayınız.)

Zira Beşiktaş taraftarı o onurlu duruşunu sergileyerek, utanmadan sahiplendikleri Atalarının posterlerini yakan Yunan taraftarları İpsala'da karşılamış, yetmezmiş gibi Yunanistan takımının başkanı Zagorakis'e ''kardeşlik''leri sebebiyle bir atkı hediye etmişlerdir. O atkıda bulunan armanın içinde yine buna tek sahip olan klup olmaları itibari çok övündükleri Ay-Yıldız'ın bulunması ise trajikomiktir.

Buraya kadar olan kısmı, futbolu biraz takip eden herkes biliyordur diye tahmin ediyorum. Biraz geçmişe doğru dönme vakti gelmiştir o halde...

*****

Yukarıdaki satırları ''o bir grup kendini bilmezi Beşiktaş taraftarı ile özdeşleştiremezsin.'' şeklinde savunan onlarca Beşiktaşlı arkadaşım var. Türkiye'nin en büyük ve en organize taraftarı Beşiktaş taraftarıdır onlara göre. Keza en onurlusu da...

Öyle onurlu ve adam gibi duruşa sahip bir taraftar topluluğudur ki Beşiktaş taraftarı şuan özlemle andıkları Süleyman Seba'ya '' Ahmet Dursun, Seba gitsin'' dahi demişlerdir.

Ve yine öyle muhteşem bir duruşları vardır ki onların; karısının yanında küfür ederler başkanlarına. Ancak o ana-avrat küfür eden başkanlarının yaptığı iki-üç transfer nihayetinde Asena kıvraklığında bir figür ile dönüverirler.

En çok övündükleri şey taraftarlıklarıdır Beşiktaş taraftarının. Takıma olan bağlılıklarını, organize showlarını methederler sürekli. Fenerbahçe düşmanlıklarından ziyade taraftar gücü ile büyükler arasında yer aldıklarını savunurlar. Oysa bilmedikleri birşey vardır;

En çok övündükleri taraftar gruplarının rant kaygı ve kavgası içinde habersiz şekilde çoktan telef olmuşlardır.

Şöyle ki; Yıldırım Demirören başkanlığındaki dönem başlı başına rezalet bir yönetim anlayışının egemen olduğu dönemdir Beşiktaş için. Ancak çok övdükleri Çarşı'nın Beşiktaş'ın geleceğini ipotek altına alan başkanlarına karşı sesi, camianın içinden 2 tane evlatlarını ve 41 tane futbolcularını yedikten sonra çıkmıştır. Sebebi ise belirttiğimiz üzere Yıldırım Demirören üzerinden ulaştıklarıdır.

Serdar Bilgili yönetimi, kapalı tribünde arkası kesilmeyen olayların yarattığı kaygı sebebiyle kapalı tribünde Çarşı'yı pasifize etmişti vakt-i zamanında. Bunun bedelini 25 Nisan 2004'te Fenerbahçe maçında ağıza alınmayacak küfürlere muhatap olarak ödedi. Sonrasında ise istifa etmek zorunda kaldı. Tam burada şu linke tıklamak gerekiyor diye düşünüyorum. Zira Yıldırım Demirören ve Kıvanç Oktay , linkte görebileceğiniz üzere takım tam tıkırında iken sebepsiz şekilde istifa etmiştir. Akabinde gazeteler sürekli tek bir noktaya dikkat çekmeye başlamıştır; '' Yıldırım Demirören başkan olmak istiyor. '' Bu esasen bir mesajdı, çekil artık mesajı. Ancak Serdar Bilgili girdiği yoldan çıkmamaya kararlıydı ki bu kararlığı altı aydan fazla süremedi. Fenerbahçe maçından sonra kapalı tribünü aldığı bir grup taraftar ve şeref tribününde bulunan duruş sahibi Beşiktaşlılar tarafından küfürlerle uğurlandı.

Bir grup Beşiktaş taraftarı vardır ki onlarda hala benim düşündüklerimi sorgulamaktadır.Bu sebeple onları bu iğrenç ortamın piyonu olarak görmemekte, taraftarlıklarını taktir etmekteyim. Zira onlarda benim gibi Ulusoy-Demirören akrabalığından, şampiyonlukları çaldığını düşündükleri Galatasaray camiasından ''kardeş'' olarak bahsedilmesinden, kupalarının federasyon başkanının babasına götürülmesinden, 100 seneyi geride bırakmış bir camianın geleceğinden, '' En büyük hayalim oğlumun Beşiktaş başkanı olması'' diyen zihniyetten şikayetçidir. O şeref tribününde küfür edenlerden de, kapalı tribünü elinden alındığında çileden çıkanlardan da...

Ve yine kimisinin içi içini yemektedir:

Takımda herşey yolunda iken istifa eden Yıldırım Demirören'in, Ulusoy ile bağlantısı sebebiyle ''acaba'' kaçan şampiyonlukta payı var mıdır? Şenes Erzik'in dahi ilerleyen zamanlarda Uluslararası Platformda çok önemli yerlere geleceğini savunduğu Serdar Bilgili acaba bir hiç uğruna mı harcanmıştır?

Bu konuda bakın bir Beşiktaş taraftarı ne diyor:

''yil 2004 te secimlerden önce ani bir kararla hic sebepsiz birseysiz,futbol sube sorumlulugundan istifa eden sevgili yildirim demirören fitili ateslemis sonrasida düzenli bir sekilde gelmistir,yani bir senaryo yazildi o senaryoda alehimize idi,vede iyibirsekilde ilerledi ve film demirören icin mutlu sonla bitti.kim nederse desin,ister hayir ister evet deyin,ister hakaret edin ister destek verin ama osene kacan sampiyonlugumuz ardindanda yasadigimiz bu kaosun tek sorumlusu tek sorumlusu tek sorumlusu sayin yildirim demirörendir.iyi giderken hersey durduk yerde istifa etti,aslinda o gün benim icime birseyler dogmustu,cünkü haluk ulusoy ve demirörenin akrabaliklarini iyibiliyordum,kendi camiaminda nasil hassas oldugunu biliyordum,buyüzden birseyler olacagini anlamistim.kim nederse desin o 5kirmizi kart,ondan sonraki maclarda bariz hakem katliamlari demirören ve sevgili kuzeni(tambilmiyorum nesi oldugunu)ulusoyun bir senaryosuydu.ben buna Allah bir gibi bililiyor ve inaniyorum.bu düsüncemde asla degismez.bu olayin icinde piyonlarda coktu,mesela hakemler,rakiplerin yaninda icimizden baya cok büyük bir kesimde sirf kapalidaki localari yiktirip tekrar oraya gecebilmenin planlarini yaparlarken demirörenle yedikleri yemegi dün gibi hatirliyoruz,vede bu senaryonun icinde bilgilinin gitmesi icin yapilacak finisi sevgili carsi yapmistir.müthis bir final yaptilar,aslinda rolleri aslinda büyüktü,figüran degillerdi o senaryoda.sevgili carsi liderimiz alen bey 5yildir kulübümüzü hirdavatciya ceviren,prestijimizi ayaklar altina alan,bize tarihimizin enbüyük karalekesini yasatan sayin demirörenin hala arkasinda olduklarini söylüyor.evet bende suanda sayin demirörenin arkasindayim,ama bu destegi besiktasimi sevdigim icin,bu destegi vermeye mecbur oldugum icin veriyorum,ama sadece sezon sonuna kadar.bu sene bütün besiktaslilar yalandanda olsa mecburen yönetimin arkasinda durmaliyiz.fakat bu sezonun öncesindeki senelerde bizler demiröreni desteklemedik pek,ama carsi 5senedir devamli destekliyor.korkarim bu sezonun sonunda bile destekliyecekler,ister sampiyon olalim ister olmayalim,carsi destegini cekmeyecektir,bunuda Allah birgibi biliyorum.sevgili sanli besiktas taraftari,lütfen besiktasimizin hatiri icin icimizde yanan sampiyonluk özlemi icin,106yillik tarihimiz icin mayis ayina kadar yönetime ve baskana destek verelim.cünkü busezonda hüsranla biterse inanin enaz bir 5sene daha kaos ortamina girer cikamayiz.ama ister sampiyon olalim ister olmayalim mayis ayindan sonra ben kendi adima demirörene destek vermiyecem.''

Kendisi Demirören'e destek verse de vermese de ortada bir gerçek vardır; o da Demirören başkanlığı dönemindeki rezaletlere rağmen buna tepki koyamayan '' Asi Ruh '' un bu sessizliğinin bir sebebi olduğudur. Acaba o sebep belki kaçan şampiyonluğun mimarı olan Yıldırım Demirören'in onları eski yerlerine döndüreceği vaadi midir? Şampiyonluklarını çalan Denizli'de, Trabzon'da şampiyonlukları alacak parası olmayan (!) Aziz Yıldırım ya da Fenerasyon mudur yoksa...

*****

Adem Akçay (Siyah - Beyaz Derneği): Yıldırım Demirören bize daha önce başkan adayı olmak istediğini söylemişti. Bunun için istifa ettiyse zamanın doğru olduğunu sanmıyorum.

*****

Beşiktaş taraftarının medar-ı iftahar'ı , ''Asi Ruh'' Çarşı'nın onurlu duruşundan bahsetmişken saha içi ve saga dışındaki duruşlara girmemek olmaz.

Rahmetli yazar Kazım KANAT, alacağı onlarca tepkiye rağmen, gönül verdiği camiayı; girişte gördüğünüz üzere nahoş bir şekilde kaleme almıştır. Ancak Beşiktaş'ın Şeref'li duruşları sadece yazıdakinden ibaret değildir.

1975-1976 sezonunda ikinci lig kırmızı grubu şampiyonlukla bitiren Balıkesir lige yeni dahil olmuştur. Ancak Balıkesir lige fırtına gibi girmiş ve ligi ilk yarı itibari ile 4. sırada bitirmiştir. Fakat Beşiktaş küme düşme hattındadır. İkinci devrenin ilk maçında Beşiktaş aleni hakem hataları sonucunda Balıkesirspor'u 1/0 yenmeyi başarmıştır. Ve Balıkesir için bu, sonun başlangıcı olacaktır. Lig ilerleyen haftalarda öyle bir hal almıştır ki küme düşecek takım son hafta belli olacaktır. Balıkesir'in kurtulması için 1 puan yetmektedir. İstenilen alındığı taktirde A. Demirspor, Beşiktaş, Ankaragücü, Göztepe, Zonguldakspor ve Orduspor'dan ikisi küme düşecektir. Ancak düzen kurulmuştur, ikinci ligden gelen Balıkesirspor yine hakem hataları sonucunda ilk yarısı 1/0 biten maçı 6/1 kaybedip Ankaragücü ile beraber ikinci ligin yolunu tutacaktır.

Tabi Beşiktaş'ın şanlı tarihindeki şerefli duruşlar bununla da sınırlı değildir. Öyle ki Sebatspor-Rizespor-Beşiktaş üçgeninde yaşananlar herkes tarafından bilinmektedir. Bu yaşananların sonucunda Bursaspor'un Beşiktaş düşmanlığının temeli atılacaktır zira Bursaspor ne olduğunu anlamadan küme düşecektir.

*****

Lucescu, geçen günlerde Vatan gazetesine yaptığı açıklamada şunları söyledi:
"Özellikle kariyerinin sonuna gelmiş oyuncularım resmen bana ve takıma ihanet ettiler. Başta Zago, Cordoba ve Ronaldo olmak üzere yabancılar iyice kenara çekildiler. Ama yöneticilere söylemiştim. Onlara kariyerinin sonuna gelmiş, para için oynayan futbolcuların, her şeyi deneyebileceğini anlatmıştım. Buna rağmen Beşiktaş yönetimi onların parasını vermedi. Onlara yol açtı. Boşluk bıraktı. Konya maçından sonra Cordoba'yı kenara çekip 'Maç sattın mı?' diye sordular... Geriye dönüp baktığımda, şüphelerimin yerine oturduğunu görüyorum. Şimdi kendime kızıyorum. Çünkü o zaman kötü adam ben olmuştum. Türkiye'deki sisteme karşı mücadele etmek çok zor."

*****

Tüm bunlar bir kenara... Bahsi geçen dönem ile ilgili olarak Sinan Engin'in söyledikleri çok çarpıcıdır:

''O dönem birşeyler oldu.''

Acaiplikler bununla sınırlı değildir. 2005/2006 sezonunda Galatasaray on yıldır kazanamadığı İnönü deplasmanında bu sefer kazanmak ve Fenerbahçe'nin puan kaybını beklemek zorundadır. Fenerbahçe'nin doludizgin yoluna devam ettiği bu sezonda Yıldırım Demirören'in şu sözlerle Beşiktaş'ın safını açıkça belli etmiştir:

'' Fenerbahçe'nin şampiyon olmaması için elimizden geleni yapacağız. ''

Nitekim Beşiktaş 52. dakikada Tümer Metin'in golüyle öne geçmesine karşın Galatasaray'a enteresan bir şekilde 2/1 kaybetmiştir. Ve Beşiktaş yönetimi daha da garip bir şekilde daha önce Arsenal'in resmi teklifinde satmadığı kalecisini kapı önüne koymuştu. Maç sonunda maçın Beşiktaş adına tek golünü atan Tümer Metin'e '' Bu hafta bu maç ile ilgili çok spekülasyon yapıldı, sen çıktın golünü attın, neler düşünüyorsun?'' şeklinde sorulan soruya son derece gergin olan vücut diliyle birleştirip verdiği cevap hayret verici idi:

'' Ben elimden geleni yaptım, benim vicdanım rahat. Bu soru başkalarına sorulmalı...''

Kazım KANAT'da bahsi geçen olay ile ilgili olarak yıllar sonra , katıldığı santra programında şu sözleri söylemişti;

'' Beşiktaş-Galatasaray maçı ile ilgili öyle şeyler biliyorum ki... Söylesem muhtemelen taş üstünde taş kalmaz. Ancak bazı sırlar var, benimle beraber mezara gelecek. Bu da onlardan işte... ''

İşte böyle bir düzen var Türkiye'de. Kendini büyük , taraftarını eşsiz sanan ancak varlığı sadece bu pis ortamı çeşitlendiren bir camia... Fenerbahçe düşmanlığı ve giriştiği küçük oyunlarla büyük olmaya çalışan ancak asla ve asla büyük olamayacak bir camia...

Ne desek boş şu videoyu izledikten sonra. Beşiktaş Trabzonspor'a yatmamış, Simao'nun pozisyonu golmüş. Eh , böyle bir tarihe sahip bir camia şu görüntüleri sergiledikten sonra isterse sahada üç tane oyuncusu can versin mücadele ederken kim, nasıl inanacak acaba?

Türkiye'de iki büyük vardır ezelden beri. Ancak Yıldırım Demirören yönetimi ve taraftarı nasıl Süleyman Seba'nın adından söz edilir haline getirdiği Beşiktaş'ı yerle bir ettiyse mevcut Galatasaray taraftarı ve yönetimi ''2 büyük'' gerçeğini görmezden gelip, yukarıdaki karelerin içinde yer aldığı müddetçe,Türkiye'nin 3/4'ü Trabzonspor'un şampiyonluğunu değil, Fenerbahçe'nin şampiyon olamamasını istiyor ve bir gerçek gözümüze gözümüze batıyor o vakit... O da Fenerbahçe'nin gitgide yalnız kaldığı ve tek kaldığı. Bu sebeplerden ötürü ben Galatasaray taraftarının Beşiktaş ile ''kardeşlik'' ilişkisine girip Beşiktaş'ın kendisini aşağıya çekmesine göz yummasındansa; camiasının eskisi gibi spor kimliğine bürünülmesinin gerekliliğini savunup Türkiye'nin iki büyük klubünden birine yakışır şekilde davranması, Türk sporuna hizmet etmesi gerektiğini düşünüyorum.

Beşiktaş ise zamanla hakettiği yerlere gelecektir zaten...

Her Gün Biriniz, Bir Gün Hepiniz...

2011-03-08T16:07:00.001+02:00

"Futbol Federasyonu Başkanı Mahmut Özgener'i eskiden beri tanırım. Çok iyi bir aile çocuğu. Medeni bir insan. Destekler miyim, evet desteklerim. Ben memnunum Federasyon'dan. Memnun olmamam için de bir sebep yok. Ben devam etmesini isterim kendisinin. Güzel şeyler yapıyor. Ciddi gelirler var. Takır takır da ödeniyor bu paralar"

"Fenerbahçe Kulübü Başkanı Aziz Yıldırım çok çalışkan biri. O, Kulüpler Birliği'ne her şeye hazırlıklı olarak geliyor. Ben onları yapamam açıkçası. Dünya kadar işle uğraşıyor. O'nun orda olması kulüpler için avantaj"

Lig TV - 15 Aralık 2010

**********

"… Kulüpler Birliği'ne gelince... O yapının bir yaptırımı yok.

Kulüpler Birliği Başkanlığı bana teklif edildi ama kabul etmedim, edemezdim de. Trabzonspor'a gerçekten de çok yoğun bir mesai harcıyorm. Kulüpler Birliği'ne de zor bir alan. Ayrıca şimdiki Başkan'ı Aziz Yıldırım da bu işe büyük vakit ayırıyor, özen gösteriyor"

Fanatik – 9 Ekim 2008

Ya Sonra?

2011-03-06T23:14:00.001+02:00

‎2004 sebat, 2006 gs, 2010 bursa, 2011 trabzon, 2012?

Sen Var Ya Sen...

2011-02-22T14:16:00.003+02:00

Sana ne desek, nasıl hitap etsek?

Sanırım sözü İntuition'a bırakmak yeterlidir. Gerekeni söylemiş kendisi sözlükte;

"bir takım kaptanı nasıl olur için yaptıkları sadece a2 maçına gitmekle sınırlı olmayan oyuncudur. takımın bu maçtan aldığı primi altyapı oyuncularına dağıtması için arkadaşlarını ikna eden ve bunu da gerçekleştiren bir kaptandır. sadece futbol mu? kendisi gerek basketbol gerek voleybol olsun maçlara gider‚ soyunma odasında oyunculara moral verir aynı zamanda. alex sadece fenerbahçe´de futbol takımının kaptanı değil‚ bir camianın kaptanıdır."

Fenerbahçe-Galatasaray A2 Derbisinin Ardından

2011-02-21T22:18:00.005+02:00

Fenerbahçe'nin A2 takımı için yazacak şey bulmakta zorlanıyorum. 1 saat yol tepip, beraber çok daha hoş vakit geçirmek varken, Dereağzı'na A2 maçına çağırdığın kız arkadaşınla beraber tel örgülerin ardından kuru soğukta, berbat bir açıdan maç izlemek inanılmaz bir burukluk yaratıyor adamda. Bir de A2 takımının uzun süredir varolan amaçsızlığı eklenince olay iyice çekilmez bir hal alıyor. Dolayısı ile yazması dahi sıkıntı veriyor diyebilirim.

Esasen geçtiğimiz sezonda birbirinden kopuk, ne yaptığını bilmeyen, ciddiyetsiz, sistemsiz bir takım vardı. Ancak yaş gruplarında epey gol atan Berk Elitez, U17 turnuvasında dikkat çeken Gökay ve Okan, ek olarakta Görkem tüm bu olumsuzluklara rağmen izlenir kılıyordu bu takımı. Arada Gökay araya salıyor, Okan iki üç adam bağlıyor, Recep Berk uzuyor gidiyordu. Bu sene Beykan ile tutunmaya çalıştım bu takıma ancak o da ne zaman gitsem oynamadı. Dolayısı ile A2 takım maçını izlemek için tek sebep olarak Görkem Kulbay, Enis Gül ve İsmail'i izlemek kaldı. Eh, Görkem ve Enis'te anlayamadığım bir şekilde oyuncu havuzunun dışına çekilince, geçen sene büyük keyif alarak gittiğim yol gözüme gözüme batmaya başladı. Kendi yazımın fotoğraflarını kendim çekeyim diye götürdüğüm fotoğraf makinası ile tek fotoğraf dahi çekme isteği uyanmadan ; uyutan, sıkıcı maçlar izlemeye başladım.

Bugün Gökay, Okan, Hasan ve Berk'in oynadığı haberini alınca anlamsız şekilde güzel bir maç olacağına dair bir his uyandı bedende.. Hem bu oyuncuların A takım idmanlarından sonra bu kademede ne kadar fark yaratacaklarını izlemek , hem Pendik'ten alınan iki genç oyuncunun futbol karakterleri hakkında gözlem yapmak hem de uzun süre sonra Görkem'i izlemek için çıktım yola. Dereağzı'na vardığımda karşı tarafımda kalan tribünde önemli adamların olduğunu anlamıştım, ancak Alex'in orada olduğunu bilseydim, maç filan dinlemez sahanın ortasından koşar tırmanırdım oraya. Sürekli maç izlediğim binanın tepesinde bu sefer Aykut Kocaman vardı.Dolayısı ile çıkamadık oraya, kuş bakışı kesemedik sahayı. '' Messi '' Recep abilerini izlemeye gelenlerdendi. Yine Beşiktaş'ın çok büyük kazık yiyerek Antep'e kaptırdığı Orhan Gülle ve eski Fenerbahçeli, yeni Beşiktaşlı Semih Beyaz'da Dereağzı'nın diğer tanıdık konuklarıydı. Arada Hürriyet Gazetesinden Ahmet Ercanlar abimi gördüm, ancak rezalet olan yerimi kaptırma korkusu ile gidemedim yanına. Kusuruma bakmaz işallah. Ki o içerideydi zaten gitme olasılığımda yoktu sanırım. Ek olarak Emre ve Lugano'da varmış, onları devre arasında televizyonda görme fırsatım oldu. Maraton Tugay, Raşit Çetiner ve Orhan Ak'ın da orada olduğunu yazmış, kendilerini göremesem de not olarak düşülebilir.

Maça Fenerbahçe iyi başladı. Ancak blogda daha öncede bahsettiğimiz Berkin Arslan ( tam olarak şuraya tıklamanız gerekiyor. ) zaman zaman büyük tehlikeler yarattı Fenerbahçe kalesinde. Benim çok beğendiğim, bana göre A takıma çıkan oyuncular arasında en yetenekli olan Okan Alkan'ı ilk yarı epey zor durumlara düşürdü. Nitekim sanırım 14. dakikada 35/40 metrelik deparıyla golü de haketti ancak savunma önüne zamanında yattı. Ancak gol 27. dakikada Berk ile Fenerbahçe'den geldi. İlk yarı genelinde Berk iyi boğuştu kendinden epey daha fizikli olan rakipleriyle. Bana epey güçlü gibi geliyor ki hızının yanında bununda olması çok önemli. Tabi birebir kaldığında daha fazla numara yapabilse herşey daha anlamlı, hayatta daha güzel olacak ama bakalım; belki zamanla...

Hasan ilk yarı itibari ile defansta bildiğim gibi oynadı. Galatasaray'ın forveti Anıl Dilaver'i iyi kontrol etti. Nitekim Anıl ilk yarı sonunda oyundan alındı. Gökay bildiğim Gökay, Fenerbahçe A takımında verdiğinin üstünde oynuyor. Ancak ben A takımda oynayan bir oyuncunun buraya gelip direkt maç almasını bekliyorum. Özellikle takımı için çok kritik ve skor üretmesi gereken bir mevkide oynuyorsa... Pas tercihleri, oyun görüşü herşey çok güzel ancak daha fazla skor üretmeli Gökay. Bunun içinse daha kuvvetli ve daha cesur olmak zorunda.

Görkem nerede diyeceksiniz; ikinci yarıda yemekhanede kendisi ve stoper Zeki ile beraber izledik maçı. Soğuktan ve rezalet açıdan kurtardı bizi. Talihsiz bir sakatlık geçirmiş o da , böyle bir maçta olmaması benim için hayal kırıklığı oldu. Hoş, sakatlığı olmasa da anlamadığım şekilde oynatılmıyor ya. Garip işler. Ne desek boş.

Onun gibi sahada olmayan bir başka isimde Enis Gül'dü. Pendik'ten alınan ismi yanılmıyorsam Eren olan oyuncumuz tarafından kesilmiş Enes. Ben Eren'i de sonradan oyuna giren İlyas'ı da beğendim, iyi kumaşları var, iyi transferler bunlar. Ancak Enes'i kesmek için de bir sebep göremiyorum. Diyorum ya akıl almaz tercihler olduğunu düşünüyorum bu kademede. Bunu sadece maç kadrosuna bakıp değil, Sivas'a , Batman'a giden oyuncuları da göz önünde bulundurarak söylüyorum. Ve Gökay, Hasan, Okan ve Berk'in adına karaladığı ilk şeyler 1,5 sene evvele rastgelen birisi olarak söylüyorum bunu. Ancak bir önceki paragrafı bağladığımız gibi bağlamaktan başka birşey de gelmiyor elden. Garip işler işte, çok garip hem de...

İkinci yarı için ne yazarsam boş olur zira daha çok muhabbet ettik. Onur Karakabak'ı sordum, Manisa'ya verildiğini öğrendim. Geçirdiği sakatlık sonrası tedavi süreci umarım olumlu geçmiştir de Manisa'da şans bulur kendisi.

Maç bitiminde Recep Berk Elitez söylene söylene soyunma odasına gidiyordu zira Galatasaray'a beraberlik getiren gol son dakikalarda gelmişti. Ertuğrul'da Şenol Çorlu'ya dert yanıyor gibiydi.. Okan soyunma odasına giderken sinirli gözüküyordu. Gökay ise u17'den kaptanı Orhan ve eski takım arkadaşı Semih ile muhabbet ediyordu. Biz de yavaş yavaş evimizin yolunu tutuyorduk...

Galatasaray'da Berkin Arslan, Cem Sulyan ve Semih Oğuz'u beğendim(üçüde prof). Galatasaray'ın profesyonel yaptığı bir başka oyuncu olan 8 numara Bilal Özhan'ın sahayı karıştırmak adına yaptığı her türlü çirkinliğe göz yuman hakemede notum zayıftır. Keza aynı hakem Galatasaray'ın iki dakika içerisinde 1,5 penaltısını da görmezlikten geldi, bunu da belirtmezsek olmaz sanırım.

Beşiktaş-Fenerbahçe Maçının Ardından

2011-02-20T23:55:00.003+02:00

Beşiktaş ile yapılan herhangi bir müsabaka için yazılacak her kelimede geçen vakite yazık.

Yalnız hala '' Neden Fenerbahçe?'' diye soranlar var ya ... Hani bitiyorum onlara. Gerçekten bak...

Tek başına hepsini susturduğu için Fenerbahçe...

.Yine en fazla '' büyük '' rüyalar görmeyi becerebilecek bir camiaya büyük olmadığını hatırlattığı gibi, büyük rüyalar görmesine dahi izin vermediği için Fenerbahçe...

Budur maç yazım benim.

İyi geceler.

Yazıklar Olsun

2011-02-16T17:52:00.000+02:00

Komedi Dükkanı

2011-02-15T15:39:00.008+02:00

Ben hayatımda böyle bir olay ne gördüm ne de duydum. İşin daha ilginci bir benzerinin daha yaşanacağını da düşünmüyorum.

Atamızın resimlerini, bayraklarımızı yakan Paok'luları İpsala'da karşılayan Beşiktaş taraftarının gönül verdiği camia için taa o gün daha birşey yazmacağımı söylemiştim. Zira kayda değer bir camia olduğunu düşünmüyorum. Bilakis ezilmiş, yıllardır Fenerbahçe düşmanlığı ile ayakta kalmaya çalışan, değil Quaresma ; Messi'yi dahi getirse '' büyük '' olamayacağını düşündüğüm bir camia Beşiktaş.

Nitekim devre arası gerçekten Dünya yıldızlarını getirmelerine karşın hiçbir zaman birinci sayfa olamadılar. Bu onların kaderi, yadırgamamak lazım.

Ancak son 3-4 günde gelişen olaylardan sonra birşeyler karalamak istedim haklarında. Yine de sıcağı sıcağına harekete geçmemekle iyi yaptığımı anlamış bulunuyorum an itibari ile. Zira az önce bir komedi filmi sahnelendi Nevzat Demir basın toplantısı odasında.

İbrahim Üzülmez, futbolculuğunu beğensem-beğenmesem de, karakterinden hoşlansam-hoşlanmasam da her zaman taktir ettiğim bir futbol emekçisi idi. Dahası hırsı, mücadelesi ile aslında çoktan efsane olmuştu gözümde. Sınırlı kapasitesine sebebiyle her hocanın son tercihi olmasına rağmen beşinci hafta geçmeden 11 olmasını sağlayan da bu hırsı, profesyonelliği idi. Zamanla kaptan oldu, kötü performanslarda sergiledi ancak bir o kadar da iz bıraktı İbrahim Üzülmez. Galatasaray'a attığı gol, Barcelona maçı performansı gibi epey maç sayılabilinir. Ancak başarısı sadece bu iki maçla sabit olsa dahi bir azim öyküsü onunkisi. Yedek kaldığında sorun etmeden çalışan, formasını aldığında elinden geleni yapan... Kimi zaman sinirli, kimi zaman komik...

Ani bir kararla bileti kesildi İbrahim Üzülmez'in. Ben o an çok şaşırmadım, Beşiktaş bu; Allah kimseye sonradan göstermesin varlığı dedim. İbrahim için üzüldüm , ne kadar boş beleş bir camia olduğunu birkez daha anladım Beşiktaş camiasının. 11 senelik emeğin nasıl yaşı sebebiyle onu ön plana atılarak bir kalemde çizilebileceğini gördüm.

Ancak ne yalan söyleyeyim az önce Ntvspor ekranlarında Yıldırım Demirören ile Delinho'yu gördüğümde bu sefer çok şaşırdım. Kovdukları kaptanlarına vefa gösteriyordu büyük başkan. (!) Böyle hatalar yaparsa sözleşmesini feshederiz diyordu yüzüne bakıp pis pis sırıtırken. Ve ekliyordu:

''O bizim Deli İbrahimimiz. Ona kapımız her zaman açık. İsterse gelsin A2 takımda çalışsın, isterse jübile yapsın bu forma altında isterse de özel izin alıp transfer yapması için çabalayalım.''

Eh be Yıldırım Demirören, sen olmasan biz ne yaparız. Sen her fırsatta '' Yıldızlarımız '' diyip o ''Yıldızlar'' kategorisinin dışında olanları küstürmeye devam et. Onları da kovabileceğini söyle, bizde gülelim. Hem de oturma uzvumuz ile.

Bravo size, gerçekten ilklerin takımısınız. Törenle kaptan kovan, dalga geçer gibi kaptanlık pazubandı verip '' Akşam yatmadan buna bakıp bakıp uyu İbrahimciğim zira ancak rüyanda kaptan olursun artık '' mesajı veren ilk ve tek takım.

Konuşmada birçok komik detay mevcut ama benim ilgimi en çok '' İbrahim olduğu sürece birinci kaptanımız her zaman odur, bunu herkes bilir.'' demesi çekti büyük başkanın. Aynı adam devre arasında Guti'yi kaptan yapacağını söylüyordu bir de. Ne diyeyim, hiçbir zaman büyük değildiniz, olamayacaksınız da...

Paraguay'ın Mesut Özil'i

2011-02-13T18:21:00.001+02:00

Geçen gün seyrettiğim Arjantin-Brezilya u-20 maçından fark ettiğim bir yetenek hikayesi aslında, oyuncunun adı J. Manuel Iturbe.

Anne babası Arjantin'e çalışmak için gelmiş Paraguaylı bir ailenin çocuğu. Her güney amerikalı gibi sokaklarda başlıyor futbol ile tanışması ardından ilk profesyonel maçına da Paraguay takımı Cerro Porteno ile çıkıyor.

Mesuttan Juan'ı ayıran temel özellik daha önce Paraguay u-20 takımında da oynaması. ilk izlenimim Messi değilde daha çok Lavezzi gibi daha kuvvetli klasik 1.70 altında ki Arjantinli genç yetenek.

Kendisinin peşinde neredeyse bütün büyük takımların adı geçiyor fakat internetten gördüğüm kadarıyla Porto ile anlaşmış sene başında 1.5 milyon gibi cüzzi bir rakama. Takipte yarar var adını daha sık duyacağımız kesin ileride.

Fenerbahçe-Trabzonspor Maçının Ardından

2011-01-30T22:49:00.004+02:00

Çok şey yazdık Aykut Kocaman hakkında, çok eleştirdik kendisini... Ancak bugün oynanan maçın özeti budur, günün kazanan-kazandıranı benimsediği oyun stratejisi ile, yaptığı değişiklikler ile Aykut Kocamandır; dahası '' Nasıl koydu Aykut Kocaman'' dır. Zico'nun zamanında absürd saha içi dizilişlerinden Newcastle maçı ile vazgeçişi geldi aklıma birden...

Nedense...

Bu pozitif havanın lig sonuna kadar sürmesi dileğiyle.

Bir Devin Ayak Sesleri

2011-01-21T15:35:00.002+02:00

Ne haftaydı ama. Önce bayan baskette sonra da erkekler baskette Avrupa’nın 1 numaralı favorisi gösterilen iki büyük takım, iki marka takım saygıyla eğildi çubuk formanın gücü karşısında...Bu galibiyetler sadece kağıt üstünde yazılabilecek kadar basit değildi. Dile kolay onur mücadelesi yapan ve “Biz hala Avrupa’nın en iyisiyiz !” diye haykıran kızlar bir yana 20 maçtır kendi evinde yenilmeyen, Avrupa’nın en etkili guard rotasyonuna sahip Yunan devini kendi saha ve seyircisi önünde evire çevire yenen cesur yürekli adamlar bir yana.

Önce Çarşamba gününe Gundars Vetra’nın takımının düştüğü aciz durumlara dönelim.

Sezona şampiyonluk parolasıyla başlayan Fenerbahçe bayan basketbol takımının son bir iki ayda başına gelenler bir takımın başına daha büyük ne gibi bir felaket senaryosu gelebilir ki dedirtecek cinstendi gerçekten. Önce Dünyanın En İyi Bayan Basketbolcusu Diana Taurasi’nin yasaklı madde kullandığının test sonuçları ile ortaya çıkması ve ardından sözleşmesinin feshedilmesi ile takım üzerine kara bulutlar çullanmaya başlamıştı.

“Angel’la birlikte takım kimyasını yeniden oluşturmak için bir an önce çalışmaya başlayacağız,hayat devam ediyor” diyen Ratgeber, bir başka Dünya Yıldızı Penny Taylor’ın zamansızca ülkesine çekip gidivermesi ile bir başka şok daha yaşamıştı. Sene öncesi tüm planlarını ve oyun setlerini bu iki oyuncu üzerine kuran koç silbaştan bir takım yaratmak zorunda kalacaktı artık. Bir gökdelen düşünün son katları çıkmaya başlamışsınız ve bir anda bakıyorsunuz en alttan iki büyük sutun yıkılıyor ve büyük emeklerle bitirmek üzere olduğunuz bina yerle bir olmakla karşı karşıya kalıyor. Yeniden başlıyorsunuz koca binayı inşa etmeye. Hem de bu olumsuz şartlarda karşınızda bir anda kupanın favorisi Rus takımı Ekaterinburg’u buluveriyorsunuz.

Ekaterinburg nasıl bir takım mı? Kendi ligi ve Avrupa ligi dahil bu sene tek resmi mağlubiyetini Taurasi ve Penny’li Fenerbahçe’ye karşı almış, kadrosunda Pondexter, Parker,Nolan,Gruda,Stepanova,Dumerc,Biba gibi dünya yıldızlarını barındıran, tek amacı 4 yıldır Euroleague kupasını almak olan ve bu amaç uğruna korkunç paralar harcayan bir takım.

Dahası 4 yıldır bir arada oynamanın ve kendilerini yenebilen tek isim olan Taurasi’den de kurtulmanın avantajı ve özgüveni ile geldiler İstanbul’a.

Eski dost Pondexter maç öncesi “Burası benim yuvam ve Fenerbahçe taraftarını çok seviyorum” diyerek gönülleri bir kez daha fethederken, koçları Vetra “İlk maçta mucizevi basketlerle mağlup olmuştuk, buraya galibiyet için geldik.” diyerek ilk maçın acısını hala unutamadığını ve kabullenemediğini buram buram belli ediyordu.

Angel McCoughtry takımla henüz 2 resmi maça çıkmış, Jecabsone Zagota sadece 2 idman yapabilmişti takımla. Tüm veriler UMMC’nin rahat bir galibiyet alacağını gösteriyordu. Ancak unutulan bir şey vardı. Fenerbahçe bayan basketbol takımı hala 12 oyuncuya ve kocaman 12 tane yüreğe sahipti. Taraftarı salonu hınca hınç doldurmuş, zor zamanlarda dahi “her zaman arkanızdayız ve size güveniyoruz” mesajını açık bir şekilde vermişti.

İşte böyle bir atmosferde başladı maç ve hava atışının yapılması ile birlikte de salonda Fenerbahçe fırtınası esmeye başladı. Koçun maça şok zone savunma ile başlaması Vetra’nın öğrencilerini de şaşırtmış Gruda’nın çember altından bulduğu sayının ardından Matoviç, Angel ve “Heeey ben hala MVP’yim” diye bağıran Horokova ile gelen 9-0 lık seri daha maçın başında ilk molayı almak zorunda bırakmıştı Rusları. Bundan sonra ne mi oldu? Taraftarın yeni sevgilisi Angel McCoughtry önderliğindeki kızlar, maçın sonuna kadar rakiplerine nefes dahi aldırmadı ve maç başına 64 sayı yiyen rakibini 82-75 yenerek girdikleri onur mücadelesini kazandılar. Bu skor hem Avrupa’da bu sene tek yenilgisiz takım olarak 2.tura 1.sıradan girme hakkını kazandırdı hem de sahaya yüreğini koyan kızların rakip kim olursa olsun kazanmak için ellerinden geleni yapacaklarını, önemli olanın isimler değil! Takım ruhunu yakalamak olduğunu, Fenerbahçe’nin ölmediğini ve dimdik ayakta olduğunu tüm Avrupa’ya haykırmış oldular.

Oyuncuların tek tek ne kadar büyük bir mücadele gösterdiklerine kelimeler yetersiz kalır ancak maç sonrası koç Ratgeber’in şu sözleri son dönemde yaşananların o kadar güzel bir özetiydi ki :“Fırtınanın ortasındaki bir botun içindeyiz fakat büyük dalgalarla mücadele etmeden iyi bir denizci olamazsınız"…

Amatör branşların son yıllardaki tartışmasız en istikrarlı şubesi ve lokomotifi olan Potanın Kraliçeleri’ne final four yolunda sonsuz başarılar diliyor ve rotamızı Yunanistan’a çeviriyoruz.

Geçen yılın Eurolegue şampiyonu Barcelona’yı kendi seyircisi önünde mağlup etme başarısı gösteren Fenerbahçe Ülker bu kez de finalist Olimpiakos’a konuk olmak üzere Dostluk ve Barış Salonu’nun yolunu tutmuştu.

Esasında bu iki takım ilk tur gruplarını aynı galibiyet yüzdesi ile bitirmiş, oyun yapısı ve sistemleri arasında da bariz bir fark görünmüyordu. Tek fark Yunanlıların Euroleague tecrübelerinin, basketboldaki lobilerinin! ve oyuncuların şöhretlerinin çok daha ağır basmasıydı. Rakip ön alanda Teodosiç,Spanoulis ve Papaloukas ile Avrupa’nın en etkili 3’lü guard rotasyonuna sahip görünürken Fenerbahçe Ülker de Ömer, Kinsey ve Tomas’la en etkili panzehire sahipti. Jasicevicius’un takıma dahil olması Ukiç’i de rahatlatmış ancak Mirsad’ın olmaması maç öncesi uzun rotasyonunda sıkıntı yaratmıştı.

Maçtan önce biletlerin tamamının tükendiği söylenmiş ancak pota arkalarında yer yer boşluklar göze çarpmaktaydı. Bir diğer ilginç istatistik de rakibin kendi sahasındaki 20 maçlık bir yenilmezlik serisine sahip olmasıydı. Ezeli rakipleri ve ligde bir türlü üstünlük sağlayamadıkları Panathinaikos’u lig maçında deplasmanda mağlup etmenin özgüveni de hakimdi Yunanlılarda. Ancak bizlerin de galibiyet için umutlarımızı artıran en büyük etken takımımızın Ukiç’in yokluğundaki bocalama dönemi hariç tüm sezon boyunca sahaya koyduğu oyun karakteri ve kazanma arzusuydu.

Maça tam da beklendiği gibi Bourousis’in çember altındaki etkili oyunu ile başladı Olimpiakos. Fenerbahçe ise Tomas ve Ukiç ile karşılık veriyordu rakibine. İki takımda çok basit top kayıpları yapıyor, hakemlerin en ufak temaslara faul çalmaları maçı sık sık durduruyor ve iki takımın da tempoyu ele geçirmesine engel oluyordu. Bir ara Rocky Balboa’nın Ivan Drago ile yaptığı maç gözümün önüne geldi. Arka arkaya bir o boksör bir diğeri rakibini yere sermek için yumruk atıyordu ve bu maçı da belli oldu ki son anlarda ayakta kalmayı başaran kazanacaktı çünkü iki takımda bir türlü geri adım atmıyordu. İlk yarı sonuna kadar skor üstünlüğü defalarca el değiştirdi ve devreye 33-33 eşitlikle girildi.

Devrede en çok dikkat çeken istatistikler Fenerbahçe’nin yaptığı 12 top kaybının yanında çember altına bir türlü top indirememesi ve maçı mümkün olduğu kadar sete set hücumlara çevirerek dış şutlarda başarı sağlamaya çalışmasıydı. Bunda da 4/4 üçlük isabetiyle gayet başarılı olduklarını söylemek mümkündü.

Rakipte ise üç silahşörler Teo,Spa ve Papa son derece etkisiz bir performans sergilemişlerdi ilk yarıda ve takım olarak sadece 3 asistte kalmaları Fenerbahçe’nin yaptığı baskılı savunma karşısında oyun disiplininden ne kadar uzaklaştıklarını gösteriyordu.

İkinci yarıya da benzer bir şekilde başladı. Erceg ve Bourousis’e günün en başarılı ismi Tomas karşılık verdi. Derken henüz çeyreğin başında arka arkaya faul yapan Kaya sinirlerine hakim olamayıp teknik faulü de alınca oyun dışında kalmış zaten sıkıntıdaki uzun rotasyonumuz iyice daralmıştı. Bu durumda sezonun belki de en tartışılan ismi Sean May’e ve Lavrinoviç’e büyük bir yük düşecekti. Çeyreğin son anlarında Spanoulis’in sazı eline almasıyla Olimpiakos bir anda 5 sayı öne fırladı. Ancak May’in savunma ve hücumda ekstra katkısı ve Ukiç’in son saniye turnikesi ile her şeye rağmen 3 sayı geride girdi Fenerbahçe son çeyreğe. Çeyreğin en dikkat çekici olayı belki de ilk yarı uzun oyuncularla bir türlü pas senkronunu tutturamayıp çok basit top kayıpları yapan Jasicevicius hiç oyuna girmemişti. Ancak bu büyük oyuncunun söyleyecek son bir sözü illa ki olacaktı!

Maçın 34.dakikası 64-63 Olimpiakos’un üstünlüğü ile geçildikten sonra ne olduysa bu dakikadan sonra oldu. Ayağındaki ödeme rağmen büyük bir özveri gösteren Büyük Kaptan Ömer Onan çıktı sahneye. Önce çok kritik bir üçlük gönderdi rakip potaya ardından da son çeyreklerin en dikkat edilecek ismi Spanoulis’i savunması ile sahadan sildi. Spahija 3.çeyrekte hiç şans vermediği Saras’ı sahaya sürdü bu arada. Çünkü o da biliyordu ki Panathinaikos ile defalarca bu takıma karşı zaferler kazanmış Litvanyalı oyuncu bir kez daha bu salonda sahneye çıkacaktı. O da bu güveni boşa çıkarmadı ve 3 dakika kala attığı kritik üçlükle tüm salonu susturmayı bildi. Rakibine 5 dakikayı aşkın sayı atma şansı vermeyen Fenerbahçe Ülkerli oyuncular Ömer’in artık klasik haline gelen son saniye basketiyle 84-70’lik muhteşem bir galibiyet elde ediyordu…Böylece geçen yılın şampiyonunun ardından finalisti de saygıyla eğildi takımımızın önünde.

Takımın 1 yılda geldiği bu nokta gerçekten inanılmaz boyutta. 1500-2000 ortalamaya oynayan, ilk tur gruplarında sonuncu olmuş, tartışmaların,dedikoduların ardı arkası kesilmeyen o takım gitmiş, Aydın Örs’ün direktörlüğünde ve Spahija’nın koçluk dehasıyla 13-14 bin seyirciye oynayan, oyuncusu,taraftarı olağanüstü bir sinerji yakalayan ve F4’ü sonuna kadar kovalayacak bir takım gelmişti. Rakip kim olursa olsun ve nerede oynarsa oynasın 40 dakika boyunca mücadeleyi bir an olsun bırakmayan, salonda binlerin, ekran başında milyonların ayakta alkışladığı bir takım ortaya çıkmıştı.

Maçtan sonra Ratgeber’in manidar sözüne benzer Spahija’da çok güzel bir mesaj vermişti tüm Avrupa’ya: “Onlar belki de Avrupa’nın en iyi takımı olabilirler ancak biz de Fenerbahçe’yiz”

Basketbol şubesindeki bayan erkek bu 24 oyuncuya ne desek ne kadar övsek azdır. Muhteşem bir haftayı geride bıraktık. Umuyor ve inanıyorum ki bu yolun sonu her iki takımımız için de F4 olacaktır. Teşekkürler Fenerbahçe….

“Dünyanın En Büyük Spor Klübü”

Konukyazar: İlhan BİÇİCİ

İşte Bu...

2011-01-20T19:16:00.001+02:00

Sadece şu fotoğraf bile ikinci yarıya umutlu girme sebebidir. Geç oldu, güç olmasın...

Unifeb 2010 Yılının Enleri

2011-01-19T03:14:00.002+02:00

Şuradan ulaşabileceğiniz üzere etkin bir şekilde çalışma imkanı yakalayamasam da parçası olduğum UNİFEB'in yılın Fenerbahçe'li blogu dalında adaylar arasında gösterilmişiz. Yaptıkları ile benzerlerinden çok farklı bir profil çizen UNİFEB tarafından böyle bir ödüle aday gösterilmek gerçekten çok büyük onur ve mutluluk kaynağı. Adaylar arasında benimde çok severek okuduğum çok değerli bloglar olduğundan yılın Fenerbahçe'li blogu ödül adaylarından olmanın keyfini sürüyorum şuan.

2010 yılı boyunca Fenerbahçe'nin Daum dönemini stadtan aktarmaya çalıştık. Ayrıca A2 müsabakalarını yerinde takip ederek izlenimlerimizi mümkün olduğunca kendi karelerimizle blogda paylaşmaya çalıştık. Ki geçmişe baktığımda kendi adıma en büyük mutluluğum Gökay, Okan ve Berk gibi gençlerin adının gerek blog dünyasında, gerek forumlarda, gerekse basında geçmesinde ufak da olsa bir payım olmasıdır. Onların her ortalarında ya da kazandıkları topta daha da artıyor tabi bu mutluluk. Bir de altyapı organizasyonuna dair gelen ısrarlı sorular var ki onların varlığı sebebiyle kendimi başarılı olarak görmekteyim. Kısacası zaman zaman buraları boşlasak ta kendi adıma keyifli ve güzel bir sene geçirdim , bloga yerleştirmeye çalıştığım misyon doğrultusunda blog takipçilerini altyapı organizasyonu konusunda bilgilendirmeye çalıştım.

Sözü bitirmeden önce tekrar UNİFEB'e teşekkür ediyorum. Böyle şeyler insana ilham veriyor gerçekten...

Filmin Sonu...

2011-01-13T22:33:00.003+02:00

''Servet'in rövaşatası ile dünyanın sonu mu geldi acaba derken Fener'in Türkiye Kupası'ndan elenmesiyle hayat tekrarnormale döndü. Gülmemek elde değil.'' demiş arkadaşın biri. Katılmamak elde mi?

Ancak sadece bu söze katılabiliyoruz tabi. Zira ortada bir tablo var, çok iç açıcı olanından. Hemen paylaşıyorum;

Kupa-> Grup sonuncusu.

Avrupa-> Gruplara kalıp sonuncu dahi olamadı.

Lig->Sübhanallah liderin 9 puan gerisinde...

Eski Malatya olsa kesin yenerdik. Yenisi ters geldi biraz, anladım da... Ortada bir gariplik yok mu sizcede? Mesela 15 kişi ile neredeyse Lille'i eleyecekken talihsiz bir gol sonrasında elenen hoca vizyonsuz diye ayaklarından tavana asıldı geçen sene. Türkiye Kupası'nı finalde, ligi ise yine finalde bıraktı. Türk taraftarlar gelişiyorlar tabi, önceden '' Ne iş yapar bu adam, simitçi bile bu takımı şampiyon yapardı.'' derdi, geçen sezon sonu ise son senelerin modası nakarat etti dillerde...

Sıkı durun:

Looser...

Şimdi insan düşünüyor tabi. Daum looser ise Aykut Kocaman nedir diye sorası geliyor arada. Ama sormayalım. Sonra yazı değerlendirmelerinde ''kötü''yü yiyoruz.

Devam edelim...

He unutmadan ;devam ederken geçen sene kör topal kanat oyuncuları ve el bombası bir stoperle finallere kadar geldiğimizi hatırlatıp ama üstünde durmadan devam edelim.

Burada sürekli olarak paylaştık ''Neden Aykut Kocaman yetersiz?'' sorusunun cevabını. Negatif yorumlar alsak ta bunları ''taraftar gibi davrananı taraftarın tutmasına'' bağladık bunca zaman. Ama görülmek istenmese dahi en büyük problem taraftar gibi davranmak aslında. Sene başında bir hata yaptık, kızımıza damat alıyorduk sanki '' Adam gibi adam '' almalıydık, doğru konuşmalı idi politik ve stratejik değil. Kelepçecigillerden Vedo yollanmalıydı ilk, yollandı. Sonra birikmiş sorun Alex'e gelmeliydi sıra geldi. Sonra kelepçecilerden Andre Santos'un dengesi bozulmalıydı , bozuldu. Sonra moral olarak yerin dibindeyki forvet oyuncusuna bir tekme daha atılmalıydı, atıldı. Klup maddi olarak zarar edecek olsa da doğrular bunlardı değil mi? Sonra Cristian'a takılmalıydı, takıldı. Ruhsuz oyuncular, kelepçeci oyuncular kapı dışarı edilmeliydi...

Ee, öyleyse bu tabloyu kim , nasıl açıklayacak?

Çok samimi birkaç şey söylemek istiyorum. Esasen temel sıkıntı ne Aykut Kocaman'ın taktik, teknik eksikliği ne transferleri ne başka birşey. Bunlardan etken tabi ama en büyük sıkıntı Lille maçından sonra Daum'un kellesini isteyen taraftar, ligde şampiyon olamadı diye Zico'yu gönderen başkan ve çok övülmesine rağmen iletişim konusunda yerlerdeki Teknik Direktör...

''Yorumsuz'' olarak vereceğim bir cümlem daha var buna binaen;

Alex De Souza, Andre Santos, Cristian, Kazım, Andre Santos, Guiza...

Zira Daum'un Dunga'ya yalan söylemeyerek (Evet, Andre Santos'un kelepçeli partilerin içinde olduğu haberi malesef ki doğru diyerek ) sattığı Andre Santos'un Daum döneminde şuanki performansının 10 mislini verdiğini herkes görüyor...

Sahi, yukarıda Vederson demişken aklıma geldi. Keleçpeciydi değil mi o? Peki Caner neci acaba?

Bu makamda oturan şahsiyetlerin taraftar gibi davranıp taraftarın taktığı konulara takmaması gerektiğini milyon kere yazdık buraya. Bir kez daha tekrarlamanın lüzumu yok zira kelepçeliler kelepçesizlerden ne hikmetse 3 kat daha başarılı oldular geçen sezon...

En kötü olan ise şu ki Fenerbahçe taraftarı futbol diye bir branşın olduğunu unutmak üzere... Bunda başka branşlarda alınan başarıların büyük etkisi olsa da temel sebep futbol şubesinin başarısızlık ve kötü yönetime alışması sanırım. Benim gibi bir Fenerbahçe taraftarı Fenerbahçe futbol takımının maçından çok Fenerbahçe Ülker maçını izliyorsa cidden incelenmesi gereken bir konu olmuştur bu...

Son paragraf transfer mevzusu için gelsin. Fenerbahçe'nin sol bek ya da ön libero ihtiyacı olduğu doğrudur ancak en büyük ihtiyaç sahada ne yaptığını bilen , takım gibi oynayabilen bir takımdır. Şayet eksik bölgelere mevkilerinin en iyileri olan yıldızları getirsenizde bir değişim olmadığını göreceksiniz... O zamanda çok iyi oyunculardan kurulu rezalet bir takım olarak devam edeceğiz yola, ötesi değil.

Onur Karakabak Hakkında

2011-01-09T00:04:00.002+02:00

Aragones döneminde,''Yeni Hakan Şükür'' diye piyasaya sürülen Furkan Aydın ile beraber Gökhan Emreciksin ve Abdülkadir Kayalı'nın da transfer edildiği devre arasında Fenerbahçe'ye katılmıştı Onur Karakabak. Buraya daha ilk maçta Furkan Aydın için olumsuz notlar düşmüştük ancak Onur Furkan'dan çok ayrı ve pozitif bir futbol ortaya koyuyordu. Yarım sezon Fenerbahçe A2 takımı ile oynadıktan sonra Mersin İdman Yurdu'na kiralanmıştı orada da 15 maç kadar oynayıp maç tecrübesi kazanmıştı.

Buraya kadar olan kısmı hatırlamayanlar için not düştük. Buradan sonrası ise '' Adsız '' blog takipçisi için gelsin. Onur Dereağzı'nda tedavi görüyormuş şuan. Geçirdiği sakatlık sonrasında çapraz bağ ameliyatı olmuş, fizyoterapi görüyormuş. Ne zaman geri döneceğine dair bir haber alırsam tekrar buradan paylaşacağım.

8 Ocak 2011- Fenerbahçe-Kartalspor U18 Müsabakası

2011-01-08T23:05:00.010+02:00

Uzun zamandır Fenerbahçe'nin u18 takımını izlemeyi düşünüyordum. Gerek bu takım hakkında yapılan yorumlar gerek Recep Niyaz hakkında söylenenler maça gitmeden bir beklentiye girmeme sebep olmuştu. Bu sebeple başta Recep Niyaz olmak üzere dikkatli bir şekilde izlemeye çalıştım takımı.

Maç başlamadan 45 dakika kadar önce Dereağzı'ndaydım. Geçtiğimiz sene izlediğim A2 maçlarının hemen hemen hepsinde beraber olduğum sevgili abim ile U18 takımı ve diğer yaş grupları üzerine keyifli bir sohbete başladık. Ara sıra Kartalspor'un ısınma hareketlerindeki ciddiyetleri dikkatimi çekti. Sonra döndüm bir de benim futbol oynadığım zamanlardaki ısınmaları düşündüm. İşte aradaki büyük fark Kartalspor'un ligdeki konumunu ortaya çıkartıyor, çıkartıyormuş. Kartalspor'a böyle bir gelecek hazırlayan hocaları tebrik etmek gerekiyor.

Maçın ilk yarısında tek pozisyonu Fenerbahçe'nin solbek oyuncusunun hatası ile Fenerbahçe kalesinin üst direğinde patlayan toptu. Mücadele açısındana yüksek kalitede, üretkenlik açısından kısır bir ilk yarının sonrasında oyun kırmızı kart ve gol kokmaya başladı.

2005 yılında Kartalspor'dan Fenerbahçe'ye transfer olan Ali Civan Düzova, Recep Niyaz ve Mehmet Topçu'nun sürekli yer değiştirerek oynadığı Fenerbahçe'de gol Mehmet Topçu'dan geldi. Bu dakikaya kadar üstteki resimdeki ''Aliş'' lakaplı Ali Civan oyunun genelinde çok istekli ve zaman zaman üretken bir performans sergiledi. O ve diğerleri hakkında kesin bir yargıya tek maçta varmak biraz insafsızlık olur ancak gerek Ali gerek Recep gerek Mehmet sahada diğerlerinden rahatça ayrılıyor. Özellikle çoğu topun Ali Civan ile buluşması onun takımda dominant bir durumda olduğunu düşündürdü bana. Yetenekli ve hızlı olmasının yanında yeri geldiğinde tek top oynama çabası ilk maçta pozitif bir not düşmeme sebep oldu.

Recep Niyaz hakkında bir maç izlemiş olsam da şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki kafası diğer oyunculardan daha farklı ve hızlı çalışıyor kendisinin. Kısa mesefade bileklerine hakim, seri ve ''pırpır'' olması bir yana basit oynama çabası ve pas verdiği zaman sürekli boşa çıkması diğer oyunculardan ayrılan en belirgin özellikleri olarak gözüme çarptı. Daha etkileyici olan ise şu ki bu yaşlarda oyuncular genel olarak attığı çalımı tribüne atarlar ya da rakibi geçmiş olmak için. Fakat Recep'in çalım attığı yerler ve çalım attıktan sonraki hareketleri attığı çalımı sonuca gitmek, atağı hızlı geliştirmek amacı ile attığını düşündürdü bana. Zira çalımın gerekmediği yerlerde sürekli tek ve kısa pas tercihi kullandı Recep ki dediğim gibi bu bana farklı ve özel gelen bir özellik. Çok beğendim kendisini...

Mehmet Topçu'yu A2 takımında da izliyip buraya not düştüğüm için onda '' ne yapar bu oyuncu '' sorusunun değil de '' neleri değiştirmiş, geliştirmiş?'' sorunun cevabını aradım. Bir kere kendi yaş grubu olduğu için çok daha rahat. Topu istediği gibi kullanıyor. Onun haricinde zaten klasik inceci, teknik bir solak oyuncu Mehmet.

Maç çok sert geçtiğinden yer yer sakatlıklar oldu. Bu denli sert geçen bir mücadelede genç oyuncuların sinirlerine hakim olmasının sevindirici olduğunu düşünürken maç sonunda maç kenarındaki abilerinin(?) etkisiyle bir Kartalspor'lu oyuncunun Fenerbahçe'nin sağbekinin üstüne yürüyüp ortamı germesi sevincimi yarıda bıraktı. Fenerbahçe'li oyuncularda maçtaki gerginlik ve sertlikten çok fazla beslenmiş olacaklar ki gerek golde gerek maç bitiminde güzel bir coşku yaşadılar.

Kısacası bu takım bana keyif verdi, gerek mücadeleleri gerek bireysel performansları oldukça ilgimi çekti. Bundan sonra fırsat buldukça A2 takımının yanında bu takımıda ele almaya devam edeceğim.

Formula 1'in Renkleri: 1970'ler

2011-01-08T23:03:00.002+02:00

Jarama 1979, Ligier JS11, Patrick Depailler ve Jacques Laffite

Yuvarlak hatlı araçlar iyidir. Mavi-beyaz ve altın şerit kombinasyonu da öyle.

Interlagos 1977, BRM P207, Larry Perkins

Sanki biraz IRL burnu, renkler de Champcar'daki Players Forsythe renkleri gibi. Hoş ama.

Clermont-Ferrand 1972, Tyrell 3, Sir Jackie Stewart

Tyrell ne yaparsa çok güzeldi zaten 70'lerin sonlarına kadar. Sir Jackie Stewart'ı ayrıca severiz zaten. Bakın ne hoş:

Silverstone 1979, Arrows A2, Riccardo Patrese

Yuvarlak hatlı olsun bizim olsun, yumurta misali altın Arrows. Gümüş Ok varsa Altın Ok da var. Riccardo Patrese de sevilir, karısının ödünü kopardığı şu videosu tavsiye edilir.

Monaco 1977, McLaren M23, Jochen Mass

Arka kanadına ve kokpit arkası hava girişlerine hastayım. 1 numaralı olanı da o sene James Hunt kullandı, ki F1'in Jimmy Dean'i diyebiliriz kendisine.

Anderstorp 1977, Walter Wolf WR2, Jody Scheckter

Siyah üzerine altın o dönemlerin modası tabii, WR2'ye ve Scheckter'e de yakışmış. Scheckter Güney Afrikalı ilk ve tek F1 Şampiyonu ve Schumacher dönemine kadar Ferrari'nin son şampiyonuydu-1979'da.

Fuji 1977, Heros Racing KE009, Noritake Takahara

Bridgestone'un ikinci F1 deneyimi-ki ilki bir sene önce yine burada. Japonlar yapmış gerçekten, renkler filan F1'de görülebilecek cinsten değil neredeyse.

Interlagos 1978, Merzario A1, Arturo Merzario

Bir müşteri Arrows'uyla 31 sene önceden u şeklindeki ön burunu bulmak...Bu sene herkes Red Bul'dan taklit etti, ama daha önce yapılmış sanki? Gör bunları Adrian. Adriaaaaaan!

Kyalami 1975, Martini Racing BT44B, Carlos Reutemann

Zaten Lancia ile birlikte sevdiğim renklere sahip Martini. Brabham BT44B şasisi de zaten çok güzel. Carlos Reutemann da iyidir-F1'de de WRC'de de puan almıştı, daha sonraları Brezilya'da Santa Fe valisi de oldu sanırım.

Anderstorp 1976, Tyrell P34, Jody Scheckter

En güzelini sona bıraktım. Genelde sıralama yapmam bu araçlar arasında ama P34'ün yeri başka bende. Burada Formula 1'in 6 tekerlekle yarış kazanan tek otomobili olma unvanını alıyor.

Sırada 80'ler var. Prost, Senna, Lauda, Rosberg, Piquet, İlhan İrem filan derken orada da seçmek çok zor olacak. Takip ediniz.

Mali SELIŞIK

Rapor

2011-01-08T20:10:00.003+02:00

İlk önce bugün oynanan Kartalspor-Fenerbahçe maçından detaylar,fotoğraflar, Recep Niyaz, Mehmet Topçu ve ''Aliş'' hakkında değerlendirmeler...

İlerleyen zamanlarda sürpriz bir röportaj...

Türk Telekom Arena Açılırken

2011-01-05T10:25:00.003+02:00

Kazım Kazım transferiyle Kadıköy'de galibiyet gören bir oyuncu takviye edilerek eksik parça tamamlandı. Hayırlısı olsun. Artık kapanana kadar, çalsın sazlar...

Adnan Adnan'dan Kazım Kazım Hamlesi

2011-01-05T10:22:00.002+02:00

Galatasaraylılar isyanda, Fenerbahçeliler ise dalga geçiyorlar ama... Bence sorunlu oyuncu yoktur; yetersiz hoca vardır.

He, 1,250 nedir, onu anlayamadım tabi.

Yok Böyle Asist

2010-12-31T16:22:00.000+02:00

Yeğenimden aldığım bir video, izleyince insanın inanası gelmiyor. Nasıl bir hayal gücüdür bu pas gerçekten seyretmekten büyük keyif aldım. Yeni değil 24 ağustosta atılmış bir golün videosu.

Golü atan Fransa 2. liginde Le Havre forması giyen Brice Jovial ama o golü atmasa asisti yapan Hassane Alla'ye büyük ayıp ederdi.

Birde Le Havre de bir Fofana vardı sahi onun bonservisine ne oldu

Sezon Başından Bugüne...

2010-12-21T23:33:00.002+02:00

Biri bana nelerin değiştiğini anlatabilir mi? Evet, ihtiyacım var şuan buna. Mesela stoperlerimiz rol model Barcelona'nın ( alınan modelin eşi benzeri daha görülmedi ya neyse) stoperlerinin çıktığı mesafenin yarısına çıkabiliyorlar mı? Veya 27 kişilik kadronun 20'si eski takımlarında lider oyuncu yani kaptanken Fenerbahçe sahaya bir karakter koyabiliyor mu en basitinden? Sahayı parselleyebiliyor mu geçen bunca süreden sonra? Yoksa baskısı adam kaydırmalara dayalı alan savunması değil de rakibe 3 kişinin deli dana gibi basmasından mı ibaret? Birikmiş sorunlarımız çözüldü mü acaba yoksa o birikmiş sorun hala maçlar, kelleler kurtararak sorun biriktirmeye devam mı ediyor(!) ? Fransa Ligi gol kralı, tank gibi forvet Niang , iki tane atlet kanat oyuncusu ile 4/3/3'e mi döndük yoksa elimize yüzümüze mi bulaştırdık bu hayalide... Yoksa istenmeyen adam konumuna getirilen adam evdeki hesabı çarşıya mı uydurmadı?

Bilinçli baskı deyimini de bugün itibari ile futbol lügatine armağan eden Ömer Üründül'den daha komik detaylar da mı vardı sahada? Mesela kazanılması gereken bir maça as oyuncuları takvimde yakın tarihte herhangi bir maç yokken yedek bırakmak gibi? Ya da baktık olmadı '' Hadi aslanlarım çıkın alın'' demek gibi. Ya da işler sarpa sardığında rüzgarda savrulmuş yapraklar gibi takımı alakasız bir şekilde sahaya sürmek gibi... Tabi sahanın en iyi iki oyuncusunu sahadan çıkarmak gibi.

Avrupa'da Fenerbahçe yok gibi. Eh ligde de şampiyonluk hayal gibi. Kupaya girmiyorum, o hayal bile değil gibi. Eh naptık biz bugüne kadar, bari sahada değişen ne var ki ilk günün üstüne hızla koyan bir Fenerbahçe gibi?

Gökay gibi bir gencecik bir değerin Ankaragücü maçından itibaren ortaya koyduğu istikrarlı yükselişi de gölgeliyoruz gibi. Sanki top alışı, kararlılığı, kabul edilirliği arttı gibi. Sanki abileri kabul etti gibi. Aynen çoğu şeyi kabul etmek zorunda bırakılmaları gibi. Sistemsizlik için savrulmalarına göz yumulmaları gibi...

Armanın Gururu Dünyanın En Büyüğü

2010-12-21T17:29:00.003+02:00

Fenerbahçe Acıbadem rahat bir oyun sonrasında rakibini 3/0 yenerek Dünya Klupler Şampiyonasında şampiyonluk kupasını kaldırdı.

Teşekkürler Sarı Melekler...

Not:Bonkör devlet büyüklerimizin Dünya ikinciliğine verdikleri prim sonrasında gelen Dünya Şampiyonluğuna verecekleri prim merak konusu.

Yıldırım Başgan

2010-12-14T20:32:00.002+02:00

Bir o kadar da yakışıklı...

Denizli-İstanbul Hattı 1- Gökay İravul

2010-12-06T18:19:00.008+02:00

17.04.2007... Bir çok insan için pek bir anlam ifade etmeyen bir tarih gibi gözükse de belki de herşeyin başlangıcı...Ağırlıklı olarak Milli Takımlarda gösterdiği performansların neticesinde Fenerbahçe'ye transfer olup bu sezon A takım kadrosunda şans bulan Gökay İravul'un Tff kayıtları altında Milli Takım formasını taşıdığı ilk tarih. Kim 17 Nisan 2007 ' de yazılmaya başlanan bu hikayenin kahramanının ilerleyen yıllarda Fenerbahçe gibi bir camianın geleceğe umutla bakmasını sağlayacağını düşünebilirdi ki?

Hollanda karşısında 4/1 galibiyetle sonuçlanan maçta bugünlerde kendisi gibi çokça konuşulan Okan ile beraber terletiyordu Milli formayı. Okan Mardin' de Gökay ise Denizli'deydi. O kadroda Fenerbahçe'li olan sadece iki oyuncu vardı.(Barış Yardımcı, Aykut Kıratlı) Ki şu günlerde Fenerbahçe altyapısının Milli Takımları kuşatması da bundan, o zamanlarda Milli Takımlara verilen az sayıda oyuncunun yarattığı farkındalıktandır. O gün 40 dakika oynayan Gökay , Onur Karakabak , Okan Alkan , şuanda Fenerbahçe'den ayrılan Selçuk Evcim ilk etapta Milli olan iyi oyuncuları toplama düşüncesinin ürünü olarak Fenerbahçe'ye kazandırılan gençler olmuşlardı.

3 Temmuz 2007' de Fenerbahçe'li idi Gökay artık. Milli Takımda ise sürekli oynamaya başlayacağı yeni bir dönem başlıyordu. 18.09.2007' de U16 Milli Takımı ile Karşıyaka'da İrlanda karşısına çıktı Gökay İravul. O zamanlar Milli Takımlarda 2 numaralı formayı giyen bir sağbekti. Orhan Gülle, Berkin Kamil Arslan ve Gökhan Töre'li o takım daha sonra Fifa U17 Dünya Şampiyonasında Çeyrek Final'de Kolombiya'ya elenecek ancak çoğu oyuncu hafızalarda yakın bir zaman sonra karşılaşmak üzere yer edinecekti. İlk 90 dakikalık Milli performansını 2/1 kazandığımız bu maçta ortaya koyan Gökay Milli forma altındaki ilk golünü yine sağbekken 02.10.2207 tarihinde 3/1 kazanılan Belçika maçında ağlara bırakacaktı.

Fenerbahçe forması ile ilk maçını Deplasmanlı Süper Gençler Liginde 16.02.2008'de eski adı İstanbul Kartal Belediye olan Yıldırım Bosnaspor'a karşı oynadı Gökay. O maç 15 dakika şans bulmuştu. 29.03.2008'de oynanan Kocaelispor maçında şuan A takım kadrosunda bulunan Alper ve Okan ile beraber yedek klubesinde oturuyordu. Ve 2007/2008 sezonunun sonunda Ukrayna ile oynanan Milli müsabakada artık 7 numaralı forması ile daha ön tarafta sahaya çıkıyordu Gökay. Artık yanında alt yaş Milli takımların her turnuvasında gol kralı olacak Recep Berk Elitez' de vardı. Maç 1/1 sona ererken golü Recep Berk Elitez atıyordu.

2008/2009 sezonu başladığında Gökay İravul artık 11 oyuncusu olmuştu. Bazen 8 bazen 10 numaralı formayı giymesi onun sağbekken geçirdiği evrimin kısmi bir ispatı olsa gerek. Zira bir sağbek oyuncusuna göre fazla bir oyuncuydu Gökay. Önünde oynayan Recep Berk Elitez ile uyumu dikkat çekiciydi. Ancak bir ortasaha oyuncusuna göre gol sayısı halen istenilen düzeyde değildi. Ki 20.12.2008'de sezonun 12. maçında ağları bulmayı başardı Gökay. Ardından bir hafta sonra Fenerbahçe forması ile ikinci golüne imza atıyordu. 11.04.2009 tarihinde oynanan Gölcükspor maçı ile de sezonun kapanışını ilk golünü attığı takıma karşı yapıyordu.

Deplasmanlı Süper Gençler Liginde istenilen gol sayılarına ulaşamasa da oyun içinde bitmek bilmeyen enerjisi ve sorumluluk almaktan kaçmayan yapısı ile takımın Okan, Berk Elitez , Hasan Erbey ile beraber önemli bir parçası oluyordu. Bu performansı ona A2 takım kapılarını açtı. Artık asıl patlamayı yapacağı 2009/2010 sezonu gelmişti. 06.10.2010 tarihinde 10 numaralı forması ile Fenerbahçe'nin Kasımpaşa'yı 2/1 yendiği maçta iki gol atıp A2 klasmanında ilk gollerine ulaşıyordu. Sırada Milli forma ile Dünya Şampiyonası oynamak vardı. Burkina Faso ile oynanıp 1/0 galibiyetimiz ile sonuçlanan maçta son 30 dakika forma şansı buldu Gökay. Ancak bulduğu bu süre onun daha sonradan bu formayı sırtından çıkarmayacağının ispatı idi zira daha önce gerek Milli Takım gerek Fenerbahçe'de bulduğu kısa sürelerden sonra 3/4 maç içinde formasını kimseye vermemeye başlıyordu Gökay.28.10.2009 tarihinde Kostarika maçında 61. dakikada oyuna girip 70. dakikada attığı enfes gol formasının artık garanti olduğunun habercisi olmuştu. Artık Muhammet Demir ve Engin Bekdemir kadar konuşulan iki genç oyuncu daha vardı: Gökay İravul ve Okan Alkan...

Gruplardan çıkılmış hedefe emin adımlarla yürünüyordu.2. turda U17 Millilerin rakibi Birleşik Arap Emirlikleri idi. 39. dakikada 10 kişi kalmamıza karşın 2/0 ile turu geçerken Gökay 90 dakika sahada kalıyordu. Ancak Oğulcan'ın gördüğü kırmızı kart çeyrek final maçında etkisini gösteriyor son dakikada yediğimiz gol ile penaltılara giden maçta Kolombiya'ya 6/4 kaybediyorduk.

Dereağzının yolunu tutan Gökay'ın mesaisi daha yeni başlamıştı. Önce Beşiktaş'a sonra da Bursa'ya gollerini atarak onu izlemeye gelenlere gerekli mesajı yolluyordu. Nitekim gerek Milli Takım gerek Fenerbahçe altyapısında gösterdiği büyük gelişim sayesinde Okan Alkan ile beraber Fenerbahçe'nin A takımı ile devre arası kampına katılma hakkı kazanıyorlardı. Artık televizyondan izlediği oyuncularının yanında antreman yapacak belki de antremanda da olsa beraber oynamayı en çok istediği oyuncu olan Emre Belözoğlu'na bacak arası yapacaktı.

Sezon bittiğinde o artık 2 defa U15, 22 defa U16, 5 defa U17 formasını giyen bir oyuncu olmanın ötesine geçmiş Fenerbahçe'nin A Takım oyuncusu olmayı başarmıştı. Sezon başında onu A Takım idmanlarına çıkması için A takıma getiren Aykut Kocaman'ın hocası olması ise belkide en büyük şansı olmuştu. Ben dahil altyapıyı takip eden herkes forma giyeceği ilk maçı sabırsızlıkla beklemeye başlamıştık. Cumhuriyet Kupası adı altında oynanan Sivasspor maçında 90 dakika sahada kalsa da resmi olarak ilk defa 02.10.2010 Gençlerbirliği maçında Mamadou Niang'ın yerine son 4 dakika için Saraçoğlu çimlerine adımı atıyordu Gökay. Ve bir rüya gerçek oluyordu. Ardından Konya deplasmanında 76. dakikada Dia'nın yerine oyuna girip vasat bir performans ortaya koyuyordu.

Ona inanan bir hocasının olması silik görüntüsüne rağmen 2 maçta üstü çizilenlerden olmamasını sağlıyor ve Ziraat Türkiye Kupası müsabakasında Ankaragücü maçında 90 dakika forma şansı bulmasına yardım ediyordu. Gökay yine beklentilerin uzağında bir oyuncu gibi gözüküyordu. Ancak Aykut Kocaman onun oyunundan memnun olacak ki sakatlıklar sebebiyle Buca ve İbb maçlarında 90 dakika forma şansı tanıyordu genç oyuncuya. Ve Gökay bu maçlarda ona inanan hocasını da onu ilk izlediğinde büyük bir heyecanla bu satırlarda ona methiyeler düzen benide gururlandırıyor sahanın en çok koşan oyuncusu olmanın yanında Fenerbahçe'nin oyununa pozitif bir katkıda da bulunuyordu.

Yine de zaman zaman kimi yerlerde Gökay İravul'un Fenerbahçe için çok düz bir oyuncu olduğu yorumunu okuyorum. Peşinen belirtmek gerekiyor ki bu son derece basit, hiçbir altyapısı olmayan bir düşüncedir. Çok değil 10 ay evveline kadar A2 müsabakalarında 20/30 kişiye oynayan bir oyuncunun bu rakamların bin misline oynamasını değerlendirme dışı bırakarak yorum yapanların iyi niyetini ayrıca sorgulamak gerek tabi. Şunu belirtmek gerekiyor ki Gökay ne o A2 maçlarında Messiliğe soyunuyordu ne de iki seneye kadar oynayacağı Şampiyonlar Ligi müsabakalarında bu işi yapacak. Gökay'ın en önemli meziyeti bu oyunu düz, basit ve olabildiğince etkili oynamasıdır. Bu sebeple kimse kendisinden kurtarıcı rolü oynamasını beklememeli. Çünkü Gökay futbol bilgisi ve oyun karakteri itibari ile çok iyi işleyen bir sistemin en önemli oyuncularından biri olabilecek kapasitede olsa da hiçbir zaman Messi olmayacak. Kimi zamanlar maç kurtardığı da olacak ama bunu düzenli şekilde yapmasını beklemek hem Gökay'a hem de Aykut Kocaman'ın oluşturmaya çalıştığı Fenerbahçe düzenine haksızlıktır.

Gökay İravul sahada duruşu ve yaptıkları ile herhangi bir Türk oyuncunun çok ötesinde bir oyuncu. Pozisyon bilgisi, yardımlaşması üst düzeyde. A Takım müsabakalarında ön libero olarak görev alsa da kendisi orta sahanın her yerinde oynayabilen bir oyuncudur. Ben kendisini Bastian Schweinsteiger'e benzetiyorum bu yönden. Kendisi ise Steven Gerrard'ı örnek alan bir oyuncu ki bu da futbol karakteri hakkında bilgi sahibi olmamız açısından önemli bir donedir. Düzgün ve etkili şutlar atar, takımı için her zaman elinden geleni yapar. Gereksiz gösterişe kaçmaz ancak birebir kaldığı taktirde rakibini ekarte edebilecek kadar çalım atabilecek kapasiteye sahiptir. Bunun yanında çok efendi, Fenerbahçe formasını layıkıyla taşıyacak karakterde bir oyuncudur. Bu yönüyle de bende yeri farklıdır. Kısacası Gökay'ı değerlendirmeden futboldan ne anladığımızı sorgulamamız gerekiyor diye düşünüyorum. Eğer futbol Almanların oynadığı ise Gökay İravul'u zamanla 11'inizin vazgeçilmezi yapacaksınız. Ama eğer ki Brezilya aşığı bir futbolseverseniz Gökay İravul'u uzun bir süre size hitap etmeyecek. Hele hele 18 yaşındaki bir gencin 12 ayda atladığı bunca kademeyi göz önünde bulundurmamak gaddarlığına sahipseniz; üzgünüm Gökay İravul hiçbir zaman sizin istediğiniz Gökay İravul olmayacak. Ama o tüm bu yazılarda( sırayla rakamlara tıklayınız: 1, 2 ,3 , 4, 5 ) bahsettiğim ve arama bölümüne Gökay İravul yazdığınız taktirde diğer yazılarda da görebileceğiniz gibi her maç takımı için savaşacak ve zamanla Fenerbahçe'nin vazgeçilmezi olacaktır.

Bir Yıl Önce Bir Yıl Sonra

2010-12-06T00:50:00.000+02:00

Brezilya da günün karesi bu, geçen sene zon maçta kümede kalan Fluminense Guaraniyi 1-0 yenerek şampiyon oldu.

Bir yıl önce Adriano'nun önderliğinde şampiyonluğu kucaklayan Flamengo ise ligde zar zor kalabildi. Bu sene ki şampiyonluğun en önemli adamı bir arjantinli "Conca".

Şampiyonluğu getiren golü ise eski bir Flamengolu Emerson'un atması ise hafızalara kazınan detay oldu.

Şimdi karnaval zamanı Rio da.

Bu sene milli takım hocası olması klüp yönetimi tarafından engellenen Ramalho ise bir sene içinde takımdaki bu dönüşümün en önemli unsuru.

Sao Paolo da ard arda üç şampiyonluk kazanmıştı kendisi bu başarı ile seri a'nın son dönemlerdeki en başarılı hocası ünvanınıda elde etmiş oluyor.

Darısı Fenerbahçemizin başına